Vicious – V.E. Schwab

Hee iedereen!

Nadat ik maanden lang had gewacht op de vertaling van het eerste boek van V.E. Schwab in het Nederlands, én nadat ik dat boek had gelezen, wist ik het zeker. Ik had er een nieuwe favoriete auteur bij. Stiekem baalde ik een beetje dat ik op de Nederlandse vertaling had gewacht, want nu moet ik natuurlijk nog een tijd op de vertaling van deel 2 en 3 wachten terwijl ze in het Engels er al zijn. Dus besloot ik om te beginnen aan een andere serie van deze auteur, een serie die me misschien nóg meer aan zou spreken dan de serie waar ik in het Nederlands aan ben begonnen. Want ondanks dat ‘De Kleuren van Magie’ totaal niet tegen viel, wist ik na het lezen van de flaptekst van dit boek, dat het voor mij gemaakt was.

• Titel: Vicious
• Auteur: V.E. Schwab
• Uitgeverij: Titan Books
• Gelezen van 12 april tot en met 16 april 2019
• Soundtrack: The Dark Knight & The Dark Knight Rises – Hans Zimmer

Victor en Eli leerden elkaar kennen op de universiteit waar Eli een bijzonder onderwerp wil gaan onderzoeken voor een van de vakken die ze samen volgen. Beide jongens delen bepaalde interesses en vaak ook hun kijk op de wereld. Het onderzoek brengt hen dichter bij elkaar dan ze ooit hadden gedacht. Ze maken beide bijna dood ervaringen mee waardoor ze buitengewone krachten ontwikkelen en waardoor hun band groeit, maar hen tegelijkertijd ook weer verder uit elkaar drijft.

Tien jaar later ontsnapt Victor uit de gevangenis, vastbesloten om zijn oude vriend, nu vijand, op te sporen en hem zijn verdiende loon te geven. Eli is ondertussen samen met een handlanger op pad om alle mensen met deze buitengewone krachten uit te roeien. En als hij erachter komt dat Victor weer op de been is, nemen zijn hatelijke gevoelens van jaren geleden het weer over. Met alle goede en slechte herinneringen in hun achterhoofd sporen ze elkaar op om elkaar te vernietigen.

Nadat ik mijn eerste boek van V.E. Schwab had gelezen wist ik het zeker: ik móét meer van deze auteur lezen. Zo kwam ik uit bij de Villains serie. Zodra ik aan het eerste hoofdstuk begon, was ik al gegrepen. Ondanks de vele tijdsprongen en perspectiefwisselingen werd ik niet uit het veld geslagen, iets wat vaak wel het geval is wanneer ik net in een nieuw boek begin. Maar in dit geval had ik het gevoel dat het allemaal klopte, dat ik het begreep en dat ik alleen maar meer wilde.

Het verhaal van Victor en Eli wordt namelijk niet op chronologische volgorde verteld. Er wordt veel gebruik gemaakt van tijdsprongen van 10 jaar terug, tot gisteravond, tot een paar maanden eerder en weer een paar uur voor middernacht. Op een gegeven moment merk je dat er in het boek naar een bepaalde climax toegewerkt wordt. De tijdsprongen volgen elkaar snel op en Schwab weet precies hoeveel informatie ze per hoofdstuk weg kan geven om je nog in het ongewisse te laten over een aantal belangrijke details. Maar hoe verder het verhaal vordert, hoe meer informatie je krijgt en hoe spannender het verhaal wordt. Er vallen steeds meer puzzelstukjes op hun plek en vermoedens beginnen te groeien. Het verhaal lijkt precies goed afgewogen en in balans waardoor je telkens maar wilt weten hoe het verder zal gaan. Het onderzoek dat Victor en Eli doen voor school en hun bijna doodervaringen worden best wel uitgebreid in het verhaal verwerkt en dit zorgt voor wat extra spanning en een intensere beleving van het verhaal.

De personages zijn ook erg goed en realistisch uitgewerkt. Je merkt de breekbare vriendschap en de tegenstrijdigheden tussen Victor en Eli al snel op en gaande het verhaal blijft hun onderlinge relatie broos en je voelt dat het elk moment kan brengen. Ook al zit er 10 jaar verschil tussen sommige gebeurtenissen, hun inconsistente relatie, blijft consistent. Zo zijn ze allebei veranderd door de omstandigheden en deze mate van bovennatuurlijke elementen zorgde voor meer diepgang en nieuwe ontwikkelingen. Alles lijkt op de een of andere manier gewoon te kloppen. Ook de secundaire personages die gaande het verhaal worden geïntroduceerd blijken veel verder en uitgebreider uitgewerkt te worden dan je in eerste instantie zou verwachten. Hun rol in het verhaal wordt dan ook vaak erg belangrijk en onmisbaar voor de ontwikkelingen die nog volgen. Ook die personages hebben zo hun geheimen die stukje bij beetje onthuld worden, hun geschiedenis komt aan bod en zo leer je steeds meer over hun rol in het geheel. Want Victor en Eli blijken niet de enige EO’s (Extraordinaries) te zijn die in het verhaal voorkomen. Hoe meer personage- en plotontwikkelingen er plaats vinden, hoe groter en duidelijker het geheel op den duur wordt. Alles is uitvoerig uitgedacht, afgewogen en past uiteindelijk naadloos in elkaar.

Vicious vertelt een uitzonderlijk verhaal over het ontwikkelen van buitengewone krachten. Het zoekt de grenzen op tussen vriendschap en vijandschap, tussen vertrouwen en wraak. Victor en Eli zijn twee perfect uitgewerkte personages met kennis en krachten die anderen te boven gaan. Wat een intens, overweldigend verhaal, wat een geweldig boek!

Ken jij ook zo een verhaal, een die je me absoluut zou willen aanraden?

Beoordeling:

~ Minca