Hee allemaal!
Nadat ik het eerste deel: Wereld zonder water had gelezen (recensie hier), werd ik door de auteur van dit boek gevraagd of ik wilde deelnemen aan de cover reveal van het tweede boek. Dat leek me uiteraard heel leuk, aangezien ik dat nog nooit gedaan had op mijn social media. Daarna werd ik ook gevraagd of ik het tweede deel wilde lezen en recenseren en daar kon ik uiteraard geen nee tegen zeggen, want ik was benieuwd hoe het verhaal verder zou gaan.
- Titel: Wereld van wanhoop
- Auteur: Inge Sleegers
- Uitgeverij: Hamley Books
- Gelezen van 4 tot en met 6 april 2023

Atlantis is bevrijd, maar Alene’s aanpak als nieuwe president neemt niet iedereen haar in dank af. Ja, ze heeft het verplichte examen voor meisjes afgeschaft, maar een andere groep moet daar nu voor boeten: alle jongens boven de 14 worden opgeroepen om de stadsmuren te bewaken.
Nimue doet er ondertussen alles aan om bepaalde plannen van Alene tegen te houden, maar heeft daarnaast nog zoveel andere dingen te doen, dat ze het overzicht dreigt kwijt te raken. Als er een dodelijke natuurramp zich aandient, lijkt de chaos compleet. Zullen de stad en de inwoners de opkomende zandstorm en andere gruwelijkheden overleven?
Na het alles veranderende einde in Wereld zonder water gaat het verhaal van Nimue verder. In de eerste hoofdstukken lijkt het alsof je midden in een verhaal terecht komt, dat heeft mede te maken met hoe het eerste deel eindigde. Voor je het weet zit je daarom weer volledig in het verhaal en wordt het tempo weer snel opgepakt.
Er wordt nog steeds gebruik gemaakt van perspectiefwisselingen. Zo komen er maar liefst vier verschillende personages aan het woord, die elkaar gestaag afwisselen. Eigenlijk is alleen Nimue een herkenbaar perspectief uit het vorige boek, maar het is niet moeilijk om de andere personages beter te leren kennen. Ze zijn erg verschillend, jagen verschillende toekomsten en idealen na en maken allemaal deel uit van een veel groter geheel. Ondanks dat Alene en Nimue heel wat invloed lijken te kunnen uitoefenen, is niets minder waar. Op sommige gebeurtenissen kunnen zij namelijk nauwelijks invloed uitoefenen, al hoe graag ze iets willen veranderen. En hierbij keert één thema dan ook regelmatig terug: wanhoop.

Net als het eerste deel bevat Wereld van wanhoop weer een aantal maatschappijkritische thema’s en gebeurtenissen. De auteur heeft een goede manier gevonden om deze onderwerpen aan bod te laten komen, zonder ze al te zwaar te laten wegen. Ondanks dat het soms om vrij heftige en traumatiserende dingen gaat. Wat dat betreft blijft het verhaal prima te lezen voor jeugdigen. Voor oudere lezers mist er dan net wat meer diepgang, maar begrijpelijk dat hier in een jeugd/YA-boek niet per se voor gekozen wordt.
Wat de schrijfstijl verder betreft, die is erg prettig. De hoofdstukken zijn niet te lang en de verschillende perspectieven zorgen voor een fijne afwisseling. Het boek zou wat taalgebruik, diepgang en opbouw goed voor een 12+ boek door kunnen gaan, maar is uiteraard uitstekend voor YA-lezers. Hoewel het verhaal in diepgang niet heel erg uitdaging is, blijft de verhaallijn interessant en blijf je als lezer benieuwd naar hoe het verhaal zich gaat ontwikkelen en uiteraard hoe het afloopt. De ietwat tragere opbouw naar de climax is niet storend, en de uiteindelijke ontknoping bevat dan ook meer dan genoeg spanning en actie om het een volwaardige afsluiter van dit tweeluik te laten zijn.
Beoordeling:




~ Minca
Een gedachte over “Wereld van wanhoop – Inge Sleegers”