De draagmoeder – Freida McFadden

Hee iedereen!

Degenen die bekend zijn met de boeken van Freida McFadden, weten dat haar boeken vaak interessante, intense en onverwachte plotwendingen bevatten. Ze zijn niet altijd allemaal even sterk of onvoorspelbaar, maar wel altijd spannend en vermakelijk. Dat is één van de redenen dat ik haar boeken graag lees. Ze zijn niet langdradig of ingewikkeld, maar meer rechttoe rechtaan, vlot en lekker spannend. Hieronder lees je of dat ook geldt voor haar laatst verschenen thriller: De draagmoeder.

• Titel: De draagmoeder
• Auteur: Freida McFadden
• Vertaald door Tessa Kelderman
• Uitgeverij: LAB Uitgevers
• Gelezen van 3 tot en met 4 maart 2026

Abby en Sam, die na jaren van vruchtbaarheidsproblemen en mislukte adoptiepogingen, willen niets liever dan ouders worden. Wanneer Abby’s assistente op het werk, Monica, aanbiedt een kind voor hen te dragen, lijkt dat antwoord op al hun dromen. Maar al snel blijkt Monica niet te zijn wie ze zegt en draagt ze een duister geheim met zich mee, wat leidt tot angstaanjagende verdenkingen, vreemde gebeurtenissen en een groeiend gevoel van onbehagen over haar ware intenties.

De manier waarop De draagmoeder start met een vooruitblik, naar een moment bijna aan het eind van het verhaal, maakt gelijk dat je op het puntje van je stoel zit. Je raakt geïntrigeerd maar ondertussen heb je eigenlijk helemaal nog geen idee van wat er precies speelt. McFadden geeft maar nét genoeg informatie om je interesse te wekken en wat spanning op te bouwen. Daarna begint het verhaal bij het echte begin en leer je de personages over wie dit verhaal gaat pas kennen. Het is ook nooit zeker of het proloog vanuit hetzelfde perspectief is geschreven als de rest van het verhaal, daar kom je bij haar boeken vaak pas aan het eind achter.

Daarna is het dan tijd om de personages uit dit verhaal te leren kennen: Abby, Sam en Monica. Het verhaal wordt volledig verteld vanuit Abby’s perspectief. Ze heeft een moeilijke periode achter de rug en eindelijk lijkt het een beetje mee te zitten: zij en haar man hebben iemand gevonden die een kind voor hen wil dragen en baren. Wanneer Abby enkele waarschuwingssignalen vanuit haar omgeving afwimpelt, weet je dat het daarna alleen nog maar de foute kant op kan gaan. Je begint de verhaallijn voor je te zien. Hoe Abby uiteindelijk belandt in de positie van het personage in het proloog. Maar klopt dat eigenlijk wel?

Hoe verder de zwangerschap van Monica vordert, hoe meer vreemde dingen er gebeuren. Abby begint dingen te vergeten, komt te laat op afspraken, haar presentaties zitten niet goed meer in elkaar en tot overmaat van ramp begint haar man ook aan haar psychisch welzijn te twijfelen. Hoe meer Abby krijgt te verduren, hoe onrealistischer het allemaal wordt. Dat is zo nu en dan wel vaker het geval met de boeken van McFadden; je vraagt je af hoeveel onrecht, angst en boosheid een personage aankan voordat de bom ontploft. Net wanneer je denkt dat het niet erger kant worden, doet de auteur er nog een schepje bovenop, waardoor de verhaallijn van De draagmoeder iets aan geloofwaardigheid inlevert. En dan verandert alles toch ineens.

Ook al denk je uiteindelijk te weten waar het verhaal naartoe gaat, er staat dan toch nog ergens een bepaalde verrassing op je te wachten. Een die het verhaal even van een andere kant belicht of alles ineens in een ander daglicht stelt. Die omslag in dit verhaal maakt het hele plot weer interessant en zorgt voor nieuwe vragen. Je weet dat het verhaal bijna is afgelopen, maar nog niet alle vragen zijn beantwoord. Daardoor is het lastig dit boek in de laatste hoofdstukken weg te leggen. Je moet en zal nu weten hoe het allemaal precies in elkaar steekt.

Het feit dat de schrijfstijl van Freida McFadden zo enorm meegaand is en verder ook niet echt ingewikkeld, uitgebreid of langdradig, zorgt ervoor dat je haar boeken soms zelfs in één zit uit kan hebben. De korte hoofdstukken, fijne opbouw en vrij simpele taalgebruik zorgen ervoor dat je wilt en kunt blijven lezen.

De draagmoeder van Freida McFadden is een vlot geschreven, vrij simpele psychologische thriller die je voortdurend laat twijfelen aan wat waar is en wat niet. Hoewel het verhaal soms aan geloofwaardigheid inlevert, zorgen de verrassende wendingen en toegankelijke schrijfstijl ervoor dat je het boek moeilijk kunt wegleggen.

Beoordeling:

~ Minca