Hee iedereen!
Na enkele Engelse boeken te hebben gelezen in het begin van 2019 kreeg ik ineens zin om meer Engels te lezen 😉 Dus ik bestelde nog een paar boeken op bookdepository en zodra de eerste twee binnenkwamen, begon ik in een boek met een prachtige cover. Het verhaal deed me een klein beetje denken aan ‘A Curse So Dark And Lonely’, maar toen ik erin begon, bleek het toch heel anders van opzet te zijn.
- Titel: Bloodleaf
- Auteur: Crystal Smith
- Uitgeverij: HMH Books for Young Readers
- Gelezen van 20 maart tot en met 22 maart
- Soundtrack: Divergent – Junkie XL
Als prinses heeft Aurelia het niet gemakkelijk. Ze bezit namelijk bloedmagie, iets wat bijna iedereen in het rijk verafschuwd. Er worden regelmatig vrouwen opgehangen als ze worden verdacht van hekserij. Na een vreemde openbaring, vlucht Aurelia naar een ander land en doet ze zich voor als iemand anders. Daar ontdekt ze meer en meer hoe ze bloedmagie moet gebruiken en komt ze in aanraking met andere bloedmagiërs die haar kunnen helpen. Maar niet iedereen is even betrouwbaar, zeker niet als je als buitenstaander net zo weinig weet van de mensen als zij van jou.
De eerste hoofdstukken uit het boek waren niet heel spannend, eerder een beetje verwarrend en bevatten veel informatie rondom de bloedmagie. Ik kreeg op zich wel snel een beeld van wat het inhield, maar ik had het gevoel dat er iets te veel aandacht aan besteed werd, waardoor het ingewikkelder overkwam dan het daadwerkelijk misschien was? Maar goed, enkele hoofdstukken verder werd er al met magie gewerkt. Dit was wel even een verrassing en zorgde voor een boost in het verhaal. Ik wilde nu snel verder lezen en weten wat er te gebeuren stond. Zodra Aurelia aankomt in het andere land, ontstond er opnieuw weer wat spanning en hierdoor bleef het verhaal wel interessant. Ze komt een aantal interessante personages tegen, maar ik had het gevoel dat ik een aantal van hen al snel door had.
Later, veel later in het verhaal bleek mijn vermoeden ook te kloppen en dat was aan de ene kant wel jammer omdat het dan niet echt meer verrassing was. Aan de andere kant gebeurden er tussendoor nog wel genoeg interessante en ook wel spannende dingen waardoor ik mijn vermoeden af en toe vergat. Dat was dan wel weer een pluspunt.
Over het algemeen had ik redelijk vaak het gevoel dat ik veel informatie of dialogen las die ik niet per se had hoeven te lezen om het verhaal te kunnen gebruiken. Maar vaak gebeurde er dan net op dat moment weer iets opvallends waardoor mijn aandacht daar weer even van werd afgehaald. Één van de bijkomstigheden als bloedmagiër voor Aurelia is dat ze geesten van mensen kan zien die onlangs of langere tijd geleden zijn overleden. De momenten waarop ze dan iemand ziet of als diegene zelfs contact met haar probeert te maken, vond ik veruit interessant. Want blijkbaar kunnen de geesten, als die via Aurelia boodschappen overbrengen bijvoorbeeld aan nabestaanden. Dit was wel op een mooie en bijzondere manier verwerkt in het verhaal.
Ik wilde wel graag weten hoe het verhaal af liep, want tijdens het lezen, viel het boek een keer open op de laatste bladzijde waar dus op stond dat er nog een vervolg zou komen. Dit had ik op goodreads eigenlijk al gezien, maar dat gaf dan toch weer net het zetje om op iets moeilijkere momenten in het verhaal gewoon lekker door te lezen. Wat betreft de personages, ze kwamen niet allemaal even interessant op me over. Ergens bleven de personages in dit verhaal op een bepaalde afstand van mij, waardoor ik me niet altijd even goed kon identificeren. Maar dat heb ik al vaker meegemaakt met boeken en dat was nooit een reden om niet verder te lezen. Het ene boek spreekt je natuurlijk meer aan dan de ander. En dit was er net een die ik iets minder vond. Maar dat nam niet weg dat het verhaal een goede opbouw had en een aantal goede verrassingselementen. Ook de fantasy-elementen waren niet echt bijzonder, maar wel mooi verwikkeld in het verhaal.
Dus uiteindelijk beoordeel ik het boek met het volgende aantal wings:
~ Minca
