67 Seconden – Jason Reynolds

Hee allemaal!

Wauw hé, ik heb een boek van iets meer dan 300 pagina’s nog nooit zo snel uitgelezen. In nog geen twee uur tijd sloeg ik de laatste bladzijde om en werd ik vol vragen achter gelaten.
Blossom Books is een zeer gevarieerde uitgeverij gericht op jongeren en om hen aan het lezen te krijgen en te houden. Ze zijn niet bang om een risico te nemen en slaan soms net het andere pad in dan een andere uitgeverij zou doen. Zo ook met dit boek.

• Titel: 67 Seconden
• Auteur: Jason Reynolds
• Uitgeverij: Blossom Books
• Gelezen van 10 oktober tot en met 10 oktober
• Soundtrack: Meute

67 seconden is een verhaal dat zich grotendeels afspeelt in 67 seconden van iemands leven. Die iemand is Will. Zijn broer is neergeschoten en hij volgt de regels die hij vanaf kleins af aan geleerd heeft. 1. Niet huilen. 2. Niet snitchen en 3. Wraak nemen. De eerste twee heeft hij al volbracht en hij is onderweg, in de lift, naar de derde. Maar op elke verdieping waar hij langskomt richting zijn bestemming stapt er iemand in. De zogenaamde ‘lift regels’ worden verbroken en er wordt gepraat. Die verhalen laten Will andere kanten van verschillende verhalen zien. Is hij wel op weg om het juiste te doen?

Toen ik voor het eerst door dit boek bladerde, wist ik niet zeker of dit wel iets voor mij zou zijn. Dichtvorm, korte teksten, afgebroken zinnen, herhaling, gebruik van alle ruimte op een erg lege pagina… ik wist het zo net nog niet. Ik begon in het boek zonder al te veel verwachtingen, maar ik merkte al gauw dat er toch echt een verhaal in zat en dat sommige stukken wel onderbroken werden door witregels of een bladzijde maar toch gewoon lazen als een soort verhaal. Vooral het begin is erg vertellend. Om wie draait het verhaal? Wat is er nou eigenlijk gebeurd? En wat staat ons als lezer ongeveer te wachten? Daarna wordt er afgeteld van 6 tot 1. De verdiepingen waar Will langskomt. Vanaf dat moment begon het verhaal te veranderen.

Het was me eerst niet helemaal duidelijk wat er nou bij elke verdieping gebeurde. Wat uitgerekend die persoon in de lift kwam doen en ook heel toevallig dat ze allemaal wel een of meerdere details wisten over te brengen over bepaalde situaties die al eerder in Will’s leven waren voorgevallen. Op een gegeven moment liet ik de verwachtingen voor een rationeel verhaal varen en las ik door tot het einde. Zoals ik hierboven al noemde, ik heb nog nooit zo snel een boek van ruim 300 pagina’s uitgelezen. Maar ja, op sommige bladzijdes stond maar één zin of zelfs maar één woord. Dan vlieg ik er zo doorheen.

De manier waarop het verhaal is vormgegeven vind ik wel spraakmakend. Ik heb nog nooit een boek op deze manier gelezen en ik moet zeggen dat het me niet is tegen gevallen. De dialogen waren door de verschillende plaatsen op een pagina goed te volgen, ook al leek het soms door elkaar te staan. Verder stoorde ik me ook niet aan de manier waarop soms de hele pagina of maar één plek van de pagina werd benut.
Het enige wat ik jammer vond is dat het verhaal niet een heel duidelijk einde had. Het is meer voor de lezer om zelf in te vullen hoe het verhaal verder zou kunnen verlopen. Ik had eigenlijk op een iets meer afgerond verhaal gehoopt, maar dat nam niet weg dat het interessant was om op deze manier over een korte maar wel zo beslissende tijd van iemands leven te lezen.

Ik ben er niet echt een grote fan van geworden, maar ik denk dat ik wel op zoek ga naar meer van dit soort geschreven verhalen, gedichten of poëzie. Misschien een keer een ander overeenkomend geschreven verhaal proberen dat op Young Adult gericht is. Het houdt me in elk geval niet tegen om nog een keer zo een ‘uitdaging’ aan te gaan.

Beoordeling:

~ Minca