Heel me – Tahereh Mafi

Hee lieve lezers!

Ja hoor, Tahereh Mafi heeft het nog steeds in zich!  Want ik heb Heel me begin dit jaar kunnen lezen en ik ben er zelfs nu nog een beetje sprakeloos van. Ik kan me nog herinneren dat Vrees me mij in 2012 nogal leeg, verbaasd en helemaal overhoop achterliet. Het wachten op deel 2 en 3 ging me daarom ook niet zo heel goed af. Elk boek dat van Tahereh Mafi verscheen moest ik meteen in handen krijgen, om maar verder te kunnen lezen. Maar nooit leek een boek van haar echt ‘af’ te zijn. Toen in 2017 bekend werd gemaakt dat er nog meer boeken in de Touching Juliette reeks zouden verschijnen, kon ik mijn geluk niet op. Elke keer als ik iets lees over Juliette, of maar aan haar denk, verandert mijn kijk op de wereld. Wel op een goede manier uiteraard, maar de dingen die ik me er af en toe door realiseerden waren niet altijd zo goed of mooi. Maar dat sprak mij juist aan. Het gaf me een nieuwe kijk op de wereld, eentje waar ik niet heel blij mee was, maar die me wel intrigeerde. Dus laat Weersta me en Schaduw me maar komen!

• Titel: Heel me
• Auteur: Tahereh Mafi
• Uitgeverij: Blossom Books
• Gelezen van 29 april tot en met 1 mei 2018
• Soundtrack: Parra For Cuva

En nu heb ik Heel me alweer een tijdje uit. Maar zoals ik al zei: Tahereh Mafi heeft het nog steeds in zich. Ze heeft me weer mee terug kunnen sleuren in de wereld van Juliette. Een wereld waar ik niet in zou willen leven, maar ook weer wel. Een wereld die ik tegelijkertijd haat en lief heb. Ik was een beetje huiverig voor het boek, maar toch wilde ik het ontzettend graag lezen. Touching Juliette is veruit mijn favoriete serie en dit boek heeft dit nogmaals bevestigd.

Juliette heeft de macht van Anderson overgenomen, maar die macht brengt een hele hoop verantwoordelijkheden, keuzes en onduidelijkheden met zich mee. En Juliette weet niet altijd goed hoe ze daar mee om moet gaan. Maar, Anderson is verslagen, en de mensen uit Sector 45 liggen aan haar voeten. Maar niet iedereen. De andere opperbevelhebbers van de wereld willen kennis met haar maken, maar niet op een gebruikelijke manier. Castle probeert haar en Warner daar voor te behoeden, maar als ze Juliette willen helpen moeten ze haar eerst alle informatie beschikbaar stellen die ze hebben. Ook al heeft sommige informatie betrekking op Juliette persoonlijk. De twijfels slaan steeds meer toe, en haar krachten worden steeds onvoorspelbaarder en gevaarlijker dan ze dacht. Zal ze ooit de leiding weten te nemen, of is de wereld haar te slim af?

Om te beginnen is de cover alweer zo adembenemend mooi als de andere covers uit de serie. Iets waar ik ontzettend blij mee ben. En daarnaast lees je niet alleen vanuit Juliette’s perspectief, maar ook vanuit die van Warner. Beiden ondervinden steeds meer moeilijkheden in hun relatie en de eerste hoofdstukken gaan dan ook veel over hun gevoelens, onzekerheden, maar tevens ook hun verplichtingen. Hoewel ik de schrijfstijl uit Vrees me waarin Juliette woorden en zinnen uit haar gedachten en geschriften doorstreepte ontzettend fascineerde, wist Tahereh dat in dit boek nog steeds vast te houden, ook al zijn Juliette’s gedachtegangen veranderd. Want in de eerste drie boeken heeft zij een enorme groei doorgemaakt, wat betreft haar kracht en haar persoonlijkheid. Maar in ‘Heel Me’ kom je erachter dat er nog steeds dingen zijn waarin ze vastloopt, waarin ze moet groeien, dingen die ze niet alleen aankan.

Het verhaal bracht een hele hoop nieuwe informatie met zich mee. Geschiedenis, nieuwe ontwikkelingen, het regent van de wereld, allemaal dingen waar Juliette en wij als lezers nauwelijks iets van af wisten. Er komen nieuwe personages in het boek voor en oude bekenden verdwijnen steeds verder naar de achtergrond. Zoals Adam bijvoorbeeld. Terwijl Kenji steeds meer aan het woord komt. Iets waar ik absoluut geen moeite mee had, omdat Kenji vanaf boek één mijn favoriete personage is. Sommige grotere en kleine details had ik al voorspeld en bleken ook zo uit te komen, terwijl andere dingen weer heel onverwachts uit de hoek kwamen. Iets waar ik al ervaring in had tijdens het lezen van deze serie. In voorgaande boeken gebeurde sommige dingen ook heel onverwachts terwijl ik andere dingen al had zien aankomen.

Het enige minpuntje was dat er verschillende passages uit Juliette’s dagboek in dit boek stonden die ook al in sommige andere boeken voor zijn gekomen. Voornamelijk in Verwoest me (dl 1.5). ik had liever nieuwe passages uit haar dagboek gelezen, dan telkens stukken die ik al half van buiten kende. Maar ik begrijp waarom de auteur hiervoor gekozen heeft. Die onderdelen van het dagboek pasten precies bij de tijd waarin ze opgesloten zat, maar passen op de een of andere manier ook weer perfect bij de ontwikkelingen die ze doormaakt in dit verhaal. Heel stiekem hoop ik dat het hele dagboek van Juliette ooit uitgebracht wordt in boekvorm om de hele serie af te sluiten, om Juliette nog beter te leren kennen, om de duisternis, de angst en de weerzinwekkendheid volledig te kunnen lezen en kunnen herleven in verhaal vorm. Dat zou misschien wel een deprimerend dagboek worden, maar de schrijfstijl van die geschreven stukken vind ik bijzonder betoverend.

Ik kan gewoon niet anders dan zeggen dat dit weer een favoriet boek van me is geworden. Ik houd van Tahereh’s schrijfstijl, ik houd van de ontwikkelingen die de personages doormaken, Kenji’s humor, Juliette’s gedachtegangen, de onzekerheden en onduidelijkheden die steeds weer opduiken, en ga zo maar door.

Dus ik kan bijna niet anders dan ook dit boek de volgende beoordeling te geven:

Ik kan niet wachten tot de volgende twee delen in 2019 verschijnen! Heb jij de ‘Touching Juliette’ serie al gelezen? Wat vond je er van, of wil je hem nog gaan lezen?

~ Minca