Hee iedereen!
Van uitgeverij Luitingh Sijthoff mocht ik weer een prachtige limited edition van een McFadden boek ontvangen en daar was ik natuurlijk weer ontzettend blij mee. Ik hou echt van haar boeken, ook al heb ik ze pas de afgelopen 2 jaar ontdekt. Soms vraag ik me af: hoe kan een auteur zoveel boeken in een jaar schrijven, maar daar sta ik dan toch maar niet te lang bij stil. Ik wil me gewoon door haar fijne schrijfstijl en spannende verhalen laten meevoeren. En dat is precies wat ik bij dit boek ook heb gedaan.
- Titel: De scheiding
- Auteur: Freida McFadden
- Vertaald door Marie-Louise van Dongen
- Uitgeverij: Luitingh Sijthoff
- Gelezen van 30 tot en met 31 mei 2026
Naomi dacht dat ze alles had waar ze ooit van had gedroomd: een gelukkig gezin, een fijn huis en een stabiel leven. Maar die zekerheid verdwijnt van de ene op de andere dag wanneer haar man laat weten dat hij wil scheiden. Alsof dat nog niet genoeg is, zet hij haar buiten de deur, schakelt hij dure advocaten in, haalt hij hun gezamenlijke rekeningen leeg en begint hij een relatie met een veel jongere vrouw.
Hoewel iedereen verwacht dat Naomi de situatie accepteert en verdergaat, is zij daar niet toe bereid. Na alles wat ze heeft opgeofferd voor haar gezin, weigert ze haar toekomst zomaar uit handen te geven. Haar aandacht richt zich steeds meer op Veronica, de nieuwe partner van haar ex-man. Wanneer Naomi vervolgens schokkende geheimen aan het licht brengt, slaat haar fascinatie om in een gevaarlijke obsessie die steeds verder uit de hand loopt.
In het begin lijkt het heel even alsof je in een boek van McFadden aan het lezen bent dat je al hebt gelezen. Zeker wanneer je net De ex uit hebt en vervolgens aan De scheiding begint, kan het gevoel je bekruipen dat je opnieuw in een vergelijkbaar verhaal terechtkomt, maar dan vanuit een ander perspectief. Toch verdwijnt die indruk al snel naar de achtergrond. De verhaallijn van De scheiding ontwikkelt zich namelijk in een heel andere richting en voor je het weet ben je volledig in het verhaal gezogen. McFadden weet vanaf de eerste hoofdstukken een beklemmende sfeer neer te zetten waarin je voortdurend het gevoel hebt dat er iets niet klopt. Juist dat sluimerende gevoel van onrust maakt dat je nieuwsgierig blijft naar wat er werkelijk aan de hand is.
Ik zeg het eigenlijk in elke recensie die ik over een boek van Freida McFadden schrijf: haar schrijfstijl is enorm meeslepend, prettig, vrij simpel en het leest gewoon als een trein. Haar boeken zijn nooit enorm dik, waardoor je als snelle lezer een boek gemakkelijk in één dag kunt uitlezen. Dat is bij De scheiding niet anders, want telkens wanneer je een hoofdstuk hebt afgerond, wil je direct weten hoe het verdergaat. De korte hoofdstukken en constante spanningsopbouw zorgen ervoor dat je steeds denkt: nog eentje dan. McFadden heeft bovendien een talent voor het doseren van informatie, waardoor ze precies genoeg prijsgeeft om je aandacht vast te houden zonder direct alle antwoorden weg te geven.
Het enige nadeel van dit boek is dat de personages vaak wel erg goedgelovig zijn en dat ook blijven. Wanneer ze terechtkomen in situaties die steeds nijpender en indringender worden, zou je verwachten dat er eerder alarmbellen gaan rinkelen. Vooral Naomi komt soms behoorlijk naïef en onvoorbereid over. Regelmatig had ik als lezer de neiging om haar toe te roepen dat ze beter moest opletten of bewijzen moest verzamelen. Tegelijkertijd is dat ook een onderdeel van het verhaal dat de spanning in stand houdt. Zonder zulke keuzes van de personages zouden veel gebeurtenissen simpelweg niet kunnen plaatsvinden en zou het verhaal een groot deel van zijn impact verliezen.
Het zou geen McFadden-boek zijn als er niet ergens een plottwist op de loer lag. Lezers die al vaker werk van haar hebben gelezen, weten dat er vroeg of laat een verrassende wending komt, maar de vraag blijft altijd welke richting die precies opgaat. Soms zijn bepaalde ontwikkelingen iets gemakkelijker te voorspellen dan andere, maar McFadden weet vrijwel altijd nog een extra verrassing achter de hand te houden. In De scheiding wordt de spanning vooral versterkt door de wisselende perspectieven en de geleidelijke onthullingen over het verleden van de hoofdpersonages. Naarmate meer details bekend worden, groeit het verhaal uit tot een complexe puzzel waarvan de stukjes steeds beter in elkaar passen. De ontknoping wist mij niet volledig omver te blazen, maar was absoluut sterk genoeg om tevreden het boek dicht te slaan.
De scheiding is opnieuw een meeslepende thriller van Freida McFadden die leest als een trein en vol zit met spanning, geheimen en verrassende onthullingen. Ondanks enkele wat naïeve personages is dit een boek dat je moeilijk kunt wegleggen en dat thrillerliefhebbers zeker zal vermaken.
Beoordeling:
~ Minca
