Een perfecte dag – Romy Hausmann

Hee iedereen!

Afgelopen zomer heb ik ineens veel meer thrillers gelezen dan ik in de tijd daarvoor gedaan heb en het is me eigenlijk best goed bevallen. Wel alleen thrillers waarvan het onderwerp me wel aanspreekt en dat is me een aantal keer aardig goed gelukt. Dit was er één van. Hier lees je mijn recensie van Dag en nacht van Romy Hausmann.

• Titel: Een perfecte dag
• Auteur: Romy Hausmann
• Uitgeverij: HarperCollins
• Gelezen van 22 tot en met 28 augustus 2022

Wanneer Anns vader wordt gearresteerd en beschuldigd van de tien moorden op jonge meisjes van de afgelopen veertien jaar, stort haar wereld in. De gebieden waar de meisjes werden gevonden werden telkens door de dader gemarkeerd met rood/witte politielinten zodat de lichamen altijd gevonden zouden worden. Dat zou haar vader gedaan moeten hebben… De pers zit er met hun neus bovenop, maar Ann gelooft het niet. Ze is vastberaden om haar vaders onschuld te bewijzen. En dan, tot ieders verbazing, worden er opnieuw rode linten aangetroffen.

Het verhaal start vrij vlot en interessant. Als lezer word je direct meegetrokken in het verhaal en je raakt benieuwd naar Anns personage, de beweegredenen van de dader en wat er allemaal precies is gebeurd. Stukje bij beetje onthult te auteur steeds wat meer informatie tot dat het duidelijk wordt dat er een echte speurtocht op gang komt. De interesse wordt steeds verder gewekt en door het fijne tempo is het gemakkelijk om steeds maar weer verder te blijven lezen.

De hoofdstukken worden veelal vanuit een eenzijdig perspectief van Ann verteld. Daar is op zich niets mis mee, ze is ook wel een interessant personage, maar niet altijd helemaal te volgen. Soms verliest ze zichzelf in een herinneringen of een fantasie waarna er abrupt terug wordt gekeerd naar de werkelijkheid. Dit kan zo nu en dan enigszins voor verwarring zorgen. Deze hoofdstukken worden afgewisseld door fragmenten uit een verhoor met de dader dat enkele jaren later plaatsvindt. Hierin worden net niet genoeg details vrijgegeven om conclusies te kunnen trekken. Ook komen er zo nu en dan korte hoofdstukken voorbij geschreven vanuit de dader die tegen de jonge slachtoffertjes lijkt te praten.

Verder is de schrijfstijl niet onprettig, maar het vergt wel toewijding van de lezer. Het is bestaat uit lange alinea’s, soms meer dan een pagina lang zonder dat er over wordt gegaan op een nieuwe regel, ook al gaat het soms over andere personages. Hierdoor lijkt de tekst soms een erg lang en keert langdradigheid hier en daar terug. Gelukkig zijn er ook regelmatig momenten waardoor je aandacht weer volledig naar het verhaal wordt teruggetrokken.

Er komen ook veel andere namen, veel andere personages voorbij die al dan niet van belang zijn voor het verhaal. Door de vele meisjesnamen, de namen van hun moeders of andere vrouwelijke personages raken sommigen van hen met elkaar verweven of zelfs verward. Gelukkig verdwijnt dit later in het verhaal en wordt het allemaal overzichtelijker. Zo ontstaan er ook andere interessante personages met een verborgen verleden waarmee nieuwsgierigheid wordt gewekt.

Aan spanning is zeker in de tweede helft geen gebrek. Ann gaat zelf op onderzoek uit en het brengt haar zo nu en dan in benarde situaties. Alle lijntjes die ze volgt, alle informatie die ze vergaard leiden naar een bepaald vermoeden. Naarmate het verhaal vordert zullen oplettende lezers bepaalde details of onuitgesproken dingen optellen en tot conclusies kunnen komen. Maar toch zit vaak alles net anders in elkaar dan je zou verwachten. Zo weet Hausmann de lezer regelmatig op het verkeerde been te zetten en is de uiteindelijke ontknoping dusdanig verrassend en toch ook origineel dat er weinig reden tot teleurstelling is.

Een perfecte dag is een spannende thriller met een iet wat tragere opbouw.

Beoordeling:

~ Minca