Water – Holly Black

Hee allemaal!

Heb jij ook wel eens dat je een bepaalde serie van een auteur niet echt geweldig en fantastisch vond, terwijl er heel veel andere lezers razend enthousiast over zijn? Dat had ik bij de eerder vertaalde serie van deze auteur. Deel 1 en 2 heb ik met kleine moeite toch gelezen, maar deel 3 nog steeds niet. Toch wilde ik de volgende serie die vertaald werd wel een kans geven. In deze recensie lees je of ik dat ook de moeite waard vond.

• Titel: Water
• Auteur: Holly Black
• Uitgeverij: Boekerij
• Gelezen van 28 tot en met 29 augustus 2021
• Soundtrack: /

Kaye heeft zich altijd al anders en vreemder gevonden dan de mensen om haar heen. Maar als ze erachter komt dat de voormalig denkbeeldige Faerievrienden helemaal niet denkbeeldig waren, komt ze er langzaam maar zeker achter waarom ze zich altijd anders heeft gevoeld. Na een ontmoeting met een zwaargewonde Faerie, wiens leven ze redt, wordt Kaye onvoorbereid meegetrokken een strijd tussen twee rivaliserende Faerierijken. Ze willen haar gebruiken als pion, maar dat kan zomaar haar dood betekenen. Ze roept de hulp in van een mythisch waterwezen, maar niet zonder gevolgen, want alles in Faerie heeft een prijs.

Het begin van het verhaal is op de een of andere manier vrij lastig in te komen. Er vinden heel wat gebeurtenissen plaats, maar de aanleiding en de precieze uitwerking daarvan blijven achterwege. Op die manier heeft de auteur in enkele bladzijdes een vrij groot tijdsbestek voorbij laten gaan. Er wordt nog weinig informatie over het hoofdpersonage vrijgegeven, alleen haar omgeving wordt in beeld gebracht. Hierdoor komt Kayes personage nog niet heel levendig over. Er missen stukken informatie die haar achtergrond, haar bestaan zouden kunnen verduidelijken. Voordat dat echter gebeurt, vinden er enkele vage gebeurtenissen plaats.

De dialogen die tussen en tijdens deze gebeurtenissen plaatsvinden zijn oppervlakkig en lijken soms zelfs weinig toe te voegen aan het verhaal. Haar communicatie met haar moeder en vrienden bevatten nauwelijks toewijding, alsof het Kaye weinig kan schelen wat haar gedrag voor invloed op hen heeft, alsof ze niet bereid is om een emotionele relatie met hen te onderhouden. Maar ook de reacties van anderen zijn soms vrij onrealistisch waardoor je je als lezer lastig in het verhaal kan verplaatsen. Details over Kayes verleden blijven verder ook lang achterwege. Alsof je midden in een verhaal terechtkomt en de ontbrekende stukken maar zelf moet invullen.

Ondanks deze minpunten, leest het verhaal wel snel. De schrijfstijl van Black is dusdanig relaxt en soepel dat de hoofdstukken korter lijken dan ze daadwerkelijk zijn. Want ondanks dat de manier waarop ze gebruikmaakt van tijdsprongen een bepaalde afstand creëert tussen de personages en de lezer, zorgen die tijdsprongen er wel voor dat alles vrij vlot verloopt.

Het is ook al snel duidelijk dat de wereld van de fey erg vijandelijk en gevaarlijk is. Hoe meer ik als lezer over deze wereld te weten kwam, hoe meer afkeer ik ervoor voelde. Erg jammer, want er zijn menig andere verhalen over Faerie die het voor de lezer juist meer aantrekkelijk maakt. Wellicht dat het ruime keuzeaanbod een verrijking kan zijn voor al die verschillende soorten lezers, maar helaas was dat met dit verhaal niet het geval voor mij. Ja, er zitten ook wel wat magische en wonderbaarlijke elementen in, maar die wogen voor mij niet op tegen de heersende negatieve sfeer.

Naarmate het verhaal vordert, blijven te gebeurtenissen vrij onvoorspelbaar, maar niet per se op een goede manier. Hoewel de verhaallijn ten op zichten van de eerste helft wel een duidelijker pad volgt, gaat het nog regelmatig van de hak op de tak. Zo komen de krachten die Kaye ontwikkeld natuurlijk niet zomaar uit de lucht vallen, maar de manier waarop ze ze gebruikt wel. In eerste instantie lijkt het vrij onschuldig en uit onwetendheid, maar later blijkt dat Kaye net zo listig kan zijn als andere fey. Dit maakt haar personage niet echt toegankelijk. Het distantieerde mij eerder dan dat er inlevingsvermogen plaats kon vinden.

Wat dat betreft kan ik concluderen dat de negativiteit en vijandelijkheid die in de Faerie verhalen van Holly Black centraal staan, niet echt bij mij passen. Wellicht dat dit dan ook helaas één van de laatste boeken van haar zal zijn die ik ga lezen.

Beoordeling:

~ Minca