Hee allemaal!
Hoewel ik in de Twilight wereld altijd meer voor weerwolf Jacob Black was dan voor vampier Edward Cullen, sla ik een nieuw boek over vampiers niet zomaar over. Deze wezens zijn niet mijn favoriet om over te lezen, maar de beschrijving van dit nieuwe boek sprak mij wel aan. In mijn recensie lees je wat ik ervan vond.
- Titel: VAMPS: Vers bloed
- Auteur: Nicole Arend
- Uitgeverij: De Fontein
- Gelezen van 31 december 2022 tot en met 3 januari 2023
Dillon wordt door zijn vader naar deze afgelegen school in de Zwitserse Alpen gestuurd. Hij heeft niets gemeen met de andere leerlingen: ze zijn arrogant, bloedmooi en… vampiers. Wat doet hij hier? Maar al gauw komt Dillon erachter dat hij anders is dan hij altijd dacht. Ook al komt hij niet uit een machtige vampierfamilie, hij blijkt de meest bijzondere leerling van allemaal. Bloed liegt niet. En terwijl Dillons krachten als vampier groeien, groeit ook het gevaar…
Tja, waar te beginnen na het lezen van dit boek. Het startte nogal plotseling en er werden ook gelijk veel personages geïntroduceerd. Gelukkig waren de namen goed uit elkaar te houden, werd er van elk personage een korte beschrijving gegeven en waren ze naderhand ook wel redelijk goed uit elkaar te houden. Na deze ‘vuurdoop’, om het zo maar even te noemen, kom je niet echt meteen weer in rustig vaarwater terecht. De wereld, de school, de personages zijn nogal wat om in je op te nemen. Als lezer word je eigenlijk net zo in het diepe gegooid als het hoofdpersonage Dillon. Het scheelt dat hij ook nergens niets van af weet, dus de vragen die hij stelt en de verwarring die hij soms ervaart zijn erg herkenbaar. Het wordt daardoor wel makkelijker om je met hem te kunnen identificeren, iets wat wel handig om bij het boek betrokken te blijven.
De hoofdstukken die volgen brengen allemaal interessante en soms ook wel verrassende elementen met zich mee. De lessen die Dillon voert, de ervaringen die hij opdoet. Er zitten enkele voorspelbaarheden is, zoals je kunt verwachten bij een boek over vampiers. Maar de school geeft er net weer even een andere draai aan, maar ook Dillon zelf, omdat hij nét even anders is dan zijn klasgenoten. Na verloop van tijd is het ‘nieuwe’ wel een beetje afgezwakt en lijkt het wel allemaal wat trager te verlopen. Er ontstaat soms zelfs een gevoel van ‘dat ken ik al’.
Gelukkig werkt de schrijfstijl in het voordeel hiervan. Het leest namelijk prima en vlot want de hoofdstukken zijn niet te lang. Alles is vanuit één perspectief geschreven en het woordgebruik is niet te ingewikkeld. De diepgang in het verhaal is wisselend waardoor er weinig verborgen details inzitten die je beter niet kunt missen. Er zit wel een bepaalde mate van seksuele aantrekkingskracht in verwerkt wat een sexy spanning met zich meebrengt. Bijvoorbeeld de opbouwende intensiteit wanneer een vampier zich voedt en wat dit met de vampier en de persoon die gebeten wordt doet. Er komen verder nauwelijks expliciete gebeurtenissen aan bod maar er wordt wel naar gehint.
Naarmate het eind van het verhaal in zicht komt, bouwt de spanning wel op. Er zijn twee vrij belangrijkere gebeurtenissen waarnaartoe wordt gewerkt en waar je als lezer ook echt wel op wacht tot die aan bod komen. Wanneer het zover is, is het boek minder makkelijk weg te leggen en moet je niet geneigd zijn om te snel te gaan lezen, want voor je het weet heeft er een alles veranderende gebeurtenis plaatsgevonden. Het is lastig te bepalen wie er nog te vertrouwen is en wie niet. Zeker niet met al die verschillende gaves die iemand in meer of mindere mate kan bezitten. Uiteindelijk krijg je ook antwoorden op de vragen rondom Dillon en wie hij precies is, maar de verrassingselementen hiervan zijn gedurende het verhaal al een beetje afgezwakt. Toch weer de auteur er aan het eind van het verhaal een spannende en verrassende draai aan te geven.
VAMPS: Vers bloed is een vermakelijk maar niet erg origineel verhaal over vampier studenten.
Beoordeling:
~ Minca
