Hee allemaal!
Oh god, het is bijna niet te beschrijven hoe ik me voel na het dichtslaan van dit boek. Tot op de dag van vandaag bestond de serie uit twee delen, die ik 7 jaar geleden las (lees: verslond). Daarna heb ik al die daaropvolgende jaren gesmacht naar het derde en laatste deel. Het valt dan ook bijna niet onder woorden te brengen hoe ontzettend vereerd, enthousiast en door het dolle heen ik was toen ik 2 maanden voor de verschijningsdatum een ongecorrigeerde pdf in mijn inbox vond van dit boek. En nu, na 7 jaar wachten, Vicious & Vengeful 4x gelezen te hebben en ruim 1500 bladzijdes in 6 dagen te hebben gelezen, kan ik proberen in woorden uit te drukken wat het eind van deze serie met me gedaan heeft. Heb je Vicious en Vengeful nog niet gelezen…? (FOEI! Ga dat eens héél gauw doen!) dan raad ik je af om deze recensie te lezen in verband met eventuele spoilers over de voorgaande boeken. De recensie bevat verder geen spoilers over Victorious zelf.
- Titel: Victorious
- Auteur: V.E. Schwab
- Vertaald door Frouke van Es en Janine van der Kooij
- Uitgeverij: Boekerij (Best of Fantasy)
- Gelezen van 8 tot en met 10 augustus 2026
De Buitengewone Personen van Merit City, een geheime groep individuen met bijzondere gaven die voortkomen uit hun bijna-doodervaring, hebben zich na de confrontatie tussen Marcella, Eli en Serena verborgen weten te houden voor de alziende blik van ONBP.
Maar onder leiding van een nieuwe directeur met een geheime agenda begint er iets te veranderen binnen de organisatie en haar relatie met de BP’s. Ontwijken is niet langer genoeg: de groep moet zich actief verborgen houden. Hun zoektocht naar de waarheid over wat er met ONBP is gebeurd, brengt Victor, Sydney, Mitch en de anderen rechtstreeks naar het hoofdkwartier van hun vijand. Daar wachten onverwachte bondgenoten, schokkende nieuwe vaardigheden en een confrontatie die niemand kan vermijden.
Voor degenen die al meer werk van V.E. Schwab hebben gelezen, zal het niet als een verrassing komen dat de introductie van het verhaal, de opbouw naar het daadwerkelijke plot, zeker in het begin wat trager kan verlopen. Dat is bij Victorious ook wel een beetje het geval. Net als in Vicious en Vengeful wordt er veel met tijdsprongen en perspectiefwisselingen gedaan. Deze manier van spelen met tijd vergt een behoorlijke inzet en doorzettingsvermogen van de lezers. Tel daar nog een heel aantal nieuwe personages bij op die je moet leren kennen en de onderlinge banden die langzaam tot ontwikkeling komen. Wat dat betreft is Victorious, deze hele serie, niet voor zij die op zoek zijn naar een ‘gemakkelijke’ read.
Victorious is, wederom net als Vicious en Vengeful, ook opgedeeld in zogenoemde delen. De een is wat langer dan de ander. Elk deel heeft een titel bestaande uit één woord en dat woord staat centraal voor welke ontwikkelingen er zich in dat deel voor zullen gaan doen. Ze zijn niet meteen in te vullen of te plaatsen, maar als je na elk deel de titel ervan er weer even bij zou pakken, past het perfect. Net als zoveel andere onderdelen in dit verhaal, in deze serie. De eerder genoemde tijdsprongen en perspectiefwisselingen zijn dusdanig sterk op elkaar afgestemd en worden op een perfecte manier afgewisseld dat de verbindingslijnen ervan pas duidelijk worden als de auteur wil dat ze dat worden. En wanneer die stukjes op hun plek vallen voelen ze ontzettend logisch, intens en sterk aan. Alsof het op geen enkele andere manier had kunnen gebeuren dan op díé specifieke manier.
Naarmate de meeste introducties, vooral van nieuwe personages, voorbij lijkt te zijn, neemt het tempo in het verhaal dan ook ineens enorm toe. Of dat te maken heeft met hoe de verhaallijnen nader tot elkaar gekomen zijn en de onderlinge banden van bepaalde personages verduidelijkt zijn, of omdat de focus meer verschuift naar de ‘original characters’ uit de serie, dat is lastig te zeggen. Maar op een bepaald moment krijg je een gevoel van ‘thuiskomen’ wat ervoor zorgt dat het boek op een gegeven moment onmogelijk weg te leggen is. Elk hoofdstuk, elk deel, eindigt op een spannend of intens moment, elke perspectiefwisseling maakt je weer nieuwsgierig naar hoe het verder gaat met elk individueel personages. Alle verhaallijnen worden interessant en je voelt dat er nog zoveel meer te gebeuren staat, je weet alleen niet precies wat. Puzzelstukjes beginnen op hun plek te vallen, je krijgt steeds meer grip op het verloop van het verhaal, tot je dat ineens toch niet meer hebt. De manier waarop Schwab met de controle van de tijdsprongen, perspectiefwisselingen, de personages, van het hele verháál speelt, is ontzettend machtig.
Hoewel Victor Vale en Eli Ever de twee personages zijn waarmee het verhaal begon, zijn er daarnaast zoveel meer personages die op de bladzijdes van Victorious (opnieuw) tot leven komen. Zo zijn Sydney en Mitch ook niet meer weg te denken in deze serie en wordt hun rol in Victorious nog eens extra uitvergroot en maken zij een enorme groei door. Hun gedachtegangen, hun overtuigingen, de dingen waarvoor ze leven, waarvoor ze vechten, het voelt dusdanig echt en oprecht waardoor je het gevoel krijgt hen op elk moment van de dag op straat tegen te kunnen komen (ondanks de bovennatuurlijke elementen waar ze mee te maken krijgen, natuurlijk).
Na het keer op keer lezen van Vicious en Vengeful krijg je op een vreemde manier een steeds diepere inkijk in het hoofd van Victor, Eli, andere personages, maar ook in het hoofd van de auteur. Misschien is dat één van de redenen dat ik bij mezelf op een vreemde manier wíst, toen ik in Victorious begon, hoe het zou aflopen. Ik had het vreemde gevoel dat er maar één manier kon zijn waarop dit verhaal af zou kunnen lopen, en ik kreeg gelijk. Ik ga daar verder niet over in detail, maar wat ik ermee wil zeggen is dat de afsluiting van deze serie als een intens maar waardig eind beschouwd kan worden. Als je alle drie de boeken achter elkaar leest, valt er aan het eind van het verhaal zoveel op zijn plek en voelt het op een vreemde, gebroken maar bijzondere manier compleet.
Victorious vraagt om geduld en aandacht van de lezer, maar weet die inzet uiteindelijk dubben en dwars terug te betalen. De complexe structuur, perspectiefwisselingen en tijdsprongen komen samen in een intense en waardige afsluiting waardoor de Vicious serie op een gebroken maar tegelijkertijd bijzondere manier compleet eindigt.
Beoordeling:
~ Minca
