Hee allemaal!
Zoals ik al eens eerder op mijn blog heb genoemd, heeft uitgeverij Hamley Books mij meer en meer bekend gemaakt met Vlaamse en Nederlandse auteurs. Auteurs waar ik eerder nog nooit iets van had gelezen maar die toch aardig bij me in de smaak vielen. Eén van deze auteurs is Emmelie Arents. Toen ik Het hart van de adelaar had gelezen, wist ik dat ik ander werk van haar ook wilde gaan lezen. De woestijndief vond ik zelfs nóg beter en nu dat deel 2 daarvan is verschenen, deel ik daarvan ook mijn recensie.
Bestel dit boek op boekenwereld.com als Hardcover (€18,99) of als E-book (€9,99)

- Titel: De meesterdief
- Auteur: Emmelie Arents
- Uitgeverij: Hamley Books
- Gelezen van 12 tot en met 15 oktober 2021
Taran is klaar om een nieuw leven op te bouwen en zijn pijnlijke verleden een plaats te geven. Wanneer de prins wordt vermist en Saradan ten onder dreigt te gaan aan Dode Magie, schakelt de sultan Tarans hulp in. Taran reist naar het verlaten eiland Turat om de zeldzame qalzarabloem te vinden, die het hart van de prins en het lot van Saradan kan redden. Maar het eiland is niet verlaten. Niets is wat het lijkt. Niemand is te vertrouwen. Een nieuw, dodelijk spel gaat van start…

Ten eerste chapeau voor de vormgeving van dit boek (en de voorganger). Hoewel de omslag vrij simpel oogt, bevat het enkele belangrijke details uit het verhaal en het zet ook gelijk de mysterieuze, duistere en verhitte sfeer die in het verhaal terugkeert. Ook het binnenwerk is prachtig afgerond. Met een gecentreerd maar bloemig motief worden de hoofdstukken aangeduid en ook de illustratie bij de woordenlijst past in de sfeer van het verhaal. Verder is de opmaak van het boek (lettertype, regelafstand en marges) heel prettig waardoor het verhaal des te gemakkelijker te lezen lijkt.
Dan over naar de ‘echte’ inhoud van het verhaal. De wereld die gecreëerd is, is werkelijk fantastisch. In beide zinnen van het woord. Het verhaal is intrigerend, meeslepend en natuurlijk vol van fantasie. De elementen en personages lijken perfect op elkaar afgestemd waardoor de wereld echt tot leven lijkt te komen en het net is alsof je je erin bevindt. De ene na de andere gebeurtenis volgen elkaar op, maar op een fijn tempo waarin het verhaal interessant gehouden wordt, maar waardoor je niet overladen wordt. De magische elementen zijn verspreid door het verhaal in meer of mindere maten aanwezig. Hoewel het land en de omgeving volledig fictief zijn, voelt het absoluut niet zo. Er zijn verschillende overeenkomsten met de wereld zoals wij die kennen. De magie is in Saradan een belangrijke maar ook gevaarlijke toevoeging. Er is veel mogelijk, maar heeft ook zo zijn prijs.
De schrijfstijl van Emmelie Arents is fenomenaal. Alle elementen die je in een YA-Fantasy verhaal kunt verwachten zijn in deze serie verwerkt. De opbouw van het verhaal is sterk, de verhaallijn meeslepend en de schrijfstijl is simpel maar filmisch. Je wordt zo in het verhaal gesleurd dat je nauwelijks door hebt dat je een boek aan het lezen bent. Het verhaal bevat genoeg details om de omgeving voor je te zien en tegelijkertijd verloopt de verhaallijn dusdanig soepel dat je het gevoel hebt er zelf deel van uit te maken.

Taran is nog steeds het personage waar het allemaal om draait. Het merendeel van de hoofdstukken is vanuit zijn perspectief geschreven, waardoor je hem ook het beste leert kennen. Zijn gedachtegangen en handelingen raken in de loop van het verhaal redelijk voorspelbaar, wat eigenlijk wel fijn is. Hij heeft zijn hart op de juiste plek zitten en probeert hier ook naar te handelen. Het zijn de andere personages en de magische wereld die de onvoorspelbaarheid en de spanning in het verhaal creëren. Om de zoveel tijd gebeurt er wel iets verrassend of vindt er een plotwending plaats waardoor de richting van het verhaal ineens verandert.
En hoewel er genoeg bekende of zelfs iet wat voorspelbare elementen in het verhaal zitten, voelt het toch heel vernieuwend. De titel: ‘de Vlaamse Leigh Bardugo’ heeft Arents natuurlijk niet voor niets weten te verwerven.
Beoordeling:





~ Minca
Een gedachte over “De meesterdief – Emmelie Arents (blog tour)”