De breekbare draden van magie – V.E. Schwab

Hee lieve lezers!

Met het woord ‘Anoshe’ eindigde V.E. Schwab A Conjuring of Light/De kleuren van licht. Vertaald ‘the closest thing to farewell’. Met de uiteindelijke bedoeling om nog ooit naar deze wereld en de personages terug te keren. Bijna zeven jaar later was het dan eindelijk zo ver. The Fragile Threads of Power of wel De breekbare draden van magie is het eerste deel in de Threads of Power serie. Het speelt zich zeven jaar later af, en is eventueel ook te lezen als je de vorige drie boeken niet hebt gelezen. Maar… dat raad ik je niet per se aan. Daarom zou deze recensie ook spoilers kunnen bevatten over de eerste trilogie. Ik las dit boek eerst in het Engels, daarna nog eens in het Nederlands. Vandaag vertel ik jullie wat ik van De breekbare draden van magie vond.

• Titel: De breekbare draden van magie
• Auteur: V.E. Schwab
• Uitgeverij: Boekerij/Best of Fantasy
• Vertaald door Inge Pieters
• Gelezen van 1 tot en met 6 oktober 2023

Er waren eens vier werelden, in elk een fantastische kracht en verbonden door één enkele stad: Londen. Maar toen de magie te snel groeide werden de deuren tussen de werelden gedwongen om te sluiten. De weinige magiërs die de deuren wél konden openen, werden zeldzamer. Tegenwoordig zijn er nog maar drie Antari bekend: Kell Maresh uit Rood Londen, Delilah Bard uit Grijs Londen en Holland Vosijk uit Wit Londen. Maar in de afgelopen zeven jaar zijn zij nauwelijks meer gezien.
Tot er in White Londen een nieuwe Antari verscheen: Kosika. Zij heeft de troon bestegen in de afwezigheid van Holland. Ze is bereid haar stad te voeden met bloed, maar haar groeiende hartstocht zou ook wel eens het eind kunnen betekenen.
In Rood Londen wordt Koning Rhy Maresh bedreigd door een opkomende opstand. En te midden van al deze onrust komt een meisje met een ongewoon magisch vermogen in het bezit van een apparaat dat het lot van alle vier de werelden kan veranderen. Ze heet Tes en zij is de enige die de werelden, de oude vrienden en nieuwe vijanden bij elkaar kan brengen, of alles kan vernietigen.

Het eerste wat je merkt tijdens het lezen is dat er enerzijds van alles is veranderd in de zeven tussen jaren, maar tegelijkertijd ook weer niet heel veel. De werelden zijn nog enigszins zoals ze aan het eind van het derde deel waren, maar de personages zijn veranderd. Wat dat betreft was het echt geweldig om terug te keren naar de verschillende Londens, door de ogen van bekende maar ook nieuwe personages. Het verhaal bevat, zeker in het begin ook flashbacks naar 5 jaar, 3 jaar of een jaar geleden. Aangezien er 7 jaren voorbij zijn gegaan is er van alles gebeurd in die tussentijd. Door deze flashbacks krijg je toch enkele inzichten in wat er in die periode een beetje heeft plaatsgevonden. De meesten ondersteunen ook de huidige verhaallijn waardoor het niet overbodig maar juist een meerwaarde is om er over te kunnen lezen.

De opbouw van de eerste hoofdstukken is iet wat aan de trage kant. Iets wat bij Schwabs schrijfstijl past en hoort. Door haar poëtische en goed overwogen woordkeuzes bevat het verhaal mooie passages. Deze maken het sterker, maar ook wat langdradiger. Het valt dan ook op dat in die eerste hoofdstukken de opbouw wat aan de trage kant is. Er wordt namelijk behoorlijk wat tijd besteed aan het introduceren van nieuwe personages. Je leert hen echt kennen, hun denkwijze, manier van doen. Hun achtergrond komt nog niet meteen aan bod. Dit is iets wat de auteur langzaam opbouwt en zo je nieuwsgierigheid blijft wekken. De personages worden zo stukje bij beetje ontrafeld en vormen naarmate het verhaal vordert gezichten waar je naar begint uit te kijken om over te lezen.

Voor velen, waaronder ikzelf, zullen de personages uit de voorgaande trilogie misschien toch wel de favoriet blijven. Ze zijn verder ontwikkeld, de onderlinge relaties zijn gegroeid, sterker geworden of veranderd. De momenten waarop zij interactie hebben, voelen het meest als thuiskomen. Het triggert herinneringen en zo komen ze weer echt tot leven.
Toch weet Schwab de nieuwe personages ook sterk en interessant te maken. Ieder zal wel zo zijn of haar voorkeur hebben voor iemand. Bij mij was dat Tes. Ik vind haar geschiedenis, haar kracht en haar denkwijze enorm interessant. Uiteindelijk wordt zij ook een soort middelpunt waardoor alle verhaallijnen van verschillende personages aan elkaar verbonden raken. Daar waar het in het begin nog vrij los van elkaar staat, krijgt het op den duur steeds meer overlap en vormt het een geheel.

Hoe meer interactie iedereen met elkaar krijgt, hoe hoger de spanningen oplopen. Wetende dat Kell en Lila een van de weinige Antari zijn nog die er bestaan, en dat de magie in de werelden zwakker wordt, wordt vanuit Tes’ perspectief pas echt duidelijk hoe ‘zeldzaam’ zij eigenlijk zijn. En de momenten waarop zij dan samen zijn, voelen dan extra speciaal. Sommige passages zijn zelfs de moeite waard om een tweede of zelfs een derde keer te lezen. En dit heeft opnieuw ook te maken met de krachtige en mooie schrijfstijl van Schwab. Alsof elk woord dat ze op papier zet opnieuw en opnieuw is overwogen tot het meer dan goed voelt. Dat is iets waar ik van deze auteur nooit genoeg zal krijgen.

Lezen in De breekbare draden van magie voelt als thuiskomen. Een prachtige maar verontrustende magische wereld met uiteenlopende, interessante en intense personages. In dit boek komen de draden van verschillende perspectieven langzaamaan samen en vormen een krachtig geheel.

Beoordeling:

~ Minca