Hee allemaal!
Toen de vertaling van dit boek werd aangekondigd was ik gelijk benieuwd. Ik vond het verhaal van Julia en de haai namelijk enorm mooi en heb sindsdien ook nog andere titels van Kiran Millwood Hargrave gelezen in het Engels omdat haar schrijfstijl me wel aansprak. Met dit boek heb ik uiteraard op de vertaling en in september was het eindelijk zover toen ik een recensie-exemplaar ontving! Hier lees je wat ik ervan vond.
- Titel: Het meisje van inkt en sterren
- Auteur: Kiran Millwood Hargrave
- Vertaald door Maria Postema
- Uitgeverij: Ploegsma
- Gelezen van 12 tot en met 13 september 2026
Isabella woont op het eiland Joya, waar de Gouverneur heeft bepaald dat niemand het dorp mag verlaten. Als dochter van een cartograaf is ze van jongs af aan gefascineerd door de onbekende gebieden die haar vader ooit in kaart bracht. Wanneer haar beste vriendin plotseling verdwijnt, besluit Isabella zelf op zoek te gaan. Met een eeuwenoude kaart als leidraad en haar kennis van de sterren om haar de weg te wijzen, trekt ze de verboden en mysterieuze Vergeten Gebieden in. Daar wacht haar een gevaarlijke wereld vol monsters en geheimen. Want diep onder de uitgedroogde rivieren en tussen de smeulende bergen roert zich iets wat al eeuwenlang verborgen is gebleven: een mythisch wezen dat langzaam ontwaakt…
Kiran Millwood Hargrave is zo’n auteur bij wie je als lezer vooral voor haar werelden kan komen. Eerder las ik Julia en de haai, een prachtig en ontroerend jeugdboek over familie, verlies en de bijzondere band tussen moeder en dochter. Wie Julia en de haai mooi vond, kan Het meisje van inkt en sterren zeker een kans geven. Dit is tot nu toe het andere jeugdboek van Hargrave dat in het Nederlands is verschenen.
Hargrave is er erg goed in om standalones te schrijven waarin ze de wereld die ze schetst op een prachtige, levendige en overtuigende manier weet over te brengen op de lezer. Het is alsof de wereld die zij creëert voor je ogen wordt opgebouwd en langzaam tot leven komt. Ook op het eiland Joya weet ze een bijzondere sfeer neer te zetten. De verhalen, kaarten, sterren, verdroogde rivieren en mysterieuze gebieden zorgen samen voor een wereld waarin je gemakkelijk kunt verdwijnen.
In het middelpunt staat Isabella, een meisje dat veel moediger blijkt te zijn dan ze aanvankelijk misschien zelf denkt. Wanneer haar beste vriendin Lupe verdwijnt, zet Isabella alles op alles om haar terug te vinden. Haar liefde voor haar vriendin en haar familie vormt daarbij een belangrijke drijfveer. Tijdens haar zoektocht wordt ze geconfronteerd met gevaar, geheimen en verantwoordelijkheden, maar groeit ze ook als persoon. Ze leert haar eigen kracht kennen en ontdekt dat moed niet betekent dat je nergens bang voor bent. Ook de personages rondom Isabella weet Hargrave voldoende kleur mee te geven, waardoor ze meer worden dan alleen figuren die het avontuur vooruit helpen.
Wat ook erg prettig is aan het verhaal is dat het een prima verhouding heeft tussen personageontwikkeling, spanning, avontuur, dialoog, magie en emotie. Hoewel Isabella een avontuurlijke zoektocht onderneemt en onderweg met allerlei nieuwe en soms gevaarlijke dingen in aanraking komt, raken thema’s als innerlijke kracht, liefde en vriendschap nooit helemaal op de achtergrond. Daardoor blijft het verhaal gelukkig meer dan alleen een avontuurlijk fantasyverhaal.
Toch miste ik hier en daar wat meer diepgang. Vooral de magie en de mythische wezens hadden wat verder uitgewerkt mogen worden. Er zit zoveel potentie in de wereld en haar mythologie dat je soms het gevoel kunt hebben dat er nog meer te ontdekken valt. Gelukkig weet het mooie en ontroerende einde veel goed te maken en blijft vooral de emotionele kern van het verhaal hangen.
Het meisje van inkt en sterren is daarmee een sfeervol, avontuurlijk en magisch jeugdboek dat vooral indruk maakt met zijn prachtige wereld en warme thema’s, maar voor mij net wat diepgang mist om echt onvergetelijk te zijn.
Beoordeling:
~ Minca
