Hee iedereen!
For English scroll down.
Vandaag een iets kortere recensie van ook een iets korter boek. Toen ik de cover van dit boek voorbij zag komen, dacht ik in eerste instantie dat het om een ‘gewoon’ YA-Fantasy verhaal zou gaan. Ook de beschrijving van het verhaal deed me denken aan een spannend en fantasievol verhaal waarin het hoofdpersonage op zoek gaat naar een manier op maar 7 broers terug te krijgen. Maar niets bleek minder waar. Ik zal er nog niet te veel over verklappen.
- Titel: The Seventh Raven
- Auteur: David Elliott
- Uitgeverij: HMH Teen
- Gelezen van 1 februari tot en met 2 februari 2021
- Soundtrack: Transformers: Age of Extinction – Steve Jablonsky
En dit zijn de zonen
Van de goedhartige Jack en de charmante Jane
De oudste heet Jack
En de volgende heet Jack
En de naam van de derde is Jack
En de vierde kennen we als Jack
En de vijfde noemt zichzelf Jack
En de zesde wordt Jack genoemd
Maar de zevende is niet Jack
De zevende is RobynEn dit is zijn verhaal.
Als Robyn en zijn broers door een ongelukkige vloek in raven worden veranderd, is hun zus de enige hoop om weer menselijk te worden. Ook al heeft ze haar broers nog nooit ontmoet, April zal nergens voor terugdeinzen om haar broers hun menselijkheid weer terug te geven. Maar hoe zit het met Robyn, degene die altijd een grotere affiniteit met de lucht had, dan met het aardse leven van zijn gezin?
De grootste verrassing aan dit boek was het feit dat het in verschillende dichtvormen is geschreven en wordt ondersteund door enkele mooie, redelijke simpele illustraties verspreid door het boek. De eerste vers waarmee het verhaal wordt geïntroduceerd is eigenlijk een beetje eigenaardig. Maar terwijl het verhaal vordert, blijkt dat de auteur gebruik heeft gemaakt van verschillende versvormen. Het verhaal wordt vanuit verschillende perspectieven verteld, April, Robyn, hun ouders, de broers, een alwetende verteller, om maar enkele op te noemen. Deze perspectieven wisselen elkaar al dan niet in een specifieke volgorde af en daarmee wisselen de rijmvormen ook. Ieder heeft een eigen stem en daarmee ook bijna allemaal een eigen vorm van rijm. Sommigen lezen daardoor gemakkelijker terwijl anderen net dat beetje extra aandacht van de lezer opeisen.
Wat het verhaal betreft is het duidelijk gebaseerd op een sprookje (ook al kende ik het sprookje over de zeven raven nog niet). Ik had er ook bewust voor gekozen om me er nog niet over in te lezen en me mee te laten voeren door het verhaal. Dit bleek een prima keuze te zijn, want de vorm waarin dit sprookje wordt verteld door David Elliot is betoverend en magisch. Het al ver in het begin duidelijk waar het verhaal naartoe werkte en dat wekte zeker als nieuwsgierigheid op naar het einde.
Het verhaal leest door de vorm waarin het geschreven is natuurlijk erg vlot. Er staat weinig tekst op een pagina en de illustraties tussendoor nemen ook behoorlijk wat plek in beslag. Maar hierdoor was het boek niet minder interessant of spannend. Door de verschillende versvormen is het soms toch lastiger om de rijm erin te vinden dan je zou verwachten. Wellicht ook omdat Engels niet mijn moedertaal is, maar ook zeker omdat de auteur regelmatig wat ongebruikelijkere woorden gebruikt.
The Seventh Raven is een prachtig en aangrijpend verhaal, uitzonderlijk mooi geschreven in versvorm waardoor de magie extra tot zijn recht lijkt te komen.
Scrol naar beneden om mijn beoordeling van dit boek te zien.
Hi everyone!
Today I share a shorter review of a shorter book. When I saw this cover, I thought it would be a ‘normal’ YA-Fantasy book. The description also reminded me of a thrilling and fantastical story about a girl finding a way to bring back her seven brothers. But nothing seemed quite as it was, but I won’t spoil too much yet.
- Title: The Seventh Raven
- Author: David Elliott
- Published by HMH Teen
- Read from February 1st to February 2nd 2021
- Soundtrack: Transformers: Age of Extinction – Steve Jablonsky
And these are the sons
Of good Jack and good Jane
The eldest is Jack
And the next one is Jack
And the third one’s called Jack
And the fourth’s known as Jack
And the fifth says he’s Jack
And they call the sixth Jack
But the seventh’s not Jack
The seventh is Robyn
And this is his storyWhen Robyn and his brothers are turned into ravens through the work of an unlucky curse, a sister is their only hope to become human again. Though she’s never met her brothers, April will stop at nothing to restore their humanity. But what about Robyn, who always felt a greater affinity to the air than to the earth-bound lives of his family?
The biggest surprise about this book was the fact that is is written in a variety of poetic forms and also has quite a few beautiful but simple illustrations spread throughout the book. the first verse that introduces the story is actually a bit peculiar. But as the story progresses, it turns out that the author uses different verse forms. The story is told from different perspectives, April, Robyn, their parents, the other six borthers, a storyteller, just to name a few. These perspectives alternate, whether or not in a specific order, and therefore the rhyme forms also alternate. Every character has their own vocie and almost all have their own form of rhyme. This makes that some of the perspectives are easier to read, while others demand a little extra attention from the reader.
About the story itself, it is clearly based on a fairytale (even though I didn’t know the tale about the seven ravens yet). I chose not to read about the fairytale beforehand, just to let myself get carried away by this story. It turned out to be a wonderful choice, because the form in which this fairytale is told by David Elliot, is enchanting and magical. It was clear from the beginning where the story was going, and that created an extra kind of curiosity about how the story would end.
It doesn’t take long to read this story, because of the form in which it is written. There is little text on every page and the illustrations in between take up quite some space too. But this did not make the book any less interesting or exciting. Because of the different verse forms, it’s sometimes more difficult to find the rhyme in it than you would expect. Perhaps also because English is not my native language, but also because the author sometimes uses more unusual or more difficult words in his rhymes.
The Seventh Raven is a beautiful and gripping story, exceptionally and beautifully written in verse, which seems to do even more justice to the magic in it.
Beoordeling/rating:
~ Minca
