Hee allemaal!
Verity is veruit één van mijn favoriete boeken, niet alleen van Colleen Hoover zelf, maar in het algemeen (lees hier mijn recensie). Nadat ik het boek voor het eerst had gelezen, was ik omvergeblazen. En van iedere persoon aan wie ik het boek aanraadde te lezen kreeg ik ook alleen maar enthousiaste reacties erover terug. Daarom is Verity ook één van de boeken die ik al meerdere keren heb gelezen. Zo las ik afgelopen september het boek voor de derde keer, ter voorbereiding op de verfilming. Gisteravond ben ik naar de bioscoop in Weert geweest voor een zogenoemde ‘date night’ om Verity te kunnen zien. Hieronder lees je (zonder spoilers) wat ik van de verfilming van dit boek vond.
In de verfilming van het gelijknamige boek Verity volg je de beroemde auteur Verity Crawford (Anne Hathaway) en Lowen Ashleigh (Dakota Johnson), een noodlijdende schrijfster die tijdelijk naar het afgelegen landhuis van de Crawfords verhuist om als ghostwriter voor Verity te werken. Ze trekt in bij Verity’s echtgenoot Jeremy (Josh Hartnett) en hun zoontje Crew. Wanneer Lowen iets ontdekt dat sterk doet denken aan Verity’s huiveringwekkende autobiografie, wordt ze opgeschrikt door schokkende ontdekkingen over het gezin. Terwijl ze aan het manuscript probeert te werken waarvoor ze heeft getekend, en het autobiografische verhaal leest, vervaagt het onderscheid steeds meer tussen fictie en realiteit, manipulatie en aantrekkingskracht, kans en obsessie.
Als je het boek hebt gelezen en de trailer bekijkt, krijg je sterk het gevoel dat er een geweldige thriller op het witte doek verschijnt wanneer je de film in de bioscoop gaat kijken. De drie hoofdrollen worden dan ook vertolkt door drie welbekende acteurs. De introductie van de personages uit de film, en dan met name Verity Crawford zelf, wordt in de film op een goede manier neergezet door video’s van vóór het ongeluk te tonen waarin ze door verschillende mensen geïnterviewd wordt. Kenners van het verhaal, halen hier al enkele kleine elementen uit die later een grotere rol in het verhaal zullen gaan spelen.
Een van de eerste dingen die daarna opvalt zijn het enorme landhuis en de winterse omgeving. De unieke aankleding van het huis en de witte omliggende natuur, geeft al meteen een koude en duistere sfeer af via het scherm. Tel daarbij op de uiterst ‘stille’ dialogen met daartegenover de onheilspellende muziek die op zorgvuldig gekozen momenten wordt ingezet. Die ‘stille’ dialogen komen vaker terug, waarin personages een gesprek voeren en er verder geen enkele andere geluiden te horen zijn, ook geen muziek o.i.d. Dat intensiveert de spanning op sommige momenten enorm.
Toch voelt de opbouw zeker in het begin van de film ietwat traag aan. Ja, de duistere sfeer die er hangt is goed voelbaar voor de kijkers, maar het duurt even voordat er echt sprake is van nare elementen, confrontaties of gebeurtenissen. Dat neemt niet weg dat de ontdekkingen die Lowen doet aan de hand van het manuscript van Verity niet ontzettend verontrustend zijn en de spanning langzaam opbouwen. Indien je het boek hebt gelezen, weet je wat er zo ongeveer nog te gebeuren staat voor het eind van het verhaal, maar het is de vraag of de film zich daar aan houdt, of een andere weg in slaat.
Bij de verfilming van Verity is het ook belangrijk als fervent lezer om het boek en de film niet één op één met elkaar te blijven vergelijken. Het is nooit mogelijk om alle elementen uit een boek precies zo op beeld te krijgen, dat is dan ook de reden dat sommige details uit het boek anders worden weergeven in de film. Sommige daarvan kunnen als uiterst cruciaal beschouwd worden in het boek, maar de andere manier uit de film is daardoor niet per definitie fout, het voelt alleen anders. Hoewel er daarin vast bewuste keuzes zijn gemaakt om de film begrijpelijker en/of wat simpeler te maken.
De echte spanning zit vooral aan het eind, wanneer de drie hoofdpersonages met hun verleden, heden en daden worden geconfronteerd en alles tot een uitbarsting komt. Angsten en emoties lopen hoog op, maar het verbazingwekkendst is misschien wel het allerlaatste eind voordat de aftiteling begint en er verder ook geen post-credit scènes meer voorbij komen. Als je daar meer over wilt weten dan zou ik zeggen: lees het boek en kijk de film (of andersom) dan weet je waar ik het over heb.
P.S. Als jij de film al hebt gezien, heb jij de cameo van Colleen Hoover gespot…?
Al met al is Verity een prima verfilming van een spectaculair boek. Het heeft niet de enorme intensiteit die het boek had, omdat niet alle details letterlijk in beeld gebracht kunnen worden. Maar menig thriller-fan zal zo nu en dan op het puntje van de stoel kunnen zitten tijdens het kijken van deze film.
Beoordeling:
~ Minca
