De indringer – Freida McFadden

Hee allemaal!

Eerder dit jaar werd ik door uitgeverij Luitingh Sijthoff benaderd met de vraag of ik ambassadeur van auteur Freida McFadden wilde worden. Aangezien ik vorig jaar zowat al haar boeken voor zo ver had gelezen, had ik daar zeker interesse in. Ruim een week voor de officiële verschijningsdatum ontving ik daarom plotseling dit boek van de uitgeverij. Ik had eerst nog wat andere boeken te lezen, maar niet lang na de verschijning ben ik erin begonnen. Hieronder lees je wat ik ervan vond.

• Titel: De indringer
• Auteur: Freida McFadden
• Vertaald door Saskia van Schip
• Uitgeverij: Lab/Luitingh Sijthoff
• Gelezen van 19 tot en met 20 april 2026

Casey’s afgelegen boshut houdt nauwelijks stand tegen de razende orkaan. Het dak kraakt onder de windstoten, de lichten flikkeren onheilspellend en de boom voor haar voordeur zwiept gevaarlijk heen en weer. Toch maakt ze zich nog meer zorgen om het meisje dat ze plotseling buiten haar keukenraam ziet staan: jong, alleen en onder het bloed.
Het meisje weigert te zeggen waar ze vandaan komt en houdt krampachtig het mes in haar hand vast. Ze draagt een duister geheim met zich mee, iets waarvoor ze tot het uiterste lijkt te gaan. En als Casey te dicht bij de waarheid komt, is het nog maar de vraag of ze de ochtend zal halen.

Het verhaal start bij het perspectief van Casey, een vrouw die in een afgelegen hut in het bos verblijft. Waarom ze daar precies alleen is, is nog onduidelijk. De informatie die over haar gedeeld wordt blijft in het begin nog vrij oppervlakkig waardoor er meer vragen ontstaan waarom Casey daar is. Na een twijfelachtige interactie met een man uit de buurt, dient het volgende probleem zich aan: de storm en vervolgens nog één: een tienermeisje besmeurd met bloed. Al die factoren samengenomen zijn kort gezegd vrij twijfelachtig en onsamenhangend. Wat doen die mensen op dat moment allemaal daar en wat staat er nou eigenlijk te gebeuren? Deze opbouw creëert een beklemmende sfeer waarin de lezer net zo zoekend is als Casey zelf. Er wordt een gevoel van isolatie en dreiging neergezet en vormt de basis van de spanning.

Om wat extra diepgang aan de verhaallijn toe te voegen heeft McFadden ervoor gekozen een tweede verhaallijn eraan toe te voegen. Zo nu en dan komen er hoofdstukken voorbij, verteld vanuit Ella’s perspectief: jong en opgroeiend in een net zo twijfelachtige omgeving als waar Casey zich bevindt, alleen op een andere manier. Wanneer je als lezer te weten komt dat het meisje aan Casey’s deur Eleanor heet, kun je één en één bij elkaar optellen. De andere verhaallijn vertelt haar verhaal en hoe ze uiteindelijk besmeurd met bloed bij Casey belandt. Deze twee verhaallijnen zorgen ervoor dat de spanning langzaam wordt opgebouwd en dat de lezer steeds meer context krijgt. Tegelijkertijd roept het ook vragen op over hoe de levens van deze personages precies met elkaar verweven zijn.

Toch zou het geen boek van Freida McFadden zijn als er niet nog enkele ondenkbare plotwendingen aan bod komen. Nou, ik had niet het gevoel dat deze per se onvoorspelbaar of ondenkbaar waren, want sommigen ervan begon ik langzaam maar zeker al in te zien. Alleen miste ik enkele details om het volledige plaatje kloppend te krijgen. Toch weet McFadden je aandacht bij het verhaal te houden en dat heeft vooral te maken met de vlotte, vrije simpele en meeslepende schrijfstijl. Je houdt ervan of niet, maar mij weet ze altijd wel mee te krijgen, ook als de inhoud van het verhaal hier en daar wat twijfelachtig is en blijft. De toegankelijkheid van haar schrijfstijl maakt het boek makkelijk leesbaar en zorgt ervoor dat je snel door de pagina’s heen gaat. Hierdoor blijf je betrokken, zelfs wanneer de logica van het verhaal af en toe wat te wensen overlaat.

Wanneer aan het eind de puzzelstukjes op hun plek beginnen te vallen en er enkele plot twists volgen is het boek ook niet echt meer weg te leggen, gewoon omdat je wilt weten hoe het allemaal in elkaar steekt en hoe het uiteindelijk ook eindigt. De uiteindelijke ontknoping is misschien een beetje vergezocht en laat je niet enorm verbijsterd of verrast achter, maar het sluit het verhaal wel af. Het gevoel van afronding is aanwezig, al mist het misschien de impact die je van een thriller zou hopen. Toch geeft het genoeg voldoening om het verhaal als geheel als compleet te ervaren.

Een vlot geschreven en meeslepende thriller die ondanks enkele voorspelbare wendingen en kleine onduidelijkheden toch weet te boeien.

Beoordeling:

~ Minca