Mermaid – Louise O’Neill

Hee beste lezers!

Toen ik de kans kreeg om een spiksplinternieuw boek van uitgeverij Young & Awesome te lezen, kon ik bijna niet anders dan ‘ja’ zeggen. Het verhaal gaat over zeemeerminnen. De flaptekst vertelde me dat dit een hertelling van ‘The Little Mermaid’ zou zijn, dus ik was wel heel benieuwd.

• Titel: Mermaid
• Auteur: Lousie O’Neill
• Uitgeverij: Young & Awesome
• Gelezen van 21 oktober 2018 tot en met 24 oktober 2018
• Soundtrack: Shuffle

In het begin moest ik er even inkomen. Alle personages waar Gaia mee te maken krijgt hebben namen die op elkaar lijken. Muirgen, de naam waarmee haar vader haar aanspreekt, lijkt op die van haar moeder. En Gaia, de naam die haar moeder haar gegeven had, rijmt op alle namen van haar 6 zussen. Daardoor duurde het even voordat ik bij elke zus een apart gezicht had. De wereld waarin ik terecht kwam was niet zo heel moeilijk. Een prachtige onderwaterwereld, met zeemeerminnen en meermannen. Al na enkele hoofdstukken kwam ik erachter dat hun vader, de koning, een vreselijk mens is. Hij verwacht dat zijn dochters over ‘Ja en Amen’ op zeggen, nooit een weerwoord geven en alles doen wat hij verlangt. Maar Gaia, de jongste van zijn dochters, denkt daar anders over. Op haar vijftiende verjaardag mag ze voor het eerst naar boven zwemmen, de mensenwereld verkennen. Iedereen heeft dat gedaan, maar alleen om te kijken. Gaia wil weten wat er precies met haar moeder is gebeurd die op haar eerste verjaardag niet aanwezig was op het feest en daarna nooit meer is gezien.

Het verhaal begint wat langzaam, de wereld wordt geïntroduceerd, de personages een beetje uitgewerkt, maar het draait voornamelijk om Gaia, die met ontzettend veel vragen zit, die ze niet dient te stellen en dus ook geen antwoorden krijgt. Als ze boven is geweest verandert ze. Ze wilt terug, meer weten over die jongen die ze gezien heeft, gered heeft. Maar ze wacht tot de tijd rijp is. Dat duurt dan enkele hoofdstukken waarin de tiran, haar vader, steeds verder gaat in het uitoefenen van zijn macht op zijn dochters. Gaia wordt uitgehuwelijkt aan een man die haar vader kon zijn en ook hij verwacht van haar dat ze alles doet wat hij zegt, zonder vragen te stellen. Vanaf het moment dat Gaia besluit die wereld achter zich te laten, begint het verhaal vreemder te worden.

De Zeeheks en de Salka’s, de andere wezens die onder water leven zijn nog redelijk te volgen, maar de wereld waar ze boven water in terecht komt is veruit vreemd. Door de vreemde opmerkingen, vragen en gesprekken van de mensen kreeg ik het idee dat ze meer wisten dan ze lieten blijken, maar dat bleef steeds onduidelijk. Als blijkt dat de wereld die Gaia verlaten heeft niet heel veel verschilt van de wereld waarin ze terecht is gekomen, neemt het verhaal een iets andere richting. Het gaat meer om de macht van mannen en de onderdanigheid van vrouwen. Iets wat ik in eerste instantie totaal niet bij dit verhaal over een 15-jarige zeemeermin vond passen. Eenmaal verder in het verhaal nam ik dat maar voor lief. Ik wilde nu ook wel eens weten wat er met haar moeder was gebeurd. Natuurlijk had ik van enkele dingen al mijn vermoedens, maar toen pas helemaal op het eind van het verhaal de aap uit de mouw kwam en bleek dat mijn vermoedens klopte, vond ik dat een beetje jammer. Ik had misschien verwacht wat meer verrast te worden. De tirannieke vader was heel anders en veel extremer dan ik had gedacht, de mensen die boven water leven minder gepersonaliseerd of uitgediept en sommige dingen werden voor mijn gevoel een beetje afgeraffeld terwijl andere onderdelen weer te lang werden gerekt of te vaak weer aan bod kwamen.

Desondanks was het verhaal snel te lezen. De schrijfstijl lag mij niet helemaal, door de lang uitgewerkte gedachtes van Gaia. Er werd steeds dieper op één onderdeel ingegaan zo ver zelfs dat er soms een zin of zelfs meerdere zinnen tussen haakjes stonden. Daar hou ik eerlijk gezegd niet echt van. Ik had dan het gevoel dat ik die stukjes tekst gewoon kon overslaan. Ik weet niet precies hoe dit verhaal nou zo tot stand is kunnen komen. Op de een of andere manier was het intrigerend maar daarnaast ook verwarrend en soms onafgemaakt. Dat neemt alleen niet weg dat de cover uitzonderlijk mooi is en perfect bij het verhaal past.

Qua verhaal, opbouw en uitwerking zou ik het verhaal geen hoge beoordeling geven. Maar ik bleef toch een beetje benieuwd naar de uiteindelijke clue.

Beoordeling:

~ Minca