Hee lieve lezers!
Het boek dat ik vandaag met jullie ga bespreken stond in het Engels al in mijn kast. Met enorm veel lovende reacties en ontploffingen op bookstagram, was ik heel erg nieuwsgierig. Toch ben ik het pas daadwerkelijk gaan lezen zodra de Nederlandse vertaling ervan uitkwam. Ik had geluk, want de speciale editie van So Many Pages kwam begin augustus al uit, dus kon ik het boek al lezen voordat de normale editie verscheen. Hier lees je wat ik ervan vond.
- Titel: Hemelse rivalen
- Auteur: Rebecca Ross
- Vertaald door Erica Feberwee
- Uitgeverij: The House of Books
- Gelezen van 12 tot en met 14 augustus 2024
Terwijl een wrede oorlog tussen goden door het land woedt, probeert Iris Winnow haar leven weer op de rit te krijgen. Ze begint bij Oath Gazette, waar ze met de arrogante Roman Kitt moet concurreren om de felbegeerde promotie tot columnist. Intussen schrijft Iris verwoed brieven aan haar broer die vermist is aan het front. Op magische wijze belanden de brieven echter in de handen van Roman. Wanneer hij anoniem terugschrijft, ontstaat er een band die Iris helemaal naar het front van de strijd zal leiden: voor haar broer, voor het lot van de mensheid en voor de liefde.
Iris’ personage heeft het niet echt gemakkelijk. Vanaf het begin van het verhaal is duidelijk dat de positie die ze mogelijk gaat bekleden bij Gazet niet vanzelfsprekend is. Ze heeft hard moeten werken om te komen waar ze nu is. Maar zodra ze thuiskomt keert de realiteit meteen weer terug. Hier komt al gelijk naar voren dat Iris voor haar achttien jaar een behoorlijk wijze en pientere jonge vrouw is. Dat blijkt ook uit het schrijfwerk dat ze levert voor haar baas. De stukken tekst die ze uittypt op haar typemachine die van haar oma heeft geërfd zijn ook zeker niet teksten die je bij een achttienjarige zou verwachten. Maar wellicht heeft het ook te maken met de tijd waarin het verhaal zich afspeelt.
Het is namelijk een andere tijd dan die wij nu kennen, een tijd waarin geen mobiele telefoons zijn, kleding nog met de hand gewassen wordt en er soms geen (warm) stromend water is. De combinatie met de oorlog die er wordt voelt extra ‘ouderwets’ aan. Maar dat neemt niet weg dat er een vleugje aan fantasy-elementen in het boek zit. Er zijn namelijk twee goden herrezen die met elkaar in strijd zijn. Sommige mensen wordt ‘geroepen’. Zij horen de stem van één van de goden in hun hoofd en kunnen geen ‘nee’ zeggen om hen te gaan dienen. Zo verliezen veel families een familielid die mogelijk wel of niet meer naar hen terugkeert.
Jaren geleden heb ik al eens een boek van Rebecca Ross gelezen, maar daarvan sprak de schrijfstijl me niet altijd even goed aan. In dit boek was dat wel anders. Het las op zich prima, de wisselende perspectieven voegden ook iets extra’s toe aan het verhaal. Maar het trok me minder mee in het verhaal dan ik had verwacht en gehoopt. Ik kon me met geen van de personages heel intensief identificeren, waardoor er altijd sprake bleef van een soort afstand. Toch blijft het intrigerend en interessant om te lezen.
Het concept is erg origineel en interessant, maar heeft niet de overhand in het verhaal. Het is meer de context waarin het verhaal zich afspeelt. De relatie die zich tussen Iris en Kitt opbouwt, doordat ze elkaar steeds meer brieven met diepgaandere gespreksonderwerpen, heeft veruit de overhand in de verhaallijn. Er is over verschillende elementen goed nagedacht, maar nog niet alles wordt direct prijsgegeven aan de lezer. Zoals hoe de brieven bij elkaar terecht komen en de typemachines waar ze gebruik van maken.
Zeker in het derde deel van het boek begint de spanning te stijgen. Iris vertrekt namelijk naar het front als verslaggeefster en maakt op een gegeven moment bepaalde gruwelijkheden van dichtbij mee. De auteur wijdt hier niet te ver over uit, ze stipt sommige gebeurtenissen of verwondingen kort aan, maar niet al te grafisch. Soms heb ik wel het idee dat de auteur een bewuste afstand tussen deze heftige gebeurtenissen en het personage heeft gecreëerd. Iris lijkt niet altijd even aangedaan door bepaalde zaken. Ja, voor een kort moment, maar kijkt er later eigenlijk niet meer op terug. Terwijl sommige gebeurtenissen veruit traumatisch zouden kunnen zijn. Maar wellicht is dat niet wat de auteur met dit verhaal wil bereiken en heeft ze er daarom voor gekozen om zich vooral op de romance te blijven richten. Het eind van het verhaal is wat chaotisch, maar al snel wordt duidelijk waarom. Er vindt dan ook nog een plotwending plaats waardoor je ontzettend benieuwd raakt naar het vervolg.
Hemelse rivalen is een verhaal met een uniek en interessant concept. Intelligentie en een slowburn romance wisselen elkaar af met realistische onderwerpen en een vleugje fantasie.
Beoordeling:
~ Minca
Een gedachte over “Hemelse rivalen – Rebecca Ross”