Als doden spreken – Mel Hartman (blog tour)

Hee iedereen!

Het voordeel van een blog tour? Weten dat veel andere lezers op hetzelfde moment een boek aan het lezen zijn en dat je daarna ook hun mening erover kunt lezen. Heerlijk vind ik dat! Het eerste boek in deze serie vond ik prima om te lezen, ik had hier en daar wat op- en aanmerkingen (meer daarover lees je in hier in mijn recensie). Het zat in elk geval boordevol met fantasie en dat was zeker een pluspunt. Toen ik de kans kreeg om deel te nemen aan de blogtour voor het tweede deel, kon ik daar geen nee tegen zeggen. Ben je benieuwd wat ik van dit deel vond? Hieronder lees je het antwoord.

• Titel: Als Doden Spreken
• Auteur: Mel Hartman
• Uitgeverij: Hamley Books
• Gelezen van 5 maart tot en met 6 maart 2021
• Soundtrack: Shuffle
• Koop dit boek bij libris, bruna of je lokale boekenwinkel

Er heeft een dode naar me gevraagd

Na alle spannende en gevaarlijke gebeurtenissen is Als doden dromen is Aprils leven totaal veranderd. Ze vertrouwt haar eigen krachten niet meer en durft haar geliefdes niet in vertrouwen te nemen door ze de waarheid over haar herkomst te vertellen. Dit alles resulteert in duistere gevoelens. Maar wanneer een dode specifiek naar April vraagt, weet ze dat ze verder moet gaan. En dan is daar ook nog die journalist die haar in de gaten houdt en er alles voor over heeft om te bewijzen dat er wezens zoals April bestaan. Maar dat zou het einde van Terr betekenen, de wereld waarin dromende mensen terecht komen. April moet haar gave onder controle zien te krijgen om haar vrienden en zowel Terr als de Aarde te redden, maar daardoor dreigt ze zichzelf langzaam aan te verliezen. Gelukkig staat ze er niet alleen voor en krijgt ze hulp van de Godin van ziekte en verderf, Sekhmet.

De start van dit verhaal is zowel mysterieus als een beetje vreemd. Maar vreemd komt wel vaker in deze serie. Een dode wil namelijk het hoofdpersonage spreken. Hoe dan, zou je denken. Maar na het lezen van het eerste deel weet je het antwoord daarop. Alle introducties kunnen worden overgeslagen, er hoeft niet veel meer uitgelegd te worden over hoe Terr en de Aarde met elkaar verbonden zijn. Het feit dat hier niet al te veel meer op in gegaan wordt en dat dit ook niet nodig is, is erg prettig. Want het eerste deel bevatte ontzettend veel informatie over de andere dimensie, de bewoners ervan en de regels rondom die ‘droom’ wereld. Doordat deze formaliteiten maar kort aangestipt werden in de introductie, zorgt het er vervolgens voor dat het verhaal snel opgang komt. Er is al snel duidelijk wat er aan de hand is en wat de rol van April inhoudt. Verder zijn de meeste andere personages onveranderd gebleven en is het niet lastig om ze nu nog uit elkaar te kunnen houden.

Nadat het verhaal op gang is gekomen, volgen de gebeurtenissen elkaar gestaag op. Actie, dialoog, humor en spanning worden prima afgewisseld waardoor het boek een heerlijk tempo heeft. De korte lengte van de hoofdstukken was ook erg prettig. En nog een positief punt: de kleine minpuntjes waarin de auteur bij vele hoofdstukken met een overdreven cliffhanger eindigde in het eerste boek, waren in Als doden spreken veel minder aanwezig en de enkele keer dat het gebeurde, stoorde daarom ook niet. Verder is de schrijfstijl ook erg prettig, niet te moeilijke woorden en de zinnen zijn ook prima en begrijpelijk samengesteld. De afwisselingen tussen wat zich afspeelt op Aarde of wat zich op Terr afspeelt is ook goed weergeven met de twee verschillende beelden die voorafgaand aan elk hoofdstuk zijn afgebeeld. Het was niet per se nodig, maar het past bij het verhaal en sluit natuurlijk ook goed aan aan het gebruik ervan in het eerste deel.

De opbouw van het verhaal is intrigerend. De verhaallijn is duidelijker dan ik me herinner van het eerste deel. Daarin gebeurden soms ongrijpbare dingen, terwijl de gebeurtenissen die elkaar in dit deel opvolgen nu gewoon logisch lijken. Hierdoor ligt de geloofwaardigheid van het verhaal, de personages en de gebeurtenissen gewoon wat hoger. Er gebeuren even goed ook nog genoeg verrassende en onvoorspelbare dingen om het verrassingselement van de planeet Terr nog naar voren te laten komen. Het zijn geen grote veranderingen, juist subtielere elementen die de lezer even verrassen en goed aansluiten in het verhaal.

Aan het eind van het verhaal zijn de meeste vragen beantwoord en de meeste mysteries opgelost. Maar er zijn nog een aantal elementen niet helemaal uitgewerkt en dan blijkt ook dat er nog een derde deel zal volgen, want op de laatste bladzijde van het laatste hoofdstuk weet de auteur je nog te verrassen en een opening te creëren voor het vervolg.

Beoordeling:

~ Minca