Hee iedereen!
Onlangs is het tweede boek in de Hawaii-Love serie verschenen bij uitgeverij Luitingh Sijthoff. Het eerste boek vond ik erg leuk om te lezen (lees hier mijn recensie) en daardoor was ik ook heel benieuwd geworden naar het volgende deel. De boeken zijn in principe los van elkaar te lezen omdat het over andere personages gaat, maar de verhaallijnen zijn wel sterk met elkaar verbonden waardoor ik je wel zou aanraden ze op volgorde te lezen. Hieronder lees je mijn recensie van deel 2.
- This could be home
- Auteur: Lilly Lucas
- Vertaald door Olga Groenewoud
- Uitgeverij: Luitingh Sijthoff
- Gelezen van 22 tot en met 23 maart 2026

Nadat Laurie ternauwernood aan de verdrinkingsdood is ontsnapt dankzij de bekende surfer Griffin ‘Chip’ Chipman, besluit ze dat ze zelf strandwacht wil worden. Tijdens haar training krijgt ze te maken met Tristan, Chips broer, die haar begeleidt maar weinig vertrouwen in haar heeft. Hij vindt haar niet sterk genoeg voor de zware omstandigheden op de North Shore van Hawaï.
Toch begint Tristan al snel in te zien dat Laurie meer doorzettingsvermogen heeft dan hij dacht. Tegelijk merkt Laurie dat haar gevoelens voor hem veranderen. Ze ziet dat zijn strenge houding niet alleen voor haar geldt, maar ook voor zichzelf. Langzaam groeit er iets tussen hen, terwijl de omstandigheden steeds uitdagender worden.
De personages uit dit tweede deel van de Hawaii Love trilogie heb je al een beetje leren kennen in het eerste deel, This could be love. Daar draaide het verhaal om sportster Louisa en de surfer Vince, maar Laurie en Tristan kwamen af en toe ook voorbij. Veel details over Laurie en Tristan heb je in dat eerste boek eigenlijk niet echt gekregen, je weet eigenlijk alleen hoe de onderlinge vriendschappelijke of familiaire relaties in elkaar zitten. Die informatie helpt wel al om in het verhaal te komen. In dit tweede deel komt Laurie aan het woord en ook Tristans persoonlijke ontwikkelingen staan erin centraal. Beiden moeten keuzes maken en precies ontdekken wat ze willen.

Wat dit verhaal extra interessant maakt, is de slowburn romance. In het begin lijkt Griffin een belangrijkere rol in Laurie’s leven te gaan spelen, waardoor je als lezer misschien een bepaalde richting verwacht. Maar dat beeld verandert langzaam. Het duurt even voordat duidelijk wordt dat de echte aantrekkingskracht tussen Laurie en Tristan ligt, hoewel dat uit de beschrijving van het verhaal wel al naar voren is gekomen. Dit draagt bij aan de slowburn romance, omdat de focus van het verhaal langzaam verandert. De spanning komt dan voort uit kleine momenten en groeiende gevoelens. Maar daarnaast ook door het feit dat Laurie in de leer gaat om strandwacht te worden.
De romantiek is echter niet het enige waar het verhaal om draait. Zowel Laurie als Tristan dragen hun eigen verleden met zich mee. Ze hebben dingen meegemaakt die hen hebben gevormd en die niet zomaar verdwijnen. Hoeveel ze daarvan met elkaar delen, verschilt per moment. Naarmate ze elkaar beter leren kennen, wordt duidelijk dat ze allebei nog niet alles hebben verwerkt. Dat zorgt voor twijfels en houdt hen soms tegen. Gelukkig spelen vrienden en familie een belangrijke rol. Zij geven net dat duwtje in de rug voor een volgende stap. Maar het is uiteindelijk toch aan Laurie en Tristan zelf om hun weg (naar elkaar) te vinden.
De schrijfstijl van Lilly Lucas is prettig en toegankelijk. De hoofdstukken zijn niet te lang, waardoor het boek lekker wegleest. Het verhaal wordt volledig verteld vanuit Laurie’s perspectief. Dat zorgt ervoor dat je haar gedachten en gevoelens goed begrijpt, maar aan de andere kant is het jammer dat je bepaalde gevoelens en gedachtegangen van Tristan mist. Wanneer de fysieke aantrekkingskracht toeneemt en Laurie nog voor een verrassing wat betreft Tristan komt te staan, wordt ook duidelijk waarom het verhaal vanuit een eenzijdig perspectief is verteld.
This could be home een rustig opgebouwde, fijne romance met genoeg diepgang om te blijven boeien.
Beoordeling:




~ Minca