Hee iedereen!
Het lijkt wel alsof de pen van Freida McFadden geen moment stil ligt, gezien de hoeveelheid titels die bij Luitingh Sijthoff per jaar van deze auteur verschijnen. Nu is het natuurlijk zo dat er al meer boeken in het Engels waren verschenen dan er vertaald waren, maar dan nog verschijnen er met enige regelmaat nieuwe boeken van haar. Mij hoor je daar niet over klagen en ben dan ook ontzettend blij dat ik als ambassadeur van McFadden ben gevraagd bij LS Amsterdam. Hieronder lees je wat ik van De gevangene vond.
- Titel: De gevangene
- Auteur: Freida McFadden
- Vertaald door Saskia van Schip
- Uitgeverij: Luitingh Sijthoff
- Gelezen van 13 tot en met 14 september 2026

Brooke Sullivan weet precies waar ze aan begint wanneer ze als verpleegkundige aan de slag gaat in een zwaarbeveiligde gevangenis. Eén regel wordt haar vanaf het begin heel duidelijk meegegeven: met een gevangene mag ze nooit een persoonlijke relatie aangaan. Alleen is die regel voor Brooke misschien al te laat. Want in de gevangenis zit Shane Nelson die een levenslange gevangenisstraf uitzit en wat niemand weet is dat zij elf jaar geleden een relatie hadden. Maar nog belangrijker: Brookes getuigenis speelde een doorslaggevende rol in zijn veroordeling.
Maar wat is er al die jaren geleden precies gebeurd en waarom is Brooke degene die Shane achter de tralies heeft gekregen? Shane is absoluut niet vergeten wat er die desbetreffende nacht is gebeurd en misschien weet hij wel meer over Brooke dan zij zelf beseft…
Veel boeken van Freida McFadden beginnen met een korte proloog waarin je alvast een glimp krijgt van een specifieke, vaak behoorlijk benarde situatie waarin een van de (hoofd)personages later terechtkomt. Bij De gevangene kiest McFadden er echter voor om dat achterwege te laten. Daardoor word je niet meteen aan het denken gezet over hoe iemand in een bepaalde situatie terecht is gekomen. Het verhaal begint juist heel open, zonder dat er alvast een tipje van de sluier wordt opgelicht over waar het naartoe zal gaan. Dat vond ik eigenlijk wel verfrissend. Je kunt zonder verwachtingen aan het verhaal beginnen en je wordt niet vooraf al geteased over de richting die het verhaal op zal gaan.
Waar McFadden wel volop gebruik van maakt, zijn tijdsprongen. Het verhaal wisselt tussen het heden, waarin Brooke in de gevangenis gaat werken waar haar ex Shane vastzit, en het verleden. In die tweede tijdlijn worden stukje bij beetje details onthuld over wat er jaren geleden is gebeurd en welke rol Shane daarin heeft gespeeld. De afwisseling tussen beide tijdlijnen werkt goed en zorgt ervoor dat je steeds meer wilt weten. Zeker wanneer Tim, iemand die een belangrijke rol speelde in het gedeelde verleden van Brooke en Shane, opnieuw in beeld komt, neemt de spanning toe. Naarmate Brooke meer contact krijgt met Shane en het verleden steeds dichterbij komt, worden de hoofdstukken steeds interessanter.

Toch is Brooke als personage niet altijd even overtuigend. Naarmate ze meer nadenkt over het verleden en geconfronteerd wordt met de gevolgen van wat er destijds is gebeurd, beginnen haar herinneringen steeds meer te vervormen of begint ze er andere invullingen aan te geven. Ze heeft destijds een duidelijke verklaring afgelegd in de rechtszaal, waarmee ze haar ex achter de tralies liet belanden, maar plotseling begint ze te twijfelen of haar herinneringen aan die bewuste nacht wel helemaal kloppen. Dat kwam op mij enigszins ongeloofwaardig over. Hierdoor kan Brooke soms wat labiel overkomen en ga je twijfelen aan haar bedoelingen, terwijl ze verder in het verhaal eigenlijk helemaal niet zo wordt neergezet. Het geeft daardoor een beetje een vertekend beeld van haar personage en haar motieven.
Gelukkig weet McFadden de twee tijdlijnen uiteindelijk steeds verder naar elkaar toe te brengen. Details die eerst los van elkaar lijken te staan, vallen langzaam op hun plek en stukje bij beetje wordt het volledige plaatje zichtbaar. En natuurlijk weet McFadden daar aan het einde nog een extra twist aan toe te voegen, waardoor een belangrijke gebeurtenis ineens vanuit een ander perspectief bekeken moet worden.
De gevangene is daarmee een spannend en vlot geschreven verhaal met sterke tijdsprongen en verrassende wendingen, al wist de twijfel rondom Brookes herinneringen mij niet altijd te overtuigen.
Beoordeling:




~ Minca