Hee lieve lezers!
For English scroll down.
Meestal moet je een boek zelf lezen om te ervaren of dat wat andere lezers zeggen ook voor jou geldt. Dit was zo een boek. Ik las op social media veel over het feit dat dit boek (te) veel weg had van Hof van Doorns en Rozen, maar zonder het boek zelf gelezen te hebben, vond ik het moeilijk om dit te begrijpen, laat staan te beoordelen. Toen ik dankzij uitgeverij Simon & Schuster de kans kreeg om het e-book hiervan te lezen, greep ik deze met beide handen aan. Aangezien ik Sorcery of Thorns nog ongelezen in mijn kast heb staan, vond ik dit wel een mooie gelegenheid om eerst dit boek van deze auteur te lezen.
- Titel: An Enchantment of Ravens
- Auteur: Margaret Rogerson
- Uitgeverij: Margaret K McElderry Books (Simon & Schuster)
- Gelezen van 23 februari tot en met 27 februari 2020
- Soundtrack: Divergent – Junkie XL
Isobel is een wonderbaarlijke portretkunstenaar met gevaarlijke klanten: het sinistere Fair Folk. Zij zijn onsterfelijke wezens die zelf geen ambachtskunsten kunnen verrichten hunkeren er toch naar, vooral naar Isobel’s schilderijen. Wanneer Isobel overigens voor het eerst een koninklijk lid van het Fair Folk ontvangt, Rook de herfstprins, maakt ze een ondenkbare fout. Ze schildert sterfelijk verdriet in zijn ogen, een zwakte die hem zijn leven zou kunnen kosten. Rook dwingt haar mee te gaan naar zijn herfstlandschap om terecht te staan voor haar fout. In de wildernis jaagt de Wild Hunt, het konvooi van de Adler King. Zo komen Rook en Isobel oog in oog te staan met afschuwelijke monsters die uit de dood zijn opgestaan en hebben ze alleen elkaar om te overleven. Langzaamaan leren ze elkaar te vertrouwen en zelf genegenheid te tonen.
Maar dat laatste is strikt verboden en heeft Isobel alleen nog haar ambacht om het Fair Folk te verslaan.
Na het lezen van de beschrijving van het verhaal doet het je misschien al wat denken aan Hof van Doorns en Rozen van Sarah J. Maas. Een verhaal dat zich afspeelt in een land met Fae. Een sterfelijk meisje die een portret maakt van een onsterfelijke Fae prins. Toch heeft dit verhaal enkele originele elementen. Sterfelijke mensen kunnen namelijk ambachtskunsten verrichten waarin de Fae niet in staat zijn. Desondanks zijn ze er meer dan geïnteresseerd in aangezien ze wel de door mensen gemaakte kleding dragen en zo ook de portretten van Isobel willen bemachtigen. De introductie van de personages waarmee Isobel in huis leeft, is oprecht en levensecht over. In de loop van de eerste hoofdstukken kom je erachter dat het leven als sterfelijk mens niet altijd vanzelfsprekend is en dat er gevaren dreigen. Deze staan in het begin nog redelijk ver van de personages af, maar na een ontmoeting tussen Isobel en een dodelijk wezen, komt het gevaar steeds dichterbij. Maar voordat dit gebeurt leer je Isobel eerst beter kennen.
Isobel schildert portretten en maakt daarbij gebruik van verschillende soorten verf, lagen en dimensies. De manier waarop deze passages zijn geschreven, zijn erg bijzonder, doeltreffend en ook wel een beetje magisch. Het is mooi om op die bepaalde artistieke manier door de ogen van Isobel in te leren zien hoe zij naar mensen en de omgeving kijkt en dit tot leven brengt op papier. Je hoeft zelf geen creatief persoon te zijn om dit te begrijpen, maar als je er interesse in hebt, kan de manier waarop het is beschreven je ook intrigeren. Naar mate het verhaal vordert zwakt dit een beetje af en wordt er meer aandacht besteed aan de wereld van de Fae met alle regels en bijkomstigheden.
Sommige regels komen overeen met regels uit andere boeken waarin mensen en Fae
elkaar ontmoeten, maar dit boek bevat ook wel weer wat andere elementen die je kijk op deze wereld weer eens kunnen veranderen. Het is voor lezers die geïnteresseerd zijn in de wereld van Fae natuurlijk een leuk extraatje, dit boek. Maar ook voor degenen die er nog niet mee bekend zijn, een mooi, aangrijpend en ook magisch verhaal. Er wordt niet te veel aandacht aan alle verschillende Hoven die in deze wereld bestaan en dat zorgt ervoor dat er wel tempo in het verhaal blijft zitten. Dit is wel fijn, maar zorgt er af en toe wel voor dat sommige gebeurtenissen redelijk uit de lucht komen vallen en soms zelfs weinig met het verhaal zelf te maken lijken te hebben.
De interactie tussen de menselijke personages waarmee Isobel in contact staan komen erg realistisch over. De contactmomenten tussen Isobel en sommige Fae zijn daarentegen erg onvoorspelbaar en apart. Natuurlijk zijn de Fae ook wel apartere personages en hebben ze allemaal zo hun eigenaardigheden. Het zorgt er wel voor dat sommige van hen wat oppervlakkig of ondoorgrondelijk zijn.
De uiteindelijke weg naar de ontknoping is op zich wel verrassend en hierdoor raak je benieuwd naar hoe het verhaal uiteindelijk zal aflopen (finish). De auteur heeft in de laatste hoofdstukken toch nog een paar verrassingen voor ons in petto. Enkele hiervan zijn ook redelijk apart of onsamenhangend met de rest van het verhaal, maar uiteindelijk weet de auteur er een mooi geheel van te maken met een verrassend einde.
Scrol naar beneden om mijn beoordeling van dit boek te zien.
Hi lovely readers!
Most of the time you have to read a book yourself to experience if what other readers say might be true. This was one of those books. I read a lot on social media about this book being a lot like A Court of Thorns and Roses. But since I haven’t read this book, I couldn’t compare them to each other. So I wasn’t able to judge it only by it’s description. When I got a chance to read an e-book thanks to publisher Simon & Schuster, I seized this opportunity with both hands. Because Sorcery of Thorns was still unread on my shelves I thought this was a good opportunity to read this book by this author first.
- Title: An Enchantment of Ravens
- Author: Margaret Rogerson
- Published by Margaret K McElderry Books (Simon & Schuster)
- Read from February 23rd to February 27th 2020
- Soundtrack: Divergent – Junkie XL
Isobel is a prodigy portrait artist with a dangerous set of clients: the sinister fair folk, immortal creatures who cannot use Craft like humans can. That’s one of the reasons Isobel’s paintings are highly prized. But when she receives her first royal patron, Rook the autumn prince, she makes a terrible mistake. She paints mortal sorrow in his eyes. A weakness that could cost him his life.
Furious and devastated, Rook spirits her away to the autumnlands to stand trial for her crime. Waylaid by the Wild Hunt’s ghostly hounds, the tainted influence of the Alder King, and hideous monsters risen from barrow mounds, Isobel and Rook depend on one another for survival. Their alliance blossoms into trust, then love—and thatlove violates the fair folks’ ruthless laws. Now both of their lives are forfeit, unless Isobel can use her skill as an artist to fight the fairy courts.
After reading this description, this story might remind of of A Court of Thorns and Roses by Sarah J. Maas. A story set in a land with Fae, a mortal girl making a portrait of an immortal Fae Prince. Nonetheless, this story has quite a few original elements in it. Mortal human beings can use Craft, while the Fae can’t. But they’re highly interested in it, as they wear human made clothes and want to get their hands on Isobel’s portraits. The introduction of the characters within Isobel’s house, is sincere and lifelike. After a few chapters you learn living as a human being isn’t quite obvious as there are a lot of dangers. In the beginning it’s nog quite clear what these dangers exactly are or mean. But after an encounter between Isobel and one of those deadly monsters, the danger gets a lot more close. But before that, you get to learn Isobel.
She paints portraits while using different kind of paintings, layers and dimensions. It’s very intriguing to read how the author wrote these efficient and somehow magical passages. It’s quite beautiful to see through Isobel’s artistic point of view. You learn how she looks at people and her surroundings and make them come to life on paper. You don’t have to be a creative person yourself to understand Isobel’s thoughts. But when you’re only such as a little interested in it, these written passages might intrigue you aswell. As the story continues these wonderful descriptions decrease in quantity and quality. They make room fort he world of the Fae and all it’s rules and incidentals.
Some rules match rules from other book in which Fae and human fall in with each other, but this book also contains quite a few other elements. And they change the way you thought you knew the Fae world. Readers who enjoy reading about the world of Fae,
probably will enjoy this book aswell, is kind of a little extra fort hem. For those who are not familiar with Fae, this is also a beautiful and magical story to read. The author didn’t put a lot of time in explaining all the different courts in this world which makes the story easier and faster to read. This is a good thing, but due to this, some of the incidents happening in the story feel like they appear out of thin air. Sometimes it even feels like it doesn’t have a lot to do with the story itself at all.
The interaction between other humans and Isobel are very realistic, but the interaction between Isobel and some of the Fae are pretty unpredictable and peculiar. This might have to do with the fact that the Fair Folk are a little extraordinary themselves. But it makes some of them more shallow than they could have been.
The last chapter before the conclusion are a little more astonishing. It makes you curious about the ending of the story. Because in the last few chapter the author left quite a few surprises for us as readers. Some of them are a little strange or inconsistent with the rest of the story, but eventually the author managed to create a good story with an unexpected ending.
Beoordeling/Rating:



![]()
~ Minca
Maar dat laatste is strikt verboden en heeft Isobel alleen nog haar ambacht om het Fair Folk te verslaan.