Heen – Mel Hartman (blogtour)

Hee allemaal!

Het boek dat ik vandaag met jullie ga bespreken is het zesde boek van deze auteur dat ik heb gelezen en ondanks mijn gemixte gevoelens over de Dodenreeks (deel 1, deel 2 en deel 3) was ik ontzettend benieuwd naar dit boek. De cover sprak me enorm aan en dat het bestaan van parallelle werelden erin voor kwam, maakte me nog nieuwsgieriger. Hier lees je wat ik ervan vond.

• Titel: Heen
• Auteur: Mel Hartman
• Uitgeverij: Hamley Books
• Gelezen van: 11 tot en met 13 oktober 2022

De zestienjarige George is opgegroeid in een weeshuis, maar haar hele wereld verandert ineens als blijkt dat ze toch een oom en tante heeft die haar in huis willen nemen. Maar deze twee mensen blijken niet te zijn wie ze zeggen. En George blijkt zichzelf ook niet te kennen zoals ze daadwerkelijk is. Ze blijkt namelijk een bijzondere te hebben, ze kan Tunnels aanvoelen, doorgangen tussen verschillende werelden. Ze wordt naar De Ark gebracht, waar mensen zoals zij leven en waar de mensen die door de Tunnels op aarde terecht zijn gekomen worden opgevangen. Deze openbaring is wonderbaarlijk en magisch, maar brengt tegelijkertijd ook gevaren met zich mee.

In het eerste hoofdstuk ging het verhaal direct van start met een interessant en meeslepend begin. Wat George precies te wachten staat is onduidelijk en de auteur houdt de spanning er nog even in door de vragen nog even onbeantwoord te laten. De spanning stijgt, maar de geloofwaardigheid rondom de situatie waarin George terechtkomt daalt. Haar vragen worden zo goed als genegeerd, alles zal ‘zo meteen wel duidelijk worden’. Dat wordt het natuurlijk ook, maar de manier waarop George dit allemaal over zich heen laat komen, voelt niet heel realistisch aan voor iemand die opgegroeid in de beschermde omgeving van een weeshuis.

Wanneer dan eindelijk de meeste vragen zijn beantwoord, lijkt ze er ook ineens vrij snel vrede mee te hebben, bijna alsof haar wereld voor dit alles er nauwelijks meer toe doet. Gelukkig verandert dit na een tijdje en neemt de verhaallijn, de wereld met alle mogelijkheden de overhand. De bovennatuurlijke elementen zijn uitzonderlijk en zeker niet alledaags en dat is wat een bijzondere draai aan het verhaal geeft. Maar ook hier zit een keerpunt aan. Sommige dialogen en gebeurtenissen zijn dusdanig bijzonder dat het tegen het onwaarschijnlijke aan gaat. Het voelt soms niet helemaal echt of oprecht. Maar na vijf boeken van Hartman gelezen te hebben is het wel duidelijk dat veel van Hartmans boeken onwaarschijnlijk zijn en dat maken haar boeken eigen. Het is iets dat je moet liggen, iets dat je tijdens het lezen moet ervaren en op je af moet laten komen.

George is een impulsief, grappig en maar soms ook wel een herkenbaar personage. Ze is pas zestien en hiermee is ook rekening gehouden in haar doen en laten. De secundaire personages brengen ook kleur aan het verhaal, vooral de verschillende soorten wezens die Hartman bedacht heeft. Ze worden goed omschreven, maar er is verder genoeg ruimte voor eigen interpretatie. Diversiteit binnen de geaardheid van de personages is ook iets dat terug keert in haar boeken. Ze verwerkt dit altijd op realistische wijze waardoor het natuurlijk overkomt, in juiste mate gedoseerd en absoluut niet geforceerd. Het past dan ook bij de urban setting van deze reeks.

Hoe meer gebeurtenissen er plaatsvinden, hoe meer je er als lezer in betrokken raakt. De korte hoofdstukken zorgen ervoor dat het vlot te lezen is en de overduidelijke, maar soms ook overmatige cliffhangers aan het eind van de hoofdstukken nodigen ook uit om verder te blijven lezen. Het verhaal heeft geen intense plotwendingen maar ook geen duidelijke clichés. Hoewel het eind niet specifiek toewerkt naar een hoogtepunt, vindt er wel nog een verrassende wending plaats die je naar het tweede deel laat verlangen.

Heen is het eerste deel van een tweeluik waarin er een onstuimige, bijzonder magische wereld voor een jong meisje open gaat die haar plek in het grote geheel probeert te vinden.

Beoordeling:

~ Minca