Een tweede kans – Jennifer L. Armentrout

Hee allemaal!

Wanneer ik lees dat er weer een nieuw boek van Jennifer L. Armentrout verschijnt, weet ik gewoon al dat ik die moet lezen. Ik heb nog nooit alle boeken van een auteur zo geweldig gevonden, zo snel uit kunnen lezen en er zo enthousiast over kunnen zijn als die van haar. Het begon met de new adult ‘Wacht Op Mij’ serie, Lux en de losstaande YA en NA boeken. Dit boek zou iets anders zijn dan ik van haar gewend was, maar desondanks even goed nog romantisch. Dus ik was razend benieuwd of ook dit verhaal me weer zo zou boeien en in z’n greep kon houden.

• Titel: Een Tweede Kans
• Auteur: Jennifer L. Armentrout
• Uitgeverij: Zomer & Keuning
• Gelezen van 13 oktober tot en met 14 oktober
• Soundtrack: Shuffle

Dit verhaal is ‘angstaanjagend romantisch’ als we de tekst op het boek moeten geloven. Sasha heeft gevangenschap van een seriemoordenaar ‘de Bruidegom’ overleefd maar kampt dagelijks nog met de lichamelijke en psychische gevolgen ervan. Na jaren van therapie en eigen kracht om er bovenop te komen keert ze terug naar de plek waar het allemaal begon. Ze is vastbesloten om haar moeder te gaan helpen bij het runnen van het hotel wat Sasha later van haar over wilt gaan nemen. Maar er gebeuren vreemde en verontrustende dingen. Gelukkig is daar ook nog Cole, een vriend van vóór de Bruidegom, nu FBI-agent en nog aantrekkelijker en onweerstaanbaarder dan ze zich herinnerde. Maar is dat genoeg om haar in veiligheid te houden?

Toen ik las waar dit verhaal over ging, wist ik dat het andere koek zou zijn dan de verhalen die ik tot nu toe van Jennifer gelezen heb. Hier zit een zwaardere lading achter, een gewelddadige achtergrond met veel gevolgen voor de betrokkenen. Het verhaal is ook iets anders opgebouwd. Vanaf het begin worden er kleine stukjes informatie vrij gegeven over wat er met Sasha en de andere vrouwen is gebeurt, maar details blijven nog even uit. Wat het nog ingewikkelder maakte waren de vele nieuwe personages in het begin. Veel mogelijke daders of juist toekomstige slachtoffers, want je weet vanaf het begin dat het verhaal over Sasha’s ontvoering nog niet is afgelopen. Daarbij kwam ook nog eens dat je heel af en toe vanuit het perspectief van de dader kon lezen. Op die manier ving ik een glimp op van waar die persoon mee bezig was, maar altijd zo oppervlakkig en kort dat ik er maar weinig mee kon. Het gaf aanleiding tot vermoedens maar het duurde een tijd voordat er uberhaupt iets van bevestigd of afgestreept kon worden.

Die korte stukjes van de dader waren niet per se nodig om het boek spannender te maken, maar gaven wel die extra diepgang en zette aan tot mogelijkheden en uitsluitsels. Als lezer wil je namelijk weten wat er is gebeurd, wat er gaat gebeuren en wie het gedaan heeft. Maar die korte perspectiefwisselingen zijn niet genoeg om daar achter te komen, althans voor mij niet. Ik kreeg een sterk vermoeden gewoon in de loop van het verhaal. Een bepaalde naam begon mijn aandacht te trekken en hoewel ik er de vinger niet op kon leggen waarom of hoe precies, ik had aannames en bleef daarbij. Ook al werden er meerdere verdachten in het verhaal aangehaald waardoor de mogelijkheden af en toe veranderden.

Daarbij, de gebeurtenissen in het verhaal zijn weerzinwekkend, afschuwelijk en ja, ook angstaanjagend. Ik las een groot deel van het verhaal ‘s avonds laat tijdens het oppassen en ik kreeg regelmatig de kriebels van de richting waar het verhaal naartoe ging. Dat was voor de kwaliteit van het boek goed, maar voor mijn geweten iets minder. De dag erna moest en zou ik verder lezen en ondanks dat ik nog meer dan de helft van het boek moest lezen, heb ik dat de dag erna uitgelezen. Op een gegeven moment kon ik niet anders dan me afblijven vragen waar het verhaal naartoe ging, wat er nog stond te gebeuren en hoe het af zou lopen. Ik wist namelijk dat er nog meer kwam, ik was telkens benieuwd maar ook een beetje huiverig voor wat er vervolgens zou gebeuren, maar ik moest het gewoon weten. Ik lees niet ontzettend veel thrillers, dus ik heb niet veel vergelijkingsmateriaal, maar als alle thrillers op deze manier geschreven zijn, ligt daar nog wat te halen voor mij. Het fijne van dit verhaal vind ik dat ik vanuit het perspectief van het slachtoffer kon lezen. Dat maakt het voor mij realistischer en spannender dan wanneer ik het hele onderzoek van de politie moet volgen en wanneer ze weer tegen een dood eind lopen.

Toch was het verhaal ook romantisch. Ik weet niet hoe Armentrout het voor elkaar heeft gekregen om die mate van spanning en romantiek te combineren, maar ik hou ervan. And again, de schrijfstijl blijft heerlijk. Op de een of andere manier lees ik deze boeken véél sneller uit dan andere. Dat ligt voor een deel aan de woordkeuzes, redelijk simpel taalgebruik, voorspelbare en korte zinnen. Niet te lange hoofdstukken zijn daarvoor ook erg fijn. Oh, en complimenten voor de uitgeverij voor het bedenken van de titel. Soms werkt letterlijk vertalen niet, zoals ‘Till Death’ zou ‘Tot De Dood’ worden. ‘Een Tweede Kans’ past echt pérfect hierbij!

Dus heb jij zin in een spannend maar toch ook romantisch verhaal, koop dit boek! Het is echt de moeite waard. Ik zou niet weten waar ik het mee moet vergelijken want ik heb nog nooit echt zo een verhaal gelezen met twee tegenstrijdige maar volledig aanwezige elementen.

Beoordeling:

~ Minca