Hee iedereen!
Na het lezen van het eerste boek van Evie Woods was ik niet 100% overtuigd dat ik nog een boek van haar wilde lezen. Hier lees je mijn recensie van De verborgen boekwinkel. Daaruit kun je wel opmaken waarom dat zo is. Maar, toen het nieuwe boek aangekondigd werd met als titel De verhalenverzamelaar en er sprookjes en magie aan te pas zou komen, was ik weer overgehaald.
- Titel: De verhalenverzamelaar
- Auteur: Evie Woods
- Vertaald door Arnout Brokking
- Uitgeverij: Luitingh Sijthoff
- Gelezen van 25 tot en met 28 februari 2025
Thornwood Village, 1910
Anna, een jonge boerendochter, biedt aan om de Amerikaanse Harold te helpen met het vertalen van sprookjes van het Iers naar het Engels. Maar niet alles is wat het lijkt, en al snel bevindt Anna zich in het middelpunt van een mysterie dat de toekomst van haar gemeenschap en haar manier van leven bedreigt…
New York, 2010
Geboeid door het land van mythen en folklore stapt Sarah Harper in een vliegtuig naar de westkust van Ierland. Daar loopt ze in de voetsporen van Harold en Anna, honderd jaar later. Maar eenmaal aangekomen, ontdekt ze duistere geheimen die balanceren tussen het alledaagse en het magische, tussen het zichtbare en het onzichtbare.
Na een vrij interessante start waarin je vooral Sarah leert kennen en uiteindelijk ook Anna doormiddel van de dagboekfragmenten die in de ik-vorm zijn geschreven, neemt het verhaal qua spanning en interessante gebeurtenissen een beetje af. Er wordt best wel veel om de hete brij heen gedraaid waarna het uiteindelijk dus even duurt voordat er weer echt iets staat te gebeuren.
Waar een mooi evenwicht in zit is dat op het ene moment het ene perspectief wat interessanter is en op een ander moment het andere perspectief. Dat wil niet altijd zeggen dat dat altijd even positief is. Want bij de stukken die wat langdradiger zijn, waarin wat minder gebeurt, verzwakt je aandacht dan ook sneller. Dat heeft vooral te maken met het feit dat de beschrijving enigszins mysterieus en magisch aanvoelt, maar dat in de loop van het verhaal eigenlijk een beetje mist.
Dat gevoel had ik ook bij het eerste deel, alleen wist dat verhaal me nog nét iets meer mee te slepen dan dit boek. De titel lijkt te insinueren dat het om het verzamelen van verhalen, zoals boeken gaat. Maar het gaat meer om het verzamelen van verhalen van mensen die mogelijk wel of niet iets bovennatuurlijks hebben meegemaakt of erover hebben gehoord. Doordat het via via aan elkaar is doorgegeven zit dat dus niet definitief in het boek zelf.
Wat de twee verhaallijnen uiteindelijk precies met elkaar te maken hebben, behalve dat Sarah het dagboek van Anna vindt, is me aan het eind nog niet helemaal duidelijk. Het lijkt er meer op dat de twee verhaallijnen door het dagboek met elkaar verweven zijn. Het is niet per se zo dat Sarah echt in de voetstappen van Anna treedt.
Wat wel erg positief aan het boek is, is de schrijfstijl van Evie Woods. Die is namelijk erg toegankelijk waardoor het niet moeilijk is om toch lekker verder te lezen en erachter te komen hoe het verhaal afloopt.
Beoordeling:
~ Minca
Een gedachte over “De verhalenverzamelaar – Evie Woods”