Trisylia: De vergeten oorlog – Steven van den Berg

Hee allemaal!

Laatst had ik het er op mijn blog nog over hoe vereerd ik me altijd voel wanneer een auteur contact met mij opneemt om het door hem/haar geschreven boek te lezen en recenseren. Dit overkwam me onlangs weer nu niet alleen voor een recensie. De auteur wilde graag een quote van mij op de kaft van zijn boek. Hoe gaaf is dat?!? Nou was het natuurlijk wel de vraag of het boek me ook daadwerkelijk aansprak en daar vertel ik jullie in deze recensie meer over.

• Titel: Trisylia – De vergeten oorlog
• Auteur: Steven van den Berg
• Uitgeverij: Ambilicious
• Gelezen van 4 tot en met 5 april 2021
• Soundtrack: /

Er heerst al 160 jaar vrede in Trisylia waardoor veel mensen de oorlogen zijn vergeten, maar lang niet iedereen. Wanneer een eeuwenoude vijand terugkeert, moeten de rijken hun krachten bundelen om te voorkomen dat de rust en vrede wordt verstoord. Maar koning Walton snakt naar macht en ineens lijkt alles waarvoor jaren geleden hard is gevochten, voor niks geweest.

Earin onderneemt samen met zijn beste vriend Arvid een gevaarlijk besluit. Samen met de prinses van Fondorff en haar zus begint een groot avontuur. Kunnen zij samen de bevolking overtuigen dat het land opnieuw door oorlog ten onder gaat?

Met een razend spannend proloog start het eerste deel in de Trisylia serie. Duistere en kwaadaardige magie raast voorbij en zo wordt een interessant voorproefje gegeven van wat de auteur wellicht nog meer in petto heeft. Het verhaal neemt daarna een onverwachte wending. Earins personage wordt geïntroduceerd, net als de wereld waarin hij leeft met een heel aantal andere personages. Na de spetterende inleiding is het daarom even zoeken naar het evenwicht. Er komen veel, iet wat ingewikkelde, namen voorbij. De manier waarop het land is ingedeeld wordt ook al snel in beeld gebracht. Hierbij helpt de plattegrond voorin het boek wel een beetje, maar de vele informatie maakt het wellicht even veel. Gelukkig schakelt de auteur al snel over naar een alles veranderende gebeurtenis.

We leren Earin beter kennen in een aantal hectische situaties waarna ook Arvid en zijn familie veel aan bod komen. Zij zijn lange tijd op elkaar aangewezen, waardoor je hen steeds beter leert kennen. In de tussentijd verstrijkt er wat tijd en wordt ook regelmatig gedetailleerd over de omgeving geschreven. Dit voegt interessante en uitgebreide beelden toe aan het verhaal. Wel neemt de vlucht van Earin, Arvid en zijn ouders redelijk wat tijd in beslag. Er wordt geschiedenis van het land gedeeld met de lezer en lange tijd lijkt het verhaal wat traag te verlopen. Hierdoor is het erg duidelijk dat deze reeks uit meerdere delen zal gaan bestaan. De auteur schroomt namelijk niet om de lezer echt kennis te laten maken met hoe het land nu is en hoe het land was. Hierdoor blijft de magie ook nog even op een afstandje.

Het verhaal wordt vanuit verschillende perspectieven geschreven, met aan het begin van elk hoofdstuk de naam van het personage. Toch gebruikt de auteur een alwetend vertelperspectief. Wanneer er aan het begin van het hoofdstuk Earin staat, worden sommige zinnen namelijk ook vanuit Arvids perspectief geschreven. Dit is, naarmate er meer personages aan het woord komen, af en toe even schakelen, maar wekt verder niet echt veel verwarring op. Wanneer er sporadisch hoofdstukken vanuit andere personages worden verteld, brengt dit nieuwe informatie met zich mee en tegelijkertijd ook vaak plotwendingen. Als lezer weet je zo al meer dan de hoofdpersonages en dat maakt het verhaal af en toe wat voorspelbaarder. Toch is het een gedurfde manier van schrijven. Als het namelijk enkele verrassingen weghaalt, moet de lezer op een andere manier geïnteresseerd blijven in het verhaal. Dit wordt gedaan door steeds wat meer informatie over de toekomstige gebeurtenissen vrij te geven, maar niet te veel, waardoor de kleinste details nog ongrijpbaar blijven. Er zijn een aantal personages die bijvoorbeeld maar een enkele keer aan het woord komen en zich verder niet veel ontwikkelen, maar wel een belangrijke factor in het verhaal spelen. Zo krijg je alvast een voorproefje van wat er wellicht in de volgende delen voorbij zal komen.

Het verhaal is qua wereldopbouw en gebeurtenissen erg sterk. De ontwikkelingen van de hoofdpersonages had wat beter gekund. Zo verliest en heeft Earin in zijn leven al veel verloren en zijn er hier en daar wel momenten waarop hij daaraan terugdenkt, maar in de tussentijd lijkt hij totaal opgeslokt te worden door de reis en zijn omgeving. De verwerking van het verlies had wat dat betreft net wat realistischer gekund. Verder komt zijn vriendschap met Arvid ook goed naar voren, maar de manier waarop hij gevoelens krijgt voor een medereiziger zijn ten eerste vrij voorspelbaar en daarnaast ook nog redelijk oppervlakkig. Ja, ze ziet er knap uit, maar wat vindt hij qua innerlijk interessant of aantrekkelijk aan haar?

Naarmate de gebeurtenissen en de verschillende perspectieven dichter bij elkaar komen, loopt de spanning steeds hoger op. Af en toe word je op het verkeerde been gezet en als de waarheid dan aan het licht komt, sta je versteld. Met een spetterend en magisch einde verlang je als lezer naar meer.

Met een sterke worldbuilding, boeiende personages en een vleugje magie is De vergeten oorlog zeker een interessant eerste deel uit de Trisylia serie.

Beoordeling:

~ Minca