Hee iedereen!
Het eerste deel uit deze serie vond ik niet per se een hit, maar ik vond het interessant genoeg om te willen weten hoe het verhaal verder zou gaan. Sommige personages waren best intrigerend, terwijl anderen maar moeilijk te begrijpen waren. Het plot was ook zo ongeveer en ik was benieuwd om te zien of daar iets van in het tweede deel zou veranderen. Hier lees je mijn recensie van De Nooitgedachtkoning.
- Titel: De duisterling
- Auteur: Nikki St. Crowe
- Vertaald door Sanne Hillemans
- Uitgeverij: SVM Publishing
- Gelezen van 17 tot en met 21 juli 2023
Na een pakkende plotwending aan het eind, heeft Crowe zeker de aandacht van de lezers weten te trekken. Nu Winnie in Nooitgedachtland is gesetteld blijkt het er zeker niet altijd rozengeur en maneschijn te zijn. In de bossen heerst een duisternis, iets dreigends waar ze de vinger niet op kan leggen. En dat is nog niet alles, want de feeënkoning en Haak zijn van plan om zich Nooitgedachtland toe te eigenen. Zal Peter Pan zijn schaduw terugkrijgen? En wat wordt Winnie’s rol dan uiteindelijk tussen de Verloren Jongens?
Met het vrij open einde in De Nooitgedachtkoning was het al redelijk te verwachten welke kant het verhaal op zou gaan. Althans, dat is wat je zou vermoeden nadat Pan zijn schaduw eindelijk binnen handbereik is. Even lijkt de zoektocht naar zijn schaduw dan ook van start te gaan, maar al snel verdwijnt dat deel van het plot volledig naar de achtergrond. Het was al bekend dat de boeken van Nikki St. Crowe ‘smutty’ zijn, maar in De Duisterling wordt die term even naar een ander niveau getild. Of de aantrekkingskracht altijd even ‘gezond’ is, dat valt nog te betwisten, maar aan de andere kant is Winnie wel van haar eigen zogenoemde ‘verdorvenheid’ op de hoogte.
Daar waar het eerste deel op sommige gebieden nog een beetje ‘braaf’ bleef, gaan in dit deel een hoop remmen los. In de thema’s waar dit boek volgens GoodReads onder valt staat niet voor niets de term ‘reversed harem’ genoemd. Wat houdt dit precies in? vraag je je misschien af. Daar waar in een harem één man met vele vrouwen leeft, is de vrouw in een reversed harem dus in de minderheid. Tot nu toe heb ik nog niet veel boeken gelezen waarin dit op seksueel gebied ook daadwerkelijk tot uitvoering komt, met name tegelijkertijd, maar wat dat betreft heeft Crowe het wel intens spannend en steamy gemaakt.
De schrijfstijl is dan ook erg prettig. Er worden eigenlijk gewoon geen doekjes om gewonden en de gebeurtenissen wisselen elkaar snel af. De woordkeuzes, of dit aan de vertaling ligt weet ik niet, laten soms wat te wensen over met betrekking tot sommige termen. Persoonlijk vind ik het prettiger als er neutralere woorden voor seksuele handelingen en geslachtsdelen worden gebruikt in plaats van dat het richting de scheldwoorden gaat. Maar ook dat hoort bij het genre.
Na ruim de helft van het verhaal besluit de auteur om terug te keren naar het plot. Ergens gedurende al de opwinding, aantrekkingskracht en seksuele handelingen gaat het plot rondom Pan en zijn schaduw verloren en blijft er bijna niets anders meer over. Wanneer de zoektocht dan toch eindelijk wordt voortgezet, lijkt deze een stuk minder van belang. Uiteindelijk komen alle perspectieven dan toch dichter bij elkaar en vindt er ook nog een intens spannende plotwending plaats. Deze nodigt opnieuw uit om toch het volgende deel te willen lezen.
Er is één ding zeker De duisterling is zeker hot, maar het bevat een stuk minder plot.
Beoordeling:
~ Minca
Een gedachte over “De duisterling – Nikki St. Crowe”