Verguld – Marissa Meyer

Hee iedereen!

Toen er een nieuw boek van Marissa Meyer werd aangekondigd was ik razend enthousiast. Ik vond de Lunar Chronicles heel tof en ik heb ook genoten van de Renegades serie van haar. Waarom ik Harteloos dus nog niet gelezen heb, weet ik niet precies, maar ik nam me voor om Verguld niet lang te laten liggen. Dus vrij snel na de Nederlandse verschijning kon ik in deze prachtige editie duiken.

• Titel: Verguld
• Auteur: Marissa Meyer
• Uitgeverij: Blossom Books
• Gelezen van 17 tot en met 20 mei 2022

Serilda is een echte verhalenvertelster. Ze vormen zich in haar hoofd en de jonge kinderen uit haar dorp hangen altijd aan haar lippen zodra ze begint te vertellen. Maar zo heeft ze ook de aandacht van de duistere Erlkönig op zich gevestigd. Tijdens de Wilde Jacht wordt ze meegenomen naar een duister kasteel vol geesten, demonen en raven zonder ogen die haar in de gaten houden. Daar dient ze in gevangenschap stro tot goud te spinnen. Serilda vreest voor haar leven want wat ze aan Erlkönig vertelde was een leugen. Dan verschijnt er een mysterieuze jongen die met zijn ziel aan het kasteel is gebonden. Hij laat haar inzien dat niet alle hoop is vervlogen. Maar zijn hulp heeft wel een prijs…

Met een interessante introductie gaat het verhaal van start en het duurt ook niet lang tot er wat actie plaatsvindt. De toon is hiermee gezet en Meyer laat ons ook al snel kennismaken met de ondertonen van Germaanse mythologie die erin verwerkt zijn. Deze elementen maken het verhaal duister, intrigerend en fantasievol. De wereld die ze creëert is niet zo zeer ingewikkeld, maar bevat wel genoeg diepgang om de lezer erin mee te krijgen.

Er heerst vanaf het begin een soort mysterieuze en licht onprettige eenzaamheid in het verhaal. Niet alleen door de sfeer die er af en toe hangt, ook Serilda komt zo over. Ze is lastig in te schatten, een personage met wie ik me niet heel gemakkelijk kon identificeren. Wellicht dat het hierdoor allemaal ook wat ongrijpbaar aanvoelde. De eenzaamheid van Serilda blijft gaande de hoofdstukken voelbaar. Ondanks dat ze familie, kennissen en vriendschappen heeft. Deze connecties hebben niet altijd de overhand en sommige verwateren na verloop van tijd zelfs, zoals met haar vader.

De magische en mythologische elementen zijn erg sterk, het voelt soms levensecht aan. Dit heeft ook zeker te maken met de mooie schrijfstijl. Meyer maakt namelijk gebruik van een zeer beschrijvende en gedetailleerde schrijfstijl. Op sommige momenten is dit fijn om je een goed beeld van de omgeving te kunnen schetsen, maar wanneer dit telkens terugkeert, neemt het heel wat vaart uit het verhaal. Alinea’s zijn zo nu en dan vrij lang en minder overzichtelijk. Vooral in de tijden die Serilda alleen doorbrengt komt dit regelmatig voor. Wanneer er dialogen of spannende momenten tussendoor plaatsvinden, vermindert dit gelukkig.

De spanning die opgeroepen wordt door de duisternis en heersende angst in het verhaal gaan gebukt onder mysterie en ongrijpbare elementen, zoals de onverklaarbaarheid achter het kasteel en de Wilde Jacht. Hoe kwam dit tot stand? Wat is waarheid en wat is fictie? Doordat al die onbeantwoorde vragen zich langzaamaan opstapelen, verdwijnt een deel van die angst en spanning. Er volgen wel enkele piekmomenten waarin het toch weer even terug weet te kregen, maar het maakt telkens weer plaats voor een bepaalde mate van traagheid.

Uiteindelijk, wanneer de ontknoping van het verhaal in zicht komt, komt daar wel verandering in. De spanning neemt toe en veel puzzelstukjes komen op hun plek terecht. Dit zorgt ervoor dat veel onduidelijkheden toch een groot geheel beginnen te vormen. Alles blijkt beter in elkaar te steken dan verwacht en de verhalen, verzinsels, waarheden en leugens die verteld zijn krijgen een plekje. Zo weet het einde toch veel goed te maken.

Beoordeling:

~ Minca