Een eed zo duivels – Brigid Kemmerer

Hee lieve lezers!

Het wachten op een derde en laatste deel uit een serie die je zo geweldig vindt, kan soms erg lang duren. Ik heb de dagen afgeteld tot ik dit boek in handen had en zodra hij binnen was, ben ik er ook metéén in begonnen (had wel gelukkig nét een boek uit😉). Maar dan… is het boek uit… en dan…? Een recensie schrijven… ja… dat heb ik al honderden keren gedaan. Maar bij boeken die ik heel erg tof vond, vind ik het op een of andere manier juist lastiger om mijn gevoel en mijn mening erover precies onder woorden te brengen, zonder het boek op duizend en één manieren de hemel in te prijzen. De recensie moet natuurlijk wel onderbouwd zijn en realistisch overkomen. Dus… hieronder heb ik een poging gewaagd.

• Titel: Een eed zo duivels
• Auteur: Brigid Kemmerer
• Uitgeverij: Blossom Books
• Gelezen van 7 februari tot en met 8 februari 2021
• Soundtrack: Batman v.s Superman – Hans Zimmer

Zie je angsten onder ogen, ga de strijd aan.
Emberfall gaat langzaam ten onder, verscheurd tussen degenen die geloven dat Rhen de rechtmatige prins is en degenen die graag een nieuw tijdperk willen beginnen onder Grey, de ware erfgenaam. Grey heeft ingestemd om 60 dagen te wachten voordat hij Emberfall aanvalt, en in die tijd keer Rhen helemaal in zichzelf. Harper probeert hem bij te staan en hem te helpen bij het vinden en brengen van vrede.
Ga de strijd aan, red het koninkrijk. 
Ondertussen worstelt Lia Mara om Syhl Shallow te regeren met een zachtere hand dan haar moeder. Maar na tientallen jaren van rust nadat de magie uit hun land verdreven was, zijn sommige onderdanen boos. Terwijl de deadline nadert, vraagt Lia Mara zich af of ze de koningin kan zijn die haar land nodig heeft.
Het conflict nadert sneller dan gewenst en loyaliteit en liefde worden op de proef gesteld. En een oude vijand duikt op die hen allemaal zou kunnen vernietigen.

Het verrassende en alle veranderende einde van Een hart zo vurig kun je alleen maar wachten op het vervolg. Wat zal er gebeuren tussen Rhen, Harper, Grey en Lia Mara. Daar waar het eerste deel vanuit Rhen en Harper was geschreven, werd deel twee vanuit de perspectieven van Grey en Lia Mara verteld. Nu komen alle vier de perspectieven samen in een spetterende conclusie. De sfeer in de eerste hoofdstukken is drukkend en emotioneel. Er zijn veel onuitgesproken woorden want alles veranderde allemaal zo plotseling. Desondanks gaat het leven verder en moeten er voorbereidingen getroffen worden. Wanneer de nodige dialogen eindelijk plaatsvinden, zijn deze alles behalve gemakkelijk. Ze zijn beladen en roepen de nodige emoties op. En als lezer verlang je naar een compromis, een manier waarop het net weer even allemaal beter wordt, maar dat zit er nog niet zo snel in.

Er heerst een dreigende spanning, eerst lijkt die nog ver weg, maar binnen enkele hoofdstukken blijkt de dreiging dichterbij en gevaarlijker dan verwacht. Niet alleen Rhen wordt er mee geconfronteerd, wanneer het Harper overkomt, neemt het verhaal een verrassende, maar nodige wending. En vanaf dat moment is niets meer hetzelfde. Er vinden zowel actievolle momenten plaats als confrontaties en herenigingen plaats, waarin emoties soms hoog oplopen. Het moment waarop Harper en Grey elkaar weer zien is zo wanhopig mooi en tegelijkertijd enorm beladen. De auteur heeft de relatie tussen deze twee personages zo sterk neergezet in de eerste twee boeken, dat de noodzaak van hun wederzien één van de belangrijkste gebeurtenissen in het boek wordt. En wanneer het dan eenmaal zover is, heeft de auteur die weer perfect neergezet. Tranen en tissues zijn daarbij geen overbodige luxe. Sowieso staan vriendschappen, liefdes en familiebanden heel erg centraal in deze serie, zeker in dit laatste deel vinden er nog enkele andere belangrijke gebeurtenissen plaats rondom deze thema’s. Op die momenten is goed voelbaar dat Brigid Kemmerer een historie heeft in het schrijven van contemporary boeken.

Toch zijn er ook genoeg gebeurtenissen die spanning met zich mee brengen. Niet per se uitbundige gevechten, maar er hangt een bepaalde dreiging over het verhaal en de personages wat tijdsdruk en angst met zich mee brengt. Wat betreft de schrijfstijl ben ik nog steeds erg enthousiast. Dit boek telt namelijk ruim 400 bladzijdes, maar zo voelt het niet aan. Door de wisselende perspectieven, korte hoofdstukken en prettige schrijfstijl en niet te moeilijke woorden leest het boek vlot. Brigid Kemmerer laat bepaalde details zonder problemen achterwege en focust zich op alle noodzakelijkheden. Dit resulteert in een verhaal met een heerlijk tempo.

Dit derde en laatste deel uit de Cursebreakers/Vervloekt serie is een emotionele rollercoaster en spannende afsluiter in één.

Beoordeling:

~ Minca