Things we left behind – Lucy Score

Hee iedereen!

Ook bij deze serie ben ik aanbeland bij wat waarschijnlijk het laatste deel in de Knockemout-serie zal zijn. Van het eerste deel Things we never got over had ik ontzettend genoten. Het tweede deel Things we hide from the light sprak mij qua onderwerpen wat minder aan. Ik was wel razend benieuwd naar deel 3, omdat daarin één van mijn favoriete personages aan bod zou komen. Hieronder lees je wat ik ervan vond.

• Titel: Things we left behind
• Auteur: Lucy Score
• Vertaald door Jacodine van de Velde
• Uitgeverij: Zomer & Keuning
• Gelezen van 6 april tot en met 10 april 2024

Na een heftige jeugd heeft Lucian nooit meer in ware liefde geloofd. Nu hij ouder is denkt hij over die traumatische ervaringen heen te zijn. Hij heeft zijn familienaam gezuiverd en geld en macht zijn hem niet onbekend. Maar er is inmiddels iemand die hem van dit alles af weet te leiden: Sloane. Ze delen een ingewikkeld verleden vol met geheimen dat ze het liefst zo ver mogelijk achter hen willen laten. Maar na een onenightstand verandert er ineens van alles.

In de voorgaande delen uit de Knockemout serie hebben we Lucian en Sloane al enigszins leren kennen. Lucian was de koelbloedige, afstandelijke maar oh zo knappe vriend van Knox en Nash. Hij was mysterieus en ik geloof dat er geen enkele lezer níét geïnteresseerd is geworden in zijn personage na de eerste twee boeken.

Ondanks zijn afstandelijke en koele uitstraling, heeft Lucian iets wat hem charismatisch maakt. Hoewel hij een zeer uitgesproken mening heeft over Sloan, en zij ook over hem, komt er niet echt haat aan te pas. Ze zijn mondeling beide erg sterk en kunnen elkaar op dat gebied goed aan. Ze maken woordgrapjes, -spelingen en proberen elkaar hierin continu te overtreffen. Dit brengt regelmatig gevatte en soms zelfs hilarische dialogen teweeg. Ze zijn aan elkaar gewaagd en juist die overeenkomst zorgt ervoor dat ze ondanks alles goed bij elkaar passen.

Wat betreft onderwerpen en thema’s lijkt dit derde en laatste deel de meest heftige en confronterende elementen aan te halen. Zo komen mishandeling, huiselijk geweld en afpersing aan bod. Deze onderwerpen worden dusdanig uitgediept en uitgewerkt dat het erg realistisch en aangrijpend overkomt. Zo worden bijvoorbeeld ook de psychische gevolgen van mishandeling aangehaald wat wellicht best wel confronterend kan zijn. Het feit dat er dus veel diepere lagen in het verhaal zitten behalve een haat-liefde relatie, spreekt enorm in het voordeel.

In mijn recensie van Things we hide from the light bracht ik ter sprake dat de schrijfstijl van Lucy Score in dit deel soms iet wat naar de langdradige kant leek te neigen. Bij dit boek had ik dat gevoel eigenlijk helemaal niet. Dat heeft wellicht ook met de onderwerpen te maken die dit boek bespreekt. Die spreken mij meer aan dan die uit het vorige deel, waardoor het fijner en gemakkelijker wordt om te lezen.

Als lezer van de andere delen weet je dat er in het verhaal enkele plottwists aan bod zullen komen. Wat deze zijn en wanneer ze precies plaats zullen vinden is nooit duidelijk, zo ook in dit boek. Toch zit je er als lezer enorm op te wachten tot het plaats vindt. Hierdoor is een stukje van het verrassingseffect weg. Ook is er bijna altijd sprake van een happy end. Maar de weg ernaartoe wordt dusdanig mooi, spannend en interessant ingepakt dat je door het verhaal wordt meegesleept en dat allemaal even vergeet.

Beoordeling:

~ Minca