Batman: Nightwalker – Marie Lu

Hee allemaal!

Na een heel aantal Nederlandstalige boeken te hebben gelezen, vond ik het maar weer eens tijd om er een Engelstalig boek bij te pakken. En omdat het eerste deel in deze serie me had weten te intrigeren, wilde ik deel 2 toch wel nog even lezen voor het vervolg in augustus uit zou komen. Ik heb het over de DC Icons serie. Leigh Bardugo schreef het eerste verhaal over Wonder Woman, enkele maanden later volgde Marie Lu met Batman. Het derde deel over Catwoman is geschreven door Sarah J. Maas.

• Titel: Batman: Nightwalker
• Auteur: Marie Lu
• Uitgeverij: Random House
• Gelezen van 30 juni tot en met 4 juli
• Soundtrack: Batman vs Superman: Dawn of Justice – Hans Zimmer & Junkie XL

In dit verhaal is Batman, toen alleen nog Bruce Wayne, pas 18 jaar. Nadat hij een aanvaring heeft met de politie, krijgt hij een taakstraf in Arkham Asylum. De gevangenis met de meest brute en gevaarlijke moordenaars in de omgeving van Gotham City. Daar ontmoet hij Madeleine die voor een beetje licht in het duister zorgt. Maar zendt zij wel het juiste licht uit? Hij raakt verstrikt in het web van de Nightwalkers en is er zelf meen betrokken bij dan hij voor mogelijk had gehouden.

Niet iedereen weet dit van mij, maar ik ben een enorme superhelden fan. Zodra ik lucht kreeg van het feit dat deze boeken uitgegeven gingen worden, was ik niet meer te stuiten. Ik lees namelijk nauwelijks comics. En omdat veel verhalen van verschillende Marvel en DC superhelden al als film zijn uitgebracht, heb ik eigenlijk nooit de behoefte gehad om er comics van aan te schaffen. Deze zijn er toch ook ontelbaar, dus dan liever een echt boek, geschreven door een fantastische auteur. Leigh Bardugo weet me altijd te raken met haar verhalen en deed dat ook met Wonder Woman Warbringer. Ik heb ook al verschillende boeken van Marie Lu gelezen, waarvan Warcross mijn favoriet is. Maar dat is na het lezen van dit boek wellicht veranderd.

Het verhaal introduceert een jonge Bruce die nog dagelijks kampt met het verlies van zijn ouders toen hij jonger was. Het kostte me wel wat pagina’s om er in het begin in te komen. Maar zodra Bruce door een soort avontuur in de handen van de politie valt en zijn taakstraf bekend wordt gemaakt, wist ik niet hoe snel ik het boek er weer bij moest pakken. De eerste vier hoofdstukken heb ik dan ook vier dagen over gedaan. De resterende 24 heb ik in twee avonden achter elkaar gelezen. Zodra Bruce Madeleine ontmoette raakt ik verslaafd. Marie Lu heeft dit personage zo uit weten te werken dat ze intrigerend, beangstigend, asociaal maar ook interessant en op een vreemde manier aantrekkelijk is. Dat zijn nogal een hoop bijvoeglijke naamwoorden voor één personage, maar vanaf het eerste moment dat Bruce haar ontmoet, was ik van haar in de ban. Ze deed me af en toe denken aan Harley Quinn alleen dan iets minder gestoord of zo 😂

Het grootste pluspunt uit dit boek vond ik de opbouwende spanning. In het begin zit er wel al spanning in, maar moest ik nog even in het verhaal komen. De momenten due Bruce doormaakt in Arkham Ayslum zijn niet zozeer beangstigend maar bracht spanning in her verhaal. Na Suicide Squad gezien te hebben, zorgde de beschrijving van de gevangenis door Marie Lu er wel voor dat ik me goed kon inbeelden hoe het eruit zou zien. En ondanks dat hier geen sprake was van bovennatuurlijke krachten, had ik wel het gevoel dat er een soort ‘hoge machten’ aanwezig waren. Niet fysiek, maar gewoon in de sfeer van de gevangenis. Dat kwam later ook wel in het verhaal terug toen er wat moeilijk verklaarbare gebeurtenissen plaatsvonden.

De relaties tussen de hoofdpersonages zijn naar mijn mening goed uitgewerkt. De vriendschappen voelen goed, en ook de relatie met zijn ‘adoptievader’ wordt af en toe goed benadrukt. De enige relatie die niet voorspelbaar is en zoals het hoort is die tussen Bruce en Madeleine. En dat maakte het verhaal nog leuker. Je weet nooit precies waar ze op uit zijn en wat de gevolgen zullen zijn.

Een erg sterk verhaal, met leuke maar ook vreemde hoofdpersonen dat me deed verlangen naar meer. Het einde suggereert dat het verhaal nog niet is afgelopen en dat is ook niet. Dit was nog maar het begin van Bruce Wayne’s verhaal. Als er ooit nog meer van dit soort ‘hertellingen’ uitkomen, waarschijnlijk zijn die er ook al, ga ik daar zeker even informatie over opzoeken.
Beoordeling:

Welke superheld of superschurk is jouw favoriet?

~ Minca