Hee allemaal!
Een nieuw boek, een nieuwe serie, een nieuwe auteur. Het boek dat ik vandaag met jullie bespreek werd vrij onverwachts uitgegeven door Boekerij/Best of Fantasy. Aangezien dit het eerste boek is van deze auteurs dat naar het Nederlands werd vertaald en er naar mijn weten weinig publiciteit om zowel de Nederlandse als Engelse editie was geweest. Maar een boek waarin kinderen met bijzondere krachten een hoofdrol spelen, daar was ik wel nieuwsgierig naar.
- Titel: De man van rook
- Auteur: J.M. Miro
- Uitgeverij: Boekerij
- Gelezen van 3 juli tot en met 17 juli 2022
Henry Berghast runt in 1882 het Cairndale instituut in Engeland waar hij kinderen met bijzondere gaven een thuis biedt. Charlie Ovid is zo’n kind. Zijn lichaam herstelt zich automatisch van elke denkbare wond. Ook de achtjarige Marlowe, die zo nu en dan een helderblauw licht uitstraalt en daardoor ten vondeling is gelegd bezit een ongekende kracht. Wanneer meneer Coulton en Alice Quicke eropuit worden gestuurd om deze twee jongens naar het instituut te brengen, weten ze eerst nog niet dat er een duistere macht op hen jaagt: Jacob Marber. De man, ook wel de man van rook genoemd, jaagt ook op talenten maar voor zijn eigen sinistere doeleinden. Wat volgt is een intense, mysterieuze en magische reis tot Charlie en Marlowe zich kunnen aansluiten bij de andere kinderen in het instituut. Daar bevindt zich de orsine, een moeilijk doordringbare plek die het rijk van de levenden en de doden gescheiden houdt. Een plek die iedereen uit het instituut met het leven wil beschermen tegen Jacob Marber.
Voor degenen die spoilervrije recensies lezen alvorens een boek zelf te lezen, hebben misschien al voorbij zien komen dat dit verhaal enig doorzettingsvermogen van de lezer vraagt. En nu, na het lezen ervan, begrijp ik de reden daarachter wel. Het boek is opgedeeld in verschillende delen. Veruit het grootste deel ervan speelt zich af in 1882, waarin de kinderen hun talenten ontdekken en waarin Jacob Marber jacht maakt op hen. Andere delen gaan enkele jaren terug in de tijd en tonen de geschiedenis van het instituut, van Alice Quicke, meneer Coulton en de gevreesde man van rook. Het over en weer springen tussen de verschillende tijdlijnen wordt telkens aangekondigd met een volledig geïllustreerde pagina voorzien van de coverillustratie. Hierdoor is het gemakkelijker een overzicht te houden.
Een ander element dat het verhaal ingewikkelder maakt zijn de veelvuldige perspectiefwisselingen. Deze komen, anders dan de tijdlijnen, veel meer onverwachts. Het ene hoofdstuk beschrijft maar 2 of 3 perspectieven, terwijl een ander hoofdstuk er wel 5 of 6 aan kan tikken. Zorgt dit voor verwarring? Ja en nee. Aan de ene kant vergt het dus echt wel wat doorzettings- en inlevingsvermogen van de lezer om al die verschillende personages uit elkaar te houden, maar aan de andere kant hoe meer het verhaal vordert en de perspectieven vaker terugkeren, hoe completer en duidelijker het geheel wordt. De vele personages zorgen er ook wel voor dat elke lezer zich met iemand zou kunnen identificeren. Andere gedragingen, andere gedachtegangen, andere overtuigingen. De grens tussen goed en kwaad is soms vrij dun en die weet de auteur zo nu en dan ook nog eens te verleggen. Zo kun je als lezer ook niet altijd één kant kiezen. Iedereen maakt wel eens fouten en dat is ook terug te zien bij deze personages.
Wat betreft de magische en bovennatuurlijke ondertoon van het verhaal, deze is dusdanig verweven met de wereld zoals wij die kennen, dat het voelt alsof het zich daadwerkelijk in ons midden zou kunnen afspelen. De krachten van de kinderen, de talenten, zijn vrij uiteenlopend en de verschillende vormen ervan komen niet allemaal even gedetailleerd aan bod net als de mogelijkheden en de beperkingen ervan. Als er was geschrapt in al die extra informatie en meer was geïnvesteerd in de talenten, was daar wellicht nog wat in te halen geweest.
De schrijfstijl is verder goed te volgen, maar bevat veel beschrijvingen en (extra) achtergrondinformatie. Zo leer je de personages wel beter kennen, maar soms wordt er dusdanig diep op details ingegaan, dat de hoofdlijn van het verhaal soms een beetje naar de achtergrond verdwijnt. De hoofdstukken zijn soms ook vrij lang en dan duurt het even voordat er weer wat spanning of actie aan bod komt. En door alle wisselende perspectieven voelt het soms meer alsof je een serie leest dan een enkel boek. Dit heeft ook een voordeel, want je wordt er wel echt in meegesleept, bijna alsof je de gebeurtenissen voor je ogen ziet afspelen. De verhaallijn blijft tot aan het eind niet goed te voorspellen waar het allemaal naartoe leidt, er lijken soms immens veel mogelijke keuzes en gevolgen. Dit maakt het des te spannender en interessanter.
De man van rook is het eerste deel in een nieuwe, buitengewone serie. Het bevat interessante en onverwachte elementen en vertelt een duister, mysterieus en magische verhaal over getalenteerde kinderen en de grens tussen goed en kwaad.
Beoordeling:
~ Minca
