Hee allemaal!
Een tijdje geleden liep ik door de boekhandel en zag ik in de top 10 een interessant boek staan. Ik had de cover wel eens online voorbij zien komen, maar tot ik de bijzondere Nederlandse uitgave met de ‘gescheurde’ voorflap in mijn handen pakte in de winkel, werd mijn aandacht getrokken. De flaptekst maakte het nog een stuk interessanter, net als alle online ophef die over het boek begon te ontstaan. Voor ik wist stond het boek op Hebban op nr. 1 van meest gelezen boeken en daarom besloot ik er in mijn vakantie in te beginnen. Hieronder lees je wat ik ervan vond.
- Titel: Yesteryear
- Auteur: Caro Claire Burke
- Vertaald door Thijs van Nimwegen en Arjaan van Nimwegen
- Uitgeverij: Indigo
- Gelezen van 17 tot en 18 augustus 2026
Caro Claire Burke is een Amerikaanse auteur en Yesteryear is haar debuutroman. Hoewel het haar eerste boek is, heeft het inmiddels behoorlijk wat aandacht weten te trekken en wordt het door veel lezers enthousiast ontvangen. Daartegenover staan lezers die tijdens of na het lezen van het boek niet echt weten wat ze ermee aan moeten. En dat daagt je natuurlijk uit om erachter te komen wat voor soort lezer jij bent in het geval van Yesteryear.
Het boek is grofweg opgedeeld in drie delen: het verleden, het heden en de toekomst. In het begin lees je over het verleden, hoe Natalie met miljoenen volgers op social media haar picture-perfect leven laat opnemen en hoe uiteenlopend de reacties van haar volgers zijn. Het gezin lijkt in gezondheid en vol voorspoed te leven tot in de laatste paar bladzijden van dit gedeelte. Je voelt een naderend onheil, kunt met de gegeven details wel raden wat er ongeveer is gebeurd, maar dan breekt ineens het gedeelte van ‘het heden’ aan.
Daarin neemt het verhaal een onverwachte en voor sommige lezers misschien verwarrende wending. Zoals in de flaptekst al wordt verraden: Natalie ontwaakt ineens in een leven dat in niets lijkt op het leven dat ze tot dan toe heeft geleid. Haar kinderen lijken op die van haar, maar zijn het niet, haar man lijkt op haar eigen Caleb, maar is hem niet. In dit deel wisselt elk hoofdstuk af met flashbacks naar de periode waarin Natalie Caleb leert kennen, zwanger raakt en steeds verder begint te groeien als influencer. In de hoofdstukken daartegenover leeft ze ineens in een heel andere wereld, met andere kinderen, een vreemde versie van haar man Caleb en de hele social media bestaat hierin niet eens. Doordat deze hoofdstukken elkaar steeds afwisselen, word je als lezer telkens over en weer gekatapulteerd tussen de twee verhaallijnen. Ze verschillen enorm van elkaar, dus ze zijn niet lastig uit elkaar te houden. Het is alleen de vraag: waar gaat het allemaal naartoe?
Terwijl Natalie vertelt over de periode waarin ze Caleb leert kennen en haar socialmedia-account begint te groeien, leer je haar ineens van een heel andere kant kennen, een kant die in de eerste 35 bladzijden maar een enkele keer doorschemerde. Hoe meer er over haar wordt verteld, hoe meer afstand ik persoonlijk van haar nam. Ze leek zich op een vreemde en verontrustende manier voor te doen als een traditionele huisvrouw, om zich er vervolgens weer op allerlei vreemde manieren tegen te verzetten of zichzelf tegen te spreken. Wat dat betreft is Natalie een ongrijpbaar en onsympathiek personage en je vraagt je continu af waar haar levens (want in het middenstuk lijkt ze er op een vreemde wijze twee te leven) haar zullen brengen.
Stukje bij beetje begint de verhaallijn over hoe haar leven zich heeft ontwikkeld het heden in te halen en beginnen er steeds meer puzzelstukjes op hun plek te vallen. Maar de vraag blijft: hoe zit het met de andere verhaallijn, die waarin Natalie haar eigen kinderen en man niet echt herkent en waarin de social media verdwenen is. De antwoorden op veel van je vragen krijg je pas in het laatste deel ‘de toekomst’, in de laatste 30 bladzijdes van het boek. Ineens wordt duidelijk hoe de auteur het plot op deze speciale en ongrijpbare manier in elkaar heeft weten te zetten. Desondanks blijf je als lezer gebiologeerd, gechoqueerd en met nog meer nieuwe vragen achter en kun je daar eventueel zelf een invulling aan geven. Als je houdt van een verbijsterend, vreemd, intens en soms zelfs choquerend plot, dan is Yesteryear een boek dat je móét lezen.
Yesteryear is daarmee een intrigerend debuut dat vooral uitblinkt in het creëren van vragen en het langzaam ontrafelen van een mysterie. Het verhaal zal niet voor elke lezer werken, maar de bijzondere opbouw en het beklemmende slot maken dat je dit boek soms tegen beter weten in in één ruk wilt uitlezen.
Beoordeling:
~ Minca
