Hee lieve lezers!
Het is vandaag tijd voor een boek dat al een hele tijd naar me heeft geloerd en wat ik eindelijk heb opgepakt om te gaan lezen toen de Nederlandse vertaling ervan werd uitgebracht. Als de vertaling niet was aangekondigd had ik het boek zeer waarschijnlijk ooit in het Engels gekocht, zeker door Schwabs aanbeveling op de cover. Aangezien haar schrijfstijl mij heel erg aanspreekt, was ik heel benieuwd waarom ze hier zo over te spreken was. Deze prachtige hardcover met dezelfde illustratie als op de Engelse cover zal sowieso mooi staan in mijn boekenkasten!

- Titel: Het weeshuis in de azuurblauwe zee
- Auteur: TJ Klune
- Uitgeverij: Volt
- Gelezen van 21 tot en met 24 mei 2022
Zou je niet willen dat je hier was?
Deze slogan lijkt Linus Baker overal te volgen. In de overvolle bus naar het werk, zelfs tijdens het werk aan zijn kleine bureau. Hij werkt voor Toezicht Magische Jeugd en onderzoekt of weeshuizen waarin magische jeugd zich bevinden veiligheid bieden voor de wereld en de kinderen zelf.
Aan zijn dagelijkse sleur komt een eind wanneer hij een speciale opdracht krijgt. Een maand lang observeren in een weeshuis op een ver weg gelegen eiland. Hier ontmoet hij zes bijzondere jongeren waaronder een draakje, een bosnimf, een meisjeskabouter, een veranderaar en de zoon van de duivel. Alles onder leiding van de geheimzinnige Arthur Parnassus, de directeur.
Linus dient elke week verslag uit te brengen van zijn bevindingen. En zo ligt de toekomst van het weeshuis, de kinderen en hun directeur in zijn handen. Maar hoe objectief hij ook probeert te blijven, het weeshuis in de azuurblauwe zee lijkt iets binnen in hem te ontwaken.

Al vanaf het eerste hoofdstuk is duidelijk dat dit verhaal anders is dan elk ander. Linus Baker is een eigenaardig personage, maar in de goede zin. Het is niet lastig om je op een bepaalde manier in hem te verplaatsen. Zijn plaats in de maatschappij en zijn denkwijze en kijk daarop zetten je zelf ook aan het denken over dit onderwerp. Waarom is jouw functie, jouw baan van belang? Hoewel het verhaal niet diep ingaat op die filosofische kant is, daagt het de lezer wel uit om erover na te denken. Er komen her en der slogans en uitspraken voorbij die daartoe aanzetten, zoals Zou je niet willen dat je hier was. En Zie je iets, zeg dan iets.
Naast de verbazingwekkende en gedurfde start van het verhaal wordt er al snel ingegaan op een ander belangrijk onderdeel van het verhaal. Terwijl Linus meer over de eigenaardige kinderen onder leiding van Arthur te weten komt, merk je dat hij net als ieder ander mens soms vooroordelen heeft. Dit verandert in verloop van tijd en zo is te merken hoe zijn visie langzaamaan breder wordt. Hij raakt toegewijd en wordt geraakt door al het moois dat hij te zien krijgt. Ja, het verhaal focust zich op de eigenaardigheden van de kinderen. Dit laat inzien dat er altijd een veelvuldigheid aan verschillen bestaat tussen mensen, maar dat ze desondanks een gevoel van saamhorigheid kunnen ontwikkelen. Linus is hiervan het perfecte voorbeeld.
‘Grappig hoe dat werkt hè? Dat we de meest onverwachte dingen kunnen vinden wanneer we er niet eens naar op zoek zijn.’

De magie en de bovennatuurlijke elementen voeren niet de boventoon, al zijn ze wel degelijk van belang. Het is een middel om een bepaald doel in het verhaal te bereiken en Klune heeft dit middel op wonderbaarlijke en ingenieuze wijze ingezet om het tot een prachtig geheel te creëren. Het gevoel van hoop, liefde en vriendschap is tot in de puntjes verzorgd en spat van bijna elke bladzijde. De schrijfstijl is prachtig en uitzonderlijk. Want ondanks dat de hoofdstukken soms wel heel erg lang zijn, leest het prettig en vlot. De dialogen zijn sterk en voegen meer diepgang toe. Bepaalde details komen later nog eens terug waardoor het een geweldig geheel vormt. De personages ontwikkelen zich allen op een eigen manier en het is prachtig om te lezen hoe elk kind een eigen stem heeft en hoe Linus daarmee om leert te gaan. Alsof hij het laatste gaatje in het geheel wist te dichten met zijn aanwezigheid.
‘Alles moet ergens beginnen en zolang we de kleine dingen koesteren, kunnen ze uitgroeien tot iets wat we niet voor mogelijk hadden gehouden.’
Een uitzonderlijk en gepassioneerd verhaal over moraal, vooroordelen, hoop en liefde. Een verhaal als dit, heb je nog nooit gelezen.
Beoordeling:





~ Minca
4 gedachtes over “Het weeshuis in de azuurblauwe zee – TJ Klune”