Phantasma – Kaylie Smith

Hee lieve lezers!

Toen de Nederlandse vertaling van dit boek werd aangekondigd, was ik gelijk geïnteresseerd. Kijk nou even die prachtige cover en sprayed edges! Ik had natuurlijk het Engelse boek al eens voorbij zien komen op social media en de cover, titel en beschrijving hadden mijn interesse toen al gewekt. Dus toen uitgeverij Cargo aankondigde het te vertalen, wist ik zeker dat ik het boek zou gaan lezen. Hieronder lees je wat ik ervan vond.

• Titel: Phantasma
• Auteur: Kaylie Smith
• Vertaald door De Vertaalzusjes
• Uitgeverij: Cargo
• Gelezen van 28 tot en met 30 december 2025

Phantasma van Kaylie Smith opent met een verhaal dat je meteen de schaduwen intrekt. We volgen Ophelia en Genevieve, twee zussen die al jong hebben geleerd om te overleven in een wereld die hen weinig genade bood. Wanneer het noodlot toeslaat en Genevieve verdwijnt, rest Ophelia maar één keuze: alles riskeren om haar zus terug te vinden. Die beslissing leidt haar naar Phantasma, een mysterieuze, gevaarlijke competitie waarin niets zeker is en overleven geen vanzelfsprekendheid. Wat begint als een wanhopige reddingsmissie, groeit al snel uit tot een spel met hoge inzet, magische regels en dodelijke uitdagingen.

Het verhaal van Ophelia en Genevieve voelt vanaf het begin tragisch en duister aan. De meiden zijn gehard door de omstandigheden waarin ze zichzelf uiteindelijk hebben moeten opvoeden, en die rauwheid sijpelt door in hun keuzes, gedachten en onderlinge band. Wanneer ze door het lot uit elkaar worden gedreven, zet Ophelia haar eigen leven op het spel om haar zus terug te vinden. Die zoektocht draait niet alleen om het terugvinden van Genevieve in fysieke zin, maar ook om het herstellen van wat er tussen hen verloren is gegaan. Dat element komt niet direct naar voren in de flaptekst, maar geeft het verhaal wel extra emotionele diepgang en maakt de personages menselijker en gelaagder.

De wereld die Kaylie Smith schetst is duister, fantasierijk, magisch, intrigerend en op een vreemde manier zelfs aanlokkelijk. Hoewel je zelf waarschijnlijk niet snel in Ophelia’s voetstappen zou willen treden, wekt deze wereld wel nieuwsgierigheid op. De hiërarchieën, de regels en vooral de verschillende paranormale wezens maken Phantasma tot een plek die je beter wilt begrijpen. Met het overzicht van die wezens achterin het boek heb je altijd een houvast om op terug te vallen, al is de wereldbouw nergens overdreven ingewikkeld. Je wordt er langzaam in ondergedompeld en ontdekt stap voor stap meer — niet alleen over de wereld zelf, maar ook over Phantasma als instituut en spel.

In Phantasma is bijna niets wat het lijkt. Intriges, geheimen en regels die voortdurend verschuiven of op creatieve wijze worden omzeild, zorgen voor een onvoorspelbare leeservaring. Juist die elementen maken het verhaal spannend en verrassend. De aantrekkingskracht tussen Ophelia en Blackwell valt daarentegen iets minder onder die noemer. Zijn rol in de negen levensgevaarlijke uitdagingen is deels intrigerend en deels voorspelbaar. Niet iedereen kan Blackwell zien vanwege de deal die Ophelia met hem sluit, maar ondertussen moet ze continu op hem vertrouwen om überhaupt te kunnen overleven. Doordat hun paden steeds opnieuw kruisen, voelt hun dynamiek op den duur wat onvermijdelijk.

Richting het einde verdwijnt die voorspelbaarheid gelukkig grotendeels. Lang bewaarde geheimen komen aan het licht en Ophelia ontdekt steeds meer over haar familie, die van Blackwell en andere deelnemers binnen Phantasma. Alle losse eindjes komen samen en ineens wordt duidelijk waarom bepaalde gebeurtenissen onvermijdelijk waren. Een extra pluspunt is dat Phantasma prima als standalone te lezen is, terwijl het vervolg Enchantra zich richt op Genevieve.

Phantasma is daarmee een meeslepende, duistere fantasy vol emotie, magie en zussenliefde, die ondanks kleine voorspelbaarheden overtuigt en smaakt naar meer.

Beoordeling:

~ Minca