Monsters of Verity – V.E. Schwab

Hee iedereen!

Tja, ik kon het toch echt niet laten. Nadat ik tickets had gekocht voor Yalfu in Utrecht waar auteur V.E. Schwab bij aanwezig zal zijn, wilde ik nog meer van haar boeken lezen. Deze twee pareltjes vond ik in de tweedehands afdeling van Dekker van de Vegt in Nijmegen. Ik kende de auteur nog niet, maar de covers en de beschrijving van het verhaal spraken me aan, dus besloot ik ze mee te nemen. Nadat uitgeverij Boekerij bekend maakte dat ze ‘A Darker Shade of Magic’ gingen vertalen, kwam ik erachter dat ik nog twee boeken van deze auteur in de kast had staan. Waarom het zo lang heeft geduurd voordat ik deze serie erbij pakte, weet ik niet maar, nu heb ik de inmiddels gelezen.

• Titel: This Savage Song & Our Dark Duet (Monsters of Verity)
• Auteur: V.E. Schwab
• Uitgeverij: Greenwillow Books
• Gelezen van 8 augustus tot en met 11 augustus 2019
• Soundtrack: Chillstep

In een wereld waarin monsters daadwerkelijk bestaan, zijn Kate Harker en August Flynn de twee opvolgers van een verscheurde stad. Door al het geweld, onrust en misdaden zijn monsters tot leven gekomen. Malachai, Corsai en Sunai. Terwijl Kate vecht om de monsters voor zo ver dat kan onder controle te houden, is August één van de monsters, maar hij wil niets liever dan gewoon een mens zijn. Hun vaders strijden allebei voor iets anders, maar hun uiteindelijke doelen liggen minder ver uit elkaar dan ze hadden gedacht. Wanneer Kate en August elkaar ontmoeten en zij achter zijn ware identiteit komt blijkt dat ze allebei niet meer veilig zijn. Samen vluchten ze. Maar ze weten niet waarnaartoe. Want de problemen groeien en langzaamaan groeien niet alleen het aantal monsters die ze kennen, er komen nieuwe bij. Nieuwe monsters waarvan ze niet weten hoe die te verslaan zijn.

Vanaf het begin van het verhaal merkte ik dat dit een verhaal is als geen ander. Er zijn natuurlijk verhalen over monsters en mensen die hen in toom willen houden, willen opvoeden of willen vermoorden. Maar nog nooit heb ik zo een boek gelezen dat op deze manier is opgebouwd en samengesteld. De manier waarop deze monsters ontstaan en in leven blijven is ontzettend origineel. De Malachai en Corsai lijken redelijk op elkaar, ondanks dat ze zich op verschillende manieren voeden. Maar de Sunai is een wonderlijk wezen waarvan het bestaan misschien nog niet zo heel ver af staat van de realiteit. Want ieder mens heeft zich wel eens ontzettend aangetrokken gevoeld door een bepaald instrument, een bepaald lied, waardoor er een euforisch gevoel ontstaat. Nou, de Sunai gebruiken een instrument en een individueel lied om erachter te komen welke mensen gezondigd hebben en welke niet. Mensen raken in de ban van de melodie en worden gehypnotiseerd waardoor de Sunai zonder tegenwerking zijn slag kan slaan om de honger te stillen. Maar gaande het verhaal komt August erachter dat er nog een lied bestaat, niet om zich te kunnen voeden, maar om iets heel anders bij de mensen teweeg te brengen. Dit originele onderdeel uit deze twee boeken is wonderbaarlijk en goed doordacht.

Het eerste boek bevat enkele vechtscènes, angstaanjagende momenten, maar ook wat humor en realisme. Kate leert gaande het eerste boek in zin dat er niet één werkelijkheid is. Dat niet alle monsters over één kam geschoren kunnen worden. Want ze ontmoet August. En ook August komt versteld te staan over de mogelijkheden van een mens, ondanks dat ze gezworen vijanden zijn, zijn ze na een aanval op hun beiden op elkaar toegewezen. Wanneer ze achter een deel van de waarheid komen, merken ze dat hun beide vaders niet precies waren wie ze dachten dat ze waren. En dat is het begin van een rollercoaster aan gebeurtenissen. Ware het niet dat er na een misstap iets duisters is ontwaakt. Iets waar Kate meer vanaf weet dan ze wil toegeven en dan anderen zich voor kunnen stellen.

Het tweede boek bevat meer spanning en gruwelijke momenten dan het eerste, en ik had bijna het gevoel alsof ‘This Savage Song’ maar de inleiding was voor de rest. De manier waarop het verhaal zich ontwikkelt en de perspectieven worden afgewisseld is origineel, maar niet geheel aantrekkelijk anders dan ik bij andere boeken van Victoria heb ervaren. Op de een of andere manier is het verhaal zo origineel dat het af en toe ook onwerkelijk wordt. Maar de tweede helft van het tweede boek trekt dat weer recht. De gebeurtenissen volgen elkaar snel op en er is continu iets gaande. Door de perspectiefwisselingen krijg je niet alle informatie die je nodig hebt om te weten wat er gaat gebeuren en dat zorgt voor wat verrassingen en plotwendingen. Desondanks vond ik andere elementen uit het verhaal wat meer voorspelbaar.

Op de een of andere manier weet Victoria Schwab lezers keer op keer te verrassen met haar origineel, spannende en ondenkbare verhalen.

Beoordeling:

~ Minca