Hee allemaal!
Een nieuwe naar het Nederlands vertaalde titel van Colleen Hoover. Die móést ik uiteraard lezen. Tot nu toe heeft geen enkel boek van haar me teleurgesteld, dus de lat lag erg hoog. Officieel kwam dit boek drie jaar geleden uit, alleen is de vertaling nu pas verschenen. Of dit te merken was tijdens het lezen ervan… Meer daarover in mijn recensie.
- Titel: Heartbones/Hartenbreker
- Auteur: Colleen Hoover
- Vertaald door: Erica Disco
- Uitgeverij: Zomer & Keuning
- Gelezen van 8 tot en met 9 juli 2023
Beyah heeft een moeilijke jeugd gehad. En alles verandert nogmaals als ze bij haar vader moet gaan wonen, een vader die ze eigenlijk nauwelijks kent. Ze heeft altijd de eindjes aan elkaar moeten knopen, maar dat blijkt nu geen probleem meer te zijn. Op het eiland van haar vader ontmoet ze Samson. Beyah is opslag verliefd, maar is het wel echt liefde en geen bevlieging?
Vanaf de eerste hoofdstukken is duidelijk dat er enkele zwaardere thema’s aan bod zullen komen. Beyah heeft alles behalve een gemakkelijke jeugd gehad, maar is niet zomaar uit het veld te slaan. Haar personage komt sterk en zelfverzekerd over, iets waar je niet meer dan respect voor kunt hebben als je je in haar verplaatst. Of de beslissingen die ze daarna neemt verstandig zijn, daar valt over te twisten. Maar als je nagaat hoever ze het geschopt heeft, is dat wel echt noemenswaardig. Nadat ze bij haar vader is gesetteld, komen er meer nieuwe personages aan bod. Langzaamaan leert ze hen kennen en ieder krijgt een eigen rol in het verhaal. Hoewel het zich veelal op één plek afspeelt, is daar weinig van te merken. Het is niet storend of per se nodig om meer over en in verschillende omgevingen te lezen.
Na de eerste paar ontmoetingen tussen Beyah en Samson blijkt dat ze de aantrekkingskracht toch niet zomaar uit de weg kunnen gaan. Dit wordt langzaam opgebouwd terwijl het verhaal zich ook focust op de problematieken van voornamelijk Beyah. Wat ze mee heeft gemaakt is kortweg traumatisch te noemen, op verschillende gebieden. En ondanks dat de auteur het verwerkingspatroon van Beyah goed heeft geprobeerd te schetsen, lijkt de ernst er van niet altijd even goed over te komen. Er wordt dan ook nadruk gelegd op in het ‘hier en nu’ leven, waar Beyah volledig voor probeert te gaan. Maar dat neemt niet weg dat ze uiteindelijk verschillende gebeurtenissen alsnog onder ogen moet zien te komen, terwijl ze zich bijna blindelings in een nieuwe situatie stort. Uiteindelijk neemt die nieuwe situatie het verhaal over en wordt je daarin meegesleept.
Hoe meer tijd Beyah met leeftijdsgenoten omgaat, hoe vrijer ze wordt. Ze wordt gemakkelijker om je mee te kunnen identificeren en de problemen waar ze dan mee te maken krijgt, lijken normaler en passen meer bij een personage van haar leeftijd. Wat er echt uit springt, is de klik en de communicatie tussen Beyah en Samson. Ze lijken elkaar echt te begrijpen, elkaar aan te voelen en ze kunnen goed op elkaar inspelen. Doordat ze veel tijd met elkaar doorbrengen, wordt in de loop van de hoofdstukken duidelijk dat ook Samson de nodige problemen heeft. Details hiervan worden bewust nog niet gedeeld om spanning op te bouwen naar een plotwending. Toch blijft die broodnodige spanning een beetje uit. Als het boek jaren geleden door Colleen Hoover was geschreven, dan had dat zo gekund. Er miste een bepaalde mate van actie, diepgang en verrassingselementen.
Daar is uiteraard niets mis mee, want desondanks was het interessant en fijn te lezen. De schrijfstijl van de auteur blijft namelijk hetzelfde. Het is heerlijk, pakkend en sleept je mee. Maar bij een Hoover titel heb je na zoveel boeken wel bepaalde verwachtingen. Niet elk boek hoeft hetzelfde te zijn, want hoe meer variatie hoe beter. Maar deze tragere opbouw was minder voor mij weggelegd. Doordat Samson zo mysterieus is geprobeerd neer te zetten en de vragen van Beyah telkens niet beantwoord worden, is te voorspellen dat Samson bewust het een en ander achterhoudt. De plotwending die hier uiteindelijk mee gepaard gaat, is daardoor van ver aan te zien komen. Ook al weet je niet precies wat deze inhoud, het neemt een deel van de spanning weg. Het eind heeft een geromantiseerde kant en is verder vrij simpel en redelijk voorspelbaar.
Heart Bones is een fijn en romantisch verhaal met een simpele diepere laag.
Beoordeling:
~ Minca
