Hee allemaal!
Af en toe is het heel fijn om even een ander boek te lezen dan alle YA/Fantasy/New Adult/Romance waar ik continu midden in zit. Dankzij Hebban kreeg ik door een leuke leesclub de kans even meer een literaire kant op te gaan. Het onderwerp sprak me in elk geval al aan en het was ook leuk om het er met zoveel lezers over te hebben. Hieronder lees je mijn recensie.
- Titel: Morisaki’s boekwinkel
- Auteur: Satoshi Yagisawa
- Vertaald door Jacques Westerhoven
- Uitgeverij: Meulenhoff
Takako’s leven lijkt stil te staan, nadat haar vriendje het uitmaakt en ze ontslag neemt. Maar dan krijgt ze een telefoontje van haar oom Satoru, of ze hem kan komen helpen in zijn boekwinkel. Ondanks dat ze geen affiniteit met boeken heeft, besluit Takako de sprong te wagen. Eenmaal bij haar oom aangekomen begint haar leven langzaam te veranderen. Ze begint te lezen, leert haar oom en zijn voormalige geliefde steeds beter kennen.
Vanaf het eerste hoofdstuk leest dit boek prettig weg. De kennismaking met Takako, en vervolgens Satoru, verloopt vlot. Het is gelijk duidelijk dat het verhaal zich afspeelt in Japan, met plaatsnamen en bepaalde gebruiken en termen die voor ons onbekend zijn. Hier wordt niet te diep op in gegaan, maar er wordt genoeg informatie over verschaft om er een redelijk goed beeld van te krijgen. Zoals hoe hun omgangsvormen zijn, en wat hun gebruiken wat betreft eten en drinken zijn, etc.
Als kennismaking met Japanse literatuur is dit boek zeer geschikt. Hoewel het dus vertaald is, merk je dat niet altijd. Natuurlijk komen er termen in voor die voor ons onbekend zijn, maar sommigen worden toegelicht met een voetnoot. De schrijfstijl van Yagisawa is verder erg prettig en vrij simpel. Er wordt niet, zoals in veel boeken, gebruik gemaakt van hoofdstukken. Het is juist opgedeeld in twee delen, met daarin iets wat lijkt op hoofdstukken, maar zonder nummer. In plaats daarvan begint een nieuwe alinea met een witregel of een icoontje van een boek. Dit was nieuw voor mij, maar niet per se wennen.
Wat wel opviel aan de schrijfstijl was dat sommige onderlinge dialogen anders vormgegeven zijn of anders lopen dan je wellicht zou verwachten. Dit kan een stukje cultuur zijn, maar ook gewoon een manier van de auteur om zijn personages met elkaar te laten omgaan. Het ene moment komt een gesprek onder familieleden bijvoorbeeld heel gereserveerd over, terwijl ze vervolgens een heel stuk informeler met elkaar praten. Dit kan een gebruik zijn, maar werkte voor mij persoonlijk soms een beetje verwarrend.
In het boek wordt als het ware het leven van Takako beschreven, zonder al te veel poespas eromheen. In eerste instantie staat de kennismaking met haar oom en zijn boekwinkel centraal. Maar na verloop van tijd vinden er enkele tijdsprongen plaats, waardoor de focus van het verhaal langzaam ergens anders op komt te liggen. Zo worden thema’s als vriendschap, verliefdheid, reizen en jezelf vinden ook aangehaald. Ook hier wordt niet al te diep op in gegaan. Het blijft allemaal luchtig en soms zelfs wat abstract. Waardoor je als lezer er zelf een invulling of vorm aan kan geven. Voor iedere lezer zal er iets anders in het verhaal voorbijkomen dat hen aanspreekt of juist niet.
Een belangrijk onderdeel in Morisaki’s boekwinkel zijn de personages die in het boek leven. Takako is een jonge vrouw die nog lang niet over alle kennis over de wereld, over zichzelf of haar familie beschikt. Terwijl het plot zich ontwikkelt, leert ze steeds meer, maar dat gaat zoals verwacht met vallen en op staan. Door de tijdsprongen die er plaatsvinden, word je soms wel uit de verhaallijn gehaald. Soms zit je bijvoorbeeld precies op een kantelpunt maar word je eruit gehaald als de alinea ineens tot een einde komt.
Hoe meer tijd Takako doorbrengt met haar oom en anderen die ze in de omgeving leert kennen, hoe rijker haar kennis wordt. Ze begint met het lezen van boeken en zo nu en dan wordt de informatie die ze hieruit op doet gedetailleerder met de lezer gedeeld. Dit daagt jezelf ook uit om eens na te denken over wat je zelf leest, waarom en wat je eruit opmaakt. In de tweede helft wordt ook steeds duidelijker waar Takako’s bezoek aan haar oom, de boekwinkel en de stad naartoe aan het werken is. Het gaat namelijk niet alleen om haar eigen ontwikkeling. Ook dat van haar oom en zijn voormalige geliefde nemen een steeds groter gedeelte van het verhaal in beslag.
Tijdens het lezen van Morisaki’s boekwinkel kun je een mooie reis afleggen door Japan. Je leert verschillende personages kennen en het belang van familie, vriendschap en boeken.
Beoordeling:
~ Minca
