Hee allemaal!
Toen ik de cover van dit boek in de aanbiedingsbrochure van uitgeverij Luitingh Sijthoff zag staan, wist het meteen mijn aandacht te trekken. Ik heb een enorm zwak voor boeken over boeken en alles wat daarmee te maken heeft. Tel daar een donkerblauwe/oceaangroene cover bij op met boeken en een magisch tintje en ik ga overstag. Hij zou sowieso heel mooi staan tussen al die andere boeken uit hetzelfde genre en met dezelfde kleuren op de cover, maar of de inhoud dat ook was. Dat lees je hieronder.
- Titel: De boekwinkel van verloren verhalen
- Auteur: Sophie Austin
- Vertaald door Mieke Trouw-Luyckx
- Uitgeverij: Luitingh Sijthoff
- Gelezen van 22 tot en met 23 september 2026
In een stoffige boekwinkel in York lijken niet alleen de boeken verhalen te bewaren. Wanneer de door schulden achtervolgde Evelyn Seaton er aan de slag gaat, doet ze er alles aan haar eigen verleden verborgen te houden. Maar ook de gesloten William Morton draagt geheimen met zich mee.
Als de twee verwikkeld raken in een strijd om hun plek in de boekwinkel te behouden, verandert hun rivaliteit langzaam in iets anders. Terwijl verborgen waarheden aan het licht dreigen te komen, groeit ook het vertrouwen tussen hen. Maar kunnen Evelyn en William hun geheimen achter zich laten en samen aan een nieuw hoofdstuk beginnen?
De boekwinkel van verloren verhalen van Sophie Austin is zo’n boek waarvan de cover direct een bepaalde sfeer weet neer te zetten. De titel en vormgeving wekken verwachtingen van een bijzonder verhaal waarin misschien wel iets magisch te ontdekken valt. Het is een verhaal dat zich in een verder verleden afspeelt, maar dat is niet altijd meteen op te merken. Natuurlijk zijn de gebruiken, kledingstijl en omgangsmanieren anders dan we tegenwoordig gewend zijn, maar dit wordt op een dusdanig prettige manier beschreven dat er geen grote afstand tussen het verhaal en de lezer ontstaat. Het verleden voelt daardoor niet zwaar of ontoegankelijk aan en de historische setting vormt vooral een mooi decor voor het verhaal.
Wat ik wel jammer vond, is dat er weinig tot geen sprake is van magisch realisme. Vooral de cover doet dit toch een beetje vermoeden, terwijl de beschrijving van het boek die verwachting al wat minder sterk oproept. Wanneer je hierdoor bepaalde verwachtingen hebt, kan het dus even schakelen zijn. Gelukkig weten de geheimen van de verschillende personages wel veel goed te maken. Over de ernst daarvan kan natuurlijk getwist worden, maar in de periode waarin het verhaal zich afspeelt hebben bepaalde gebeurtenissen en beslissingen nu eenmaal een grotere invloed dan ze in onze tijd zouden hebben. Dat maakt het interessant om te zien wat de gevolgen zijn van bepaalde keuzes en zorgt ervoor dat je goed kunt meeleven met de personages. Bovendien wil je uiteindelijk weten hoe alle geheimen zich tot het einde van het verhaal ontwikkelen.
Ook de verschillende perspectieven is een positieve en sterke toevoeging. Het verhaal wordt niet alleen vanuit Evelyns perspectief geschreven. Hoewel zij over het algemeen meer aan het woord komt, zijn er met fijne regelmaat hoofdstukken of paragrafen vanuit Williams perspectief. Hierdoor krijg je een beter beeld van zijn personage en beweegredenen. William komt daardoor minder afstandelijk over dan hij zich in eerste instantie voordoet, zeker tegenover Evelyn.
Voor wie hoopt op dat beetje magie, zal lichtelijk teleurgesteld worden. Het boek komt eerder over als een historische roman dan als een feelgood of reguliere romance. Er wordt regelmatig aandacht besteed aan de problematieken waar mensen in die tijd mee te maken kregen. En als je al van een trope kunt spreken, dan is de slow-burn hierin ontzettend ‘slow’. Dat neemt gelukkig niet weg dat Austin voldoende andere elementen aan het verhaal heeft toegevoegd om het interessant te houden en ervoor te zorgen dat je wilt blijven lezen.
Al met al is De boekwinkel van verloren verhalen een sfeervolle roman vol geheimen en personages om met mee te leven. Maar door gebrek aan magie voelde het hier en daar wat trager dan gehoopt.
Beoordeling:
~ Minca
