Vespertine – Margaret Rogerson (ENG + NL)

Hee iedereen!

For English scroll down a bit!

Hoewel ik nog maar één boek van deze auteur heb gelezen, wist ik zeker dat ik dit boek wilde lezen. Haar tweede boek Sorcery of Thorns staat klaar in de kast om gelezen te worden, maar toen mijn aanvraag voor een e-arc werd geaccepteerd, wilde ik gewoon in dit boek beginnen, die ander komt nog wel een keer 😉

• Titel: Vespertine
• Auteur: Margaret Rogerson
• Uitgeverij: Margaret K. McElderry Books
• Gelezen van 4 tot en met 8 september 2021
• Soundtrack: /

De doden van Loraille rusten niet.

Artemisia traint om een Gray Sister te worden, een non die de lichamen van de overledenen reinigt zodat hun zielen kunnen overgaan, anders zullen ze opstaan als geesten met een vraatzuchtige honger naar de levenden. Ze zou liever omgaan met de doden dan met de levenden, die fluisteren over haar verminkte handen en bewogen verleden.
Wanneer haar klooster wordt aangevallen door bezeten soldaten, verdedigt Artemisia het door een oude geest te wekken die vastzat in een relikwie van een heilige. Het is een revenant, een kwaadaardig wezen dat dreigt om bezit te nemen van haar. De buitengewone kracht kost haar veel, maar de dood is in Loraille aangekomen, en alleen een Vespertine, een priesteres die is opgeleid om een hoog relikwie te hanteren, heeft een kans hem hen te stoppen. Omdat alle kennis over Vespertines verloren gegaan is, wendt Artemisia zich tot de laatste overgebleven expert: de revenant zelf.
Terwijl ze een mysterie van heiligen, geheimen en duistere magie ontrafelt, groeit haar band met de revenant. Wanneer een verborgen kwaad de wereld wil overnemen, ontdekt ze dat ze de wellicht alles wat ze heeft geleerd en iedereen die ze lief had, moet verraden. Mits de revenant haar niet eerst verraadt.

Vespertine start op een actievol moment waardoor je als lezer direct meegetrokken wordt in het verhaal. Er wordt in de tussentijd wel hier en daar wat tijd besteed aan achtergrondinformatie en omgevingsfactoren, maar het verhaal loopt lekker. Er zijn redelijk wat personages die geïntroduceerd worden en in combinatie met geschiedenis, uitleg en gebeurtenissen lijkt dit soms een beetje veel te worden. Gelukkig lijken de namen van de personages niet op elkaar, waardoor ze goed uit elkaar te houden zijn. Al snel vindt de ontmoeting tussen Artemisia en de revenant plaats. Vanaf dat moment vinden er enkele veranderingen in het verhaal plaats.

Artemisia slaat op de vlucht en de wereld waarin het verhaal zich afspeelt wordt steeds groter. De tijd die erin wordt gestoken om alles tot leven te brengen, voor de lezer om er een goed beeld van te vormen, gaat een beetje ten koste van het verhaal. Sommige alinea’s zijn best lang, waarin vooral omgevingsfactoren en uitleg gegeven wordt. Dit haalt de vaart uit het verhaal en zorgde ervoor dat de spanning verminderde en de focus van Artemisia en de revenant werd gehaald. Toch zijn deze passages vaak wel nodig om het verhaal begrijpelijk te houden. Er zijn heel wat regels, overtuigingen, feiten en fabels die ontrafeld en ontdekt worden. Want wat dat betreft bevat dit verhaal vrij veel elementen rondom geloof en overtuigingen. Iets wat je als lezer wel moet aanspreken om het verhaal interessant te blijven vinden. Wel bevindt er zich een soort woordenlijst achter in het boek, wat het altijd handig maakt om even op terug te vallen.

Een van de leukste elementen uit dit verhaal is de wisselwerking tussen Artemisia en de revenant. In principe zijn het tweede personages in één lichaam. Ze zijn eigenlijk voortdurend op elkaar aangewezen en hebben dus ook de nodige conversaties. Ze ontwikkelen een heel eigenaardige maar leuke manier van communiceren met elkaar. Als het erop aankomt lijken ze elkaar wel goed aan te kunnen vullen, maar ze kibbelen ook regelmatig, alsof ze elkaar willen overtreffen. Dat zorgt voor de nodige humor in het verhaal.

Terwijl Artemisia steeds dichter bij haar doel komt, blijkt dat alles toch anders in elkaar steekt dan ze had verwacht. Sommige dingen waren zelfs de revenant ontschoten en dat zorgt ervoor dat er ook nog de nodige verrassingen en plottwists plaatsvinden. Hoewel er in de tussentijd nog steeds wel eens ogenschijnlijk ‘onnodige’ stukken in het verhaal zitten, neemt het tempo van het verhaal in de tweede helft beduidend toe. De auteur laat je als lezer nog even in spanning afwachten over hoe het verhaal precies eindigt, tot ze het uiteindelijk heerlijk afrondt in de epiloog.

Vespertine is een duister, geheimzinnig en eigenaardig verhaal over bovennatuurlijke elementen gemixt in een verhaal vol van geloof en toewijding.

Scrol naar beneden om mijn beoordeling van dit boek te zien.

---

Hi everyone!

Eventhough I’ve only read one book by this author so far, I already knew I wanted to read this one after I saw the cover and read the description. Her second book Sorcery of Thorns is still on my shelves to be read, but when my e-arc request of this book got accepted, I wanted to start in this one as soon as possible.

• Title: Vespertine
• Author: Margaret Rogerson
• Published by Margaret K. McElderry Books
• Read from September 4th to September 8th 2021
• Soundtrack: /

The dead of Loraille do not rest.

Artemisia is training to be a Gray Sister, a nun who cleanses the bodies of the deceased so that their souls can pass on; otherwise, they will rise as spirits with a ravenous hunger for the living. She would rather deal with the dead than the living, who trade whispers about her scarred hands and troubled past.
When her convent is attacked by possessed soldiers, Artemisia defends it by awakening an ancient spirit bound to a saint’s relic. It is a revenant, a malevolent being that threatens to possess her the moment she drops her guard. Wielding its extraordinary power almost consumes her—but death has come to Loraille, and only a vespertine, a priestess trained to wield a high relic, has any chance of stopping it. With all knowledge of vespertines lost to time, Artemisia turns to the last remaining expert for help: the revenant itself.
As she unravels a sinister mystery of saints, secrets, and dark magic, her bond with the revenant grows. And when a hidden evil begins to surface, she discovers that facing this enemy might require her to betray everything she has been taught to believe—if the revenant doesn’t betray her first.

Vespertine starts at an action-packed moment which immediately draws you as a reader into the story. In the meantime, some time is spent on background and environmental information, but het story runs smoothly. There are quite a few characters that are introduced in the beginning and in combination with history, explanation and things happening, this sometimes seems a bit much. Fortunately, the names of the characters do not resemble each other, makeing it easier to tell them apart. Soon Artemisia and the revenant meet and from then on, something changes in the story.

Artemisia is on the run and the world in which the story takes place is getting bigger and bigger. The time that goes into bringing everything to life, for the reader to form a good picture of it all, is a bit much. Some paragraphs are quite long, in which mainly environmental factors and explanations are given. This slows down the story, it eases the tension and takes the focus off Artemisia and the revenant. Yet these passages are often necessary to keep the story understandable. There are many rules, beliefs, facts and fables that are unraveled and discovered. As a matter of fact, this story contains quite a lot elements about fait hand convictions. Something that might appeal some readers, but others not so much. There is, however, a kind of wordlist in the back of the book, which can come in handy.

One of the nicest elements of this story is the interaction between Artemisia and the revenant. Basically they are two characters in the same body. They are constantly dependent on each other and therefore have the necessary conversations together. They develop a very peculiar but fun way of communicating with each other. When it comes down to it, they seem to complete each other quite well, but they also bicker regularly, als if trying to outmatch each other. That adds some humor to the story.

As Artemisia gets closer to her goal, everything turns out differently thans he expected. Some details even escaped the revenant and that’s why there are also enough surprises and plot twists. While there are still seemingly ‘unnecessary’ parts in the meantime, the pace of the story picks up significantly in the second half of the book. The author leaves us waiting in suspense about how the story will end, until she finally concludes it greatly in the epilogue.

Vespertine is a dark, mysterious and quirky tale of supernatural elements mixed in a historic story full of faith, beliefs and devotion.

Beoordeling/rating:

~ Minca