Stiefzus – Jennifer Donnelly

Hee iedereen!

Omdat ik nu niet meer in de boekenwinkel werk, maar er wel nog wekelijks kom, zie ik soms een boek liggen waarvan ik niet wist dat die nu al zou verschijnen. Dat is dan soms een leuke verrassing. Maar dan ga ik wel afwegen, wil ik dit boek nu kopen? Of kan ik het binnenkort bij de bibliotheek lenen? Helaas waren in deze periode veel bibliotheken gesloten, dus raadpleegde ik internet. Ik keek naar de beoordeling op Goodreads en las een recensie op Hebban en daardoor besloot ik het boek toch mee te nemen.

• Titel: Stiefzus
• Auteur: Jennifer Donnelly
• Uitgeverij: Fontein
• Gelezen van 18 maart tot en met 20 maart 2020
• Soundtrack: King Arthur – Hans Zimmer

Jennifer Donnelly, bekend van de Waterfire Saga, komt nu met een weergaloze, maar prachtige hervertelling van het sprookje Assepoester.

Isabelle heeft het allemaal, althans bijna allemaal. Ze staat op het punt om met een knappe prins te trouwen. Maar daarvoor heeft ze zichzelf iets onvergetelijks aangedaan. Want Isabelle is niet het meisje waar de prins verliefd op is geworden tijdens het bal. Isabelle is de lelijke stiefzus die er alles aan gedaan heeft om met haar voet in het glazenmuiltje van Assepoester te passen. Isabelle is mooi, noch lief. Ze is jaloers op Assepoesters vergevingsgezindheid, maar kan zelf nauwelijks een manier vinden om aardig te zijn. Ze heeft alleen maar angst, jaloezie en boosheid gekend. Maar nu krijgt Isabelle de kans om haar lot te veranderen en te bewijzen dat echte schoonheid van binnen zit.

Het verhaal start op het punt dat elke lezer wel zal herkennen. Het moment waarop de twee stiefzussen er alles aan doen om in het glazenmuiltje te passen dat eigenlijk Assepoester toebehoord. Octavia en Isabelle hebben er alles voor over om hun voet in dat muiltje te krijgen, maar ze hebben uiteindelijk alleen zichzelf ermee. Ella verlaat hun huis om te gaan trouwen met de prins en laat de twee stiefzussen in al hun ellende achter. Vanaf dat moment neemt het verhaal een heel andere wending dan je in eerste instantie zou verwachten. Want dit is niet het sprookje zoals we het kennen. Dit is de duistere, gemene kant van de twee stiefzussen. Al snel blijkt dat Isabelle niet de enige is die zich zorgen maakt om haar toekomst. Er vinden regelmatig perspectiefwisselingen plaats waarin je langzaamaan merkt dat deze andere personen een deel uitmaken van Isabelle’s toekomst. Maar hoe en wat, dat blijft nog onduidelijk. Deze andere personen spreken over het lot, en vechten om de kaart van Isabelle’s leven. In de eerste helft van het verhaal wordt langzaamaan duidelijk wie deze personages zijn, maar een echt verband wordt nog niet gelegd. Dit gebeurt pas naarmate het verhaal vordert.

Isabelle daarentegen maakt een ontzettend grote groei door in het verhaal. In de eerste hoofdstukken is ze koppig en af en toe gemeen. Maar als lezer merk je na een tiental hoofdstukken dat Isabelle in ziet dat ze zou kunnen en zou willen veranderen. ‘Hoe?’ is dan de vraag. Terwijl het magische verhaal zich steeds verder ontwikkelt, begint Isabelle inzicht te krijgen in zichzelf en in haar toekomst. Haar overtuigingen vallen buiten de boot in de tijd waarin ze leeft en hierdoor heeft ze het extra moeilijk om zichzelf te ontwikkelen. Langzaamaan merkt Isabelle dat ze zelf de sleutel is om verandering teweeg te brengen. Maar dit kan ze niet helemaal zonder hulp. En die hulp komt soms uit onverwachte hoeken. De manier waarop kleine magische elementen in het verhaal zijn verwerkt, doen aanvoelen als een echt sprookje, ondanks dat dit een meer duistere kant belicht. Vuur, zwaardvechten, paardrijden en ontsnappen, dat is waar dit verhaal om draait. En Isabelle staat er midden in. Er is daardoor geen gebrek aan actie of avontuur.

De schrijfstijl van Donnelly leest prettig. Er wordt gebruik gemaakt van erg korte hoofdstukken en een minimaal aantal perspectiefwisselingen. Dit bouwt de spanning op en zorgt ervoor dat het verhaal gemakkelijk leest. Doordat het verhaal zich in het verleden afspeelt, zijn sommige gebruiken en overtuigingen anders. Dit past goed bij de sfeer van het verhaal. Hier en daar wordt gebruik gemaakt van ingewikkelde en iet wat onbekendere woorden. Hierdoor past het verhaal beter in de 285 Fictie 15+ categorie dan de op de sticker aangegeven 284 Fictie 13-15 jaar. Er zitten zelfs woorden bij die menig lezer op zouden moeten zoeken om de precieze betekenis ervan te kunnen achterhalen. Er had dan beter voor een synoniem gekozen kunnen worden, want de lastigere woorden halen de vaart uit het verhaal.

Stiefzus is een eigenaardige maar spannende hervertelling van Assepoester. Het belicht de andere kant van het verhaal zoals wij het kennen en is daardoor origineel en uniek. In het najaar verschijnt de Engelse titel Poisoned. Een hervertelling van Sneeuwwitje. Hopelijk gaat uitgeverij de Fontein deze titel ook vertalen en uitgeven!

Beoordeling:

~ Minca