Dor – Neal & Jarrod Shusterman

Hee iedereen!

Toen ik de naam van deze auteur langs zag komen bij een uitgeverij waar ik nog niet heel veel boeken van heb gelezen, raakte ik wel benieuwd. Zo had ik al vaker Engelstalige boeken van deze auteur in handen gehad, dus contacteerde ik de uitgeverij over dit boek. Na verschijning ontving ik heel vriendelijk een recensie-exemplaar. Bedankt daarvoor uitgeverij Fantoom! Nadat ik eerst nog enkele andere boeken uit had gelezen, volgde deze al snel. Eerst moest ik er even inkomen, maar later was ik toch wel blij dat ik dit boek gekozen had om te gaan lezen.

• Titel: Dor
• Auteur: Neal & Jarrod Shusterman
• Uitgeverij: Fantoom
• Gelezen van 24 september tot en met 28 september 2019
• Soundtrack: Mad Max: Fury Road – Junkie XL

In de wereld waarin Alyssa leeft is water schaars. Tuinen mogen bijvoorbeeld niet meer besproeid worden en het is een schande als je te lang doucht. Ondanks deze maatregelen komt er een dag waarop er geen druppel meer uit de kraan komt. De ‘Tap-Toe’ komt niet geheel onverwachts, maar het komt even goed binnen als een bom. Het eens zo rustige wijkje waarin Alyssa met haar ouders en broertje woont, begint op een oorlogsgebied te lijken. En wanneer Alyssa’s ouders op zoek gaan naar water en niet meer thuis komen, neemt ze het heft in eigen handen om te kunnen overleven.

De introductie van het verhaal focust zich al snel op het moment waarop er geen water meer uit de kraan komt. Dit zorgt al direct voor een bepaalde spanning in het verhaal die je niet meer los laat. De opbouw van het verhaal daarentegen was even wennen. Want na het eerste hoofdstuk wordt er even tijd gemaakt voor zogenoemde ‘fragmenten’. Deze stukken tekst zijn vaak vanuit andere perspectieven geschreven, van onbekende mensen waar een bepaald moment in een kort stukje tekst wordt weergeven. Doordat dit over totaal andere personages ging, was dit even wennen, zeker omdat er meestal geen enkele link plaats vindt tussen de hoofdpersonages en de personages uit deze ‘fragmenten’. Maar gaande het verhaal wende ik daar wel aan en merkte ik en merkte ik dat deze stukjes tekst eigenlijk wel een belangrijke toegevoegde waarde hadden. Zeker omdat de media nauwelijks spreekt over de Tap-Toe. Dan zijn deze fragmenten de enige manier om informatie van buitenaf te vergaren.

De eerste helft van het verhaal gaat voornamelijk over het op zoek gaan naar water en gaan die zoektocht komt Alyssa in aanraking met verschillende andere personages die al dan niet belangrijk zijn voor het verdere verloop van het verhaal. In het begin blijven Alyssa en de andere personages nog redelijk oppervlakkig. Ze hebben wel doelen, maar die schemeren niet bij iedereen even duidelijk door in hun daden. En dat zorgt wellicht ook voor wat extra mysterie. In de tweede helft van het verhaal komen de personages meer tot leven en krijgt ieder een eigen rol en identiteit. Ieders beweegredenen worden meer duidelijk, want hoe verder het verhaal vordert hoe meer de dorst groeit. De auteur heeft goed weergegeven hoe mensen kunnen veranderen wanneer hen iets cruciaals wordt ontnomen. Dit liet mij ook nadenken over welke handelingen ik zou nemen als ik me in zo een situatie zou bevinden. En dat kan soms best confronterend zijn.

Het verhaal ontpopt zich naarmate het vordert en de angst, de spanning en de gruwelen toenemen wordt het verhaal steeds intenser en onaangenamer. Zo onschuldig als het verhaal begon, hoe agressief het aan het eind wel wordt. Ik denk dat de auteur hiermee een ondenkbaar en angstaanjagend voorval werkelijkheid heeft laten worden. Het is bijna onmogelijk om je niet te kunnen identificeren met een van de personages in het verhaal met elk hun eigen gebreken en dingen waarvoor ze vechten. Een krachtig, spannend en adembenemend verhaal over een situatie waarin je hoopt zelf nooit in terecht te hoeven komen.

Beoordeling:

~ Minca