Hee iedereen!
Na de eerste vier boeken in het Hawthorne-universum, was ik uiteraard erg benieuwd naar een nieuw boek van deze auteur dat zich afspeelt in dezelfde wereld. Met enkele personages die er ook in terugkeren, maar ook enkele nieuwe personages. Vandaag vertel ik jullie wat ik vond van het eerste deel uit de Miljoenenstrijd van Jennifer Lynn Barnes.
- Titel: Het ultieme spel
- Auteur: Jennifer Lynn Barnes
- Vertaald door Elise Kuip
- Uitgeverij: Blossom Books
- Gelezen van 1 tot en met 3 augustus 2024
Nadat Avery Grambs haar plekje tussen de vier beruchte Hawthorne-broers heeft ingenomen, start ze iets nieuws: Het Ultieme Spel. Een spel dat jaarlijks terugkeer waarin geselecteerde deelnemers een kans hebben op een ultiem geldbedrag. De deelnemers zullen er daarom alles aan willen doen om te winnen. De reden erachter verschilt voor ieder, net als dat ieder van hen bepaalde geheimen met zich meedraagt. Grayson Hawthorne staat dit jaar centraal in het spel, maar ondanks, of juist door, zijn aanwezigheid lopen de spanningen hoog op. En wat als niet iedereen volgens de regels speelt?
In principe is dit boek los te lezen van de voorgaande boeken uit het Hawthorne-universum. Máár, dat wil niet zeggen dat het niet ontzettend leuk is om te weten wat hier allemaal aan vooraf gegaan is. Er zitten veel details over personages in die uitgewerkt staan in de andere boeken, waardoor je een hoop meer informatie hebt als je de rest wel gelezen hebt. Toch merkte ik aan het begin van het verhaal dat dat lang niet meer zo belangrijk lijkt te zijn in dit boek.
Er zijn enkele bekende personages, maar ook een aantal nieuwe, die op de een of andere manier tóch gelinkt zijn aan de Hawthornes. Op zich niet moeilijk om voor elkaar te krijgen, aangezien die familie ontzettend groot is en er in elk boek dat volgde weer nieuwe details en geheimen boven water kwamen. Wat dat betreft is het wél moeilijk om een goed overzicht te houden. Een nieuwe stamboom zou wellicht onoverzichtelijk zijn, maar wel een beter overzicht geven, snap je? Haha. Maar goed, gaande het verhaal komen de relaties tussen de verschillende personages en hun link met de Hawthornes toch wel aan bod. Het zijn voor mij vooral Lyra en Gigi die het verhaal interessant en spannend maken. Naast hen en Rohan zijn er geen hoofdstukken vanuit andere perspectieven geschreven, maar toch worden de andere personages op de een of andere manier verder uitgediept.
Het ultieme spel, waar de zeven deelnemers aan meedoen, is speciaal ontwikkeld voor hen. Er zitten details en andere dingen in het spel verstopt die betrekking hebben op de relatie tussen hen en de desbetreffende Hawthorne. Maar hoe dat allemaal precies tot stand is gekomen, daar krijg je niet van iedereen antwoord op. Net als de reden waarom ze meedoen. Ze zeggen het een maar denken of bedoelen soms iets anders om zichzelf niet prijs te geven. Wat dat betreft zit niet alleen het spel vol raadsels, ook de personages maken het niet gemakkelijk voor ons om hen te doorgronden. Wat de inhoud van de spellen verder betreft, daar raakte ik het spoor op den duur wel bijster. Ik snapte de opdracht, maar hoe ze tot de uiteindelijke uitwerking kwamen… Daarvoor is mijn puzzelbrein niet genoeg ontwikkeld denk ik. Maar, ik denk ook niet dat de precieze uitwerking van de spellen het belangrijkste is. Het gaat meer om de personages, hun relatie met de Hawthornes, de reden waarom ze er zijn, en wat ze met het prijzengeld zouden willen bereiken.
Ondanks dat het overzicht soms wat wazig wordt omdat je drie groepen, met ieder eigen opdrachten volgt, leest het verhaal wel vlot. Zoals we van de andere boeken van Barnes gewend zijn, zijn de hoofdstukken erg kort, soms maar twee bladzijdes lang. Ze eindigen vaak met een nieuwe ontdekking of plotwending waardoor je verder wilt blijven lezen. Verder blijf je ook benieuwd naar welk van de drie teams af zal afvallen en wat er hun verder nog staat te wachten. Met twee interessante en onverwachte cliffhangers eindigt het boek waardoor het nu wachten is op het vervolg.
Het ultieme spel bestaat eigenlijk niet uit één maar zo ontzettend veel meer kleinere spelletjes. Hierdoor wordt het soms een beetje onoverzichtelijk, maar de auteur weet het interessant te houden door perspectiefwisselingen en nieuwe ontdekkingen.
Beoordeling:
~ Minca
