Hide – Kiersten White

Hee allemaal!

Dit is een van mijn eerste fysieke recensie-exemplaren die ik via PRH International heb mogen ontvangen, heel tof uiteraard! Ik was heel nieuwsgierig naar dit boek. De cover was al mysterieus maar de beschrijving deed er nog een schepje bovenop. Lees je mee wat ik van dit boek vond?

• Titel: Hide
• Auteur: Kiersten White
• Uitgeverij: Penguin Random House (PRH International)
• Gelezen in juni 2022
• Dit boek kopen? Klik hier om naar Amazon te gaan

The challenge: Spend a week hiding in an abandoned amusement park and don’t get caught.
The prize: enough money to change everything.
Even though everyone is desperate to win—to seize a dream future or escape a haunting past—Mack is sure she can beat her competitors. All she has to do is hide, and she’s an expert at that.
It’s the reason she’s alive and her family isn’t.
But as the people around her begin disappearing one by one, Mack realizes that this competition is even more sinister than she imagined, and that together might be the only way to survive.
Fourteen competitors. Seven days. Everywhere to hide but nowhere to run.
Come out, come out, wherever you are.

Een boek over een verlaten pretpark waarin 14 mensen zich moeten verstoppen om niet gevonden te worden? Dat klonk wel als een boek voor mij. Vanaf het eerste hoofdstuk werd al duidelijk dat Mack een vrij bijzonder personage is. Ze heeft een verleden, maar het is niet helemaal duidelijk wat daarin gebeurd is, alleen dat ze haar familie is kwijt geraakt. Het spelletje Hide and Seek heeft daar ook wel wat mee te maken, want de momenten dat ze terugdenkt aan die gebeurtenis, merk je direct gelijkenissen op. Terwijl de voorbereidingen van het spel vorderen, neemt de spanning al toe. Wat bevindt zich in het pretpark, wie houdt het het langst vol en welke gevaren staan hen te wachten?

Na een tiental bladzijdes wordt duidelijk dat het boek niet alleen Mack draait. Het vertel perspectief is vrij los en kan zomaar ineens in een volgende alinea wisselen naar een ander personage. Op die manier krijg je van alle 14 deelnemers en een organisator informatie waardoor het verhaal completer wordt. Althans, dat was wat ik verwachtte. Niets bleek minder waar. White’s schrijfstijl is, net als de verschuivingen in perspectieven ongebonden, ongewoon, typisch. De gedachtegangen van de personages springen soms van de hak op de tak en onthullen soms details die weinig met de inhoud te maken lijken te hebben. Deze ‘zijweggetjes’ die worden ingeslagen halen de focus zo nu en dan wel eens van het verhaal en daarmee verdwijnt de snelheid en de spanning wel eens.

Naarmate het verhaal vordert neemt de intensiteit wel toe en wordt langzaam ook de achterliggende reden van het spel, het pretpark en de specificaties van de deelnemers duidelijk. Hierin schuilt een bovennatuurlijk element dat aan de ene kant vrij ver gezocht lijkt, maar uiteindelijk wel een doel aan het geheel geeft. Puzzelstukjes vallen op hun plek terwijl de dreiging steeds groter wordt. Er zijn op een gegeven moment nog maar drie deelnemers die nog niet gevonden zijn en de auteur weet in de loop van het verhaal sympathie voor deze drie personages op te wekken bij de lezer, waardoor elk eind dat je zou kunnen bedenken niet het eind is dat je wenst.

Toch heeft de auteur daar iets op gevonden. Er vinden enkele plotwendingen plaats en de uiteindelijke conclusie geeft zowel voldoening als afkeer en roept tegelijkertijd ook vragen op. Want dat doet het verhaal op meerdere plekken: vragen oproepen bij de lezer. Ze worden niet allemaal beantwoord, maar is Hide een uiterst mysterieus, dubieus en ontzagwekkend boek.

Thanks for the free book @prhinternational!

Beoordeling:

~ Minca