Hee allemaal!
Een nieuw boek van Joelle Charbonneau? Dat wilde ik wel lezen! Ik kwam voor het eerst in aanraking met deze auteur door De Test trilogie. Die heb ik verslonden toen die boeken uitkwamen! Daarna las ik ook ‘Nodig’ wat ik een erg indrukwekkend verhaal vond en ‘Dividing Eden’ waar ik iets minder enthousiast over was maar toch nog een redelijk sterk boek. Toen ik las waar ‘Tijdbom’ over ging, wist ik zeker dat ik die wilde lezen. Het deed me qua opzet een klein beetje denken aan ‘Nodig’ maar het bleek toch wel echt een heel ander verhaal te zijn.
- Titel: Tijdbom
- Auteur: Joelle Charbonneau
- Uitgeverij: Karakter
- Gelezen van 3 december tot en met 3 december 2017
- Soundtrack: Purge Anarchy – Nathan Whitehead
Het verhaal gaat over vijf tieners, met ieder een eigen achtergrond, eigen strubbelingen en een eigen doel. Ze bevinden zich allemaal in hetzelfde schoolgebouw wanneer er een bom afgaat. Er is puin, pijn, paniek en meer. Via de radio kunnen ze volgen wat er nou eigenlijk aan de hand is en waarom er geen hulp komt. Maar zo komen ze er ook achter dat de bomlegger zich nog in het gebouw bevindt. Waarom waren zij eigenlijk allemaal in het schoolgebouw? En bevindt die bomlegger zich onder hen?
De eerste bladzijde trekt je gelijk in het verhaal. Een korte intro over hoe het ervoor staat als er drie bommen af zijn gegaan. Daarna bouwt het verhaal zich langzaam op vanaf een paar uur ervoor. Ik leerde elk personage een beetje kennen in de thuis situatie en zo kwam ik erachter dat elk personage ergens mee zat, wrok koesterde of ergens een einde aan wilde maken. Maar ja, er werd me nog niet verteld wie er plannen had om de school op te blazen. Omdat ik eerst elk personage moest leren kennen, duurde het even voordat het verhaal echt op gang kwam en de spanning begon.
Maar vanaf het moment dat de eerste bom is afgegaan begint het pas echt. Elk hoofdstuk volgt een ander personage in zijn of haar weg naar buiten, want het blijkt dat ze allemaal eigenlijk niet meer in het gebouw hadden moeten zijn. Het ene personage moet zichzelf bevrijden vanonder het puin en het andere personage ziet de volledige ravage inclusief gewonden of overledenen. Het is dus een serieuze zaak en doordat er zich ook vuur in het gebouw verspreidt wordt het steeds moeilijker om te ontsnappen.
Telkens probeerde ik hints op te vangen van wie het gedaan kon hebben. Op een gegeven moment had ik een vermoeden, daarna toch weer iets anders en op een gegeven moment liet ik het maar over me heen komen. Want het schoolgebouw was best wel groot en er bestond een kans dat er gewoon nog een andere overlevende in het gebouw zat die in contact stond met de politie buiten het schoolgebouw.
De manier waarop de ernst van de situatie en de drang van de leerlingen om te overleven wordt uitgewerkt vind ik erg sterk. Ik kreeg echt het idee dat ik meeleefde of dat het zich als een film voor me afspeelde. Het verbaast me achteraf ook niet echt dat ik het boek in een halve dag uit heb gelezen. De korte hoofdstukken en af en toe een quote van een persoon zorgde ervoor dat de bladzijdes soms snel voorbij vlogen. De perspectiefwisselingen, waar ik vaak niet zo fan van ben, zo ook niet echt aan het begin van het verhaal, zorgde verderop juist voor spanning.
Als alle vijf de leerlingen uiteindelijk bij elkaar in een ruimte uitkomen, confronteren ze zichzelf en elkaar met hun verhalen, hun overtuigingen en meningen. Het gaat dus niet alleen om het vinden van de bomlegger of er levend uitkomen, het gaat ook over een stukje verleden. Over het loslaten van onrecht dat is toegedaan, verlies verwerken of vooroordelen de kop in proberen te drukken.
Een krachtige, spraakmakende en spannende jeugdthriller die net een stapje verder gaat dan alleen een bom in een school.
Beoordeling:
~ Minca
