Onze versplinterde zielen – Rima Orie

Hee lieve lezers!

Op vrijdag 13 februari reisde ik af naar het midden van het land om een speciale boeklancering bij te wonen. Een aantal jaar terug las ik het eerste deel uit deze serie en die had me echt omvergeblazen (lees hier mijn recensie). Ik was daardoor enorm benieuwd naar het vervolg en was vereerd aanwezig te mogen zijn bij de boeklancering bij Broese in Utrecht. Hieronder lees je wat ik van het afsluitende deel van deze duologie vond.

• Titel: Onze versplinterde zielen
• Auteur: Rima Orie
• Uitgeverij: Moon
• Gelezen van 7 tot en met 9 maart 2026

Na de vernietiging van het duistere kolonistenmonster, de Dedekedre, en de ondergang van het militaire fort Kuwatta, valt het rebellenleger uiteen in twee rivaliserende kampen. Awaran raakt dieper verdeeld dan ooit, en ook Priya en Reza komen lijnrecht tegenover elkaar te staan. Wanneer Priya de opdracht krijgt een oermonster te temmen dat de kracht van een Dedekedre kan evenaren, trekt ze het eeuwenoude regenwoud in. Maar terwijl de oorlog voortwoedt, geeft het woud zijn geheimen niet zomaar prijs. De vraag is of Priya iedereen die haar dierbaar is in leven kan houden.

Aan het eind van het eerste deel ben je uiteraard benieuwd naar het vervolg. Omdat het inmiddels 4 jaar later is, kan het helpen om de laatste hoofdstukken van In het vervloekte hart even opnieuw te lezen om je geheugen op te frissen. Dan gaat het verloop naar het tweede deel net wat soepeler. Priya heeft het een en ander moeten opofferen in het eerste deel en moet nu leren omgaan met de gevolgen daarvan. Haar personage is sterk, vastberaden, kan een specifieke vorm van magie beoefenen, maar Priya blijft een mens. En dat is iets wat Rima Orie goed op papier weet te krijgen. De emoties die Priya ervaart voelen geloofwaardig en menselijk, waardoor je als lezer gemakkelijk met haar mee kunt leven. Ook de innerlijke strijd die ze voert, tussen plicht, verantwoordelijkheid en haar eigen gevoelens, wordt op een overtuigende manier uitgewerkt. De onderlinge dialogen met vrienden, familie maar ook met (mogelijke) vijanden komen uitstekend tot hun recht. Door die gesprekken leer je de personages steeds beter kennen en wordt duidelijk welke spanningen en loyaliteiten er binnen de verschillende groepen spelen. Daardoor krijgt het verhaal niet alleen vaart, maar ook extra diepgang.

Wanneer je na enkele hoofdstukken weer opnieuw kennis hebt gemaakt met de personages en de hele nieuwe situatie goed vorm is gegeven, begint de actie ook wel weer toe te nemen. Er zijn nog een hoop onafgemaakte zaken, nieuwe ontwikkelingen en uitdagingen waar Priya en de andere personages mee te maken krijgen. De wereld waarin het verhaal zich afspeelt voelt bovendien groter aan dan in het eerste deel. Nieuwe locaties, nieuwe dreigingen en nieuwe allianties zorgen ervoor dat het verhaal zich verder uitbreidt. Tegelijkertijd blijft de kern van het verhaal steeds draaien om de keuzes die de personages moeten maken. Dat zorgt ervoor dat je als lezer betrokken blijft bij hun lot en benieuwd raakt naar hoe alles zich zal ontwikkelen.

Hoewel het doel van het verhaal en het doel dat de personages voor ogen hebben duidelijk is, is de weg ernaartoe dat niet altijd even goed. Er worden hier en daar wat zijweggetjes ingeslagen, er vinden nieuwe ontwikkelingen plaats en uiteraard worden de hoofdpersonages aan verschillende kanten tegenwerkt om te komen waar ze naartoe willen. Soms verlies je tijdens het lezen het uiteindelijke doel dan even uit het oog, om vervolgens weer op het rechte pad te komen. Tegelijkertijd dragen sommige van die omwegen ook bij aan de wereldopbouw en de achtergrond van de personages. Ze geven de lezer meer inzicht in de geschiedenis en de verhoudingen binnen deze wereld.

In het middenstuk, wanneer Priya en Reza op een foute plek belanden en ze zonder genade aan bepaalde onderzoeken worden onderworpen, stijgt de spanning enorm. Je voelt je, net als hen, enorm machteloos en je wilt hoofdstuk na hoofdstuk blijven lezen om erachter te komen hoe het nu verder gaat. De manier waarop deze scènes zijn geschreven maakt de dreiging bijna tastbaar. Die intense mate van meegesleept worden in het verhaal ervoer ik na dat stuk wel wat minder, maar naarmate de eindstrijd dichterbij komt, neemt de intensiteit en de spanning in het verhaal weer heel erg toe. Dan word je er weer door meegesleept en wil je niets anders dan weten hoe deze duologie eindigt. Het slotstuk weet de verschillende verhaallijnen bovendien op een bevredigende manier bij elkaar te brengen.

Al met al biedt dit tweede deel een spannende en emotionele afsluiting van de duologie, waarin sterke personages, morele keuzes en toenemende dreiging samenkomen in een verhaal dat je ondanks enkele omwegen toch geboeid tot het einde blijft lezen.

Beoordeling:

3,5

~ Minca